در حافظه موقت ذخیره شد...
مأموریت سخت سرمربی تیم ملی
کارشناس کشتی
قهرمانی خیره‌کننده تیم ملی کشتی فرنگی ایران در جهان، بار دیگر ظرفیت فنی و آمادگی بالای این تیم را به نمایش گذاشت؛ اما انتخاب شش مسافر المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس از میان ترکیب فوق‌العاده ۱۲ نفره، کار حسن رنگرز را دشوار می‌کند. حتی ممکن است حذف بعضی از کشتی‌گیران از فهرست مسافران المپیک، به سرخوردگی آنها منجر شود. از همین رو، فدراسیون کشتی مأموریت ویژه‌تری برای مدیریت این نسل طلایی فرنگی پیش رو دارد.
بدون شک کشتی فرنگی ایران در المپیک می‌تواند همه را شگفت‌زده کند، اما ملی‌پوشان در لس‌آنجلس کار سخت‌تری نسبت به قهرمانی جهان خواهند داشت. از یک طرف، تیم‌های روسیه و آمریکا تا آن زمان فرصت دارند خود را به سطح بالاتری برسانند و از طرف دیگر، تیم آذربایجان نیز با هدایت محمد بنا پا به تشک المپیک می‌گذارد. در کنار این مدعیان، نباید تک‌ستاره‌های تیم‌های دیگر را هم نادیده گرفت؛ کشتی‌گیرانی که می‌توانند معادلات رقابت‌ها را تغییر دهند.
البته در قهرمانی جهان هم قرار نبود اگر شش یا هفت فرنگی‌کار ایران به فینال رسیدند، همگی به مدال طلا دست پیدا کنند. اساساً هیچ تیمی نمی‌تواند انتظار داشته باشد بیش از حد مشخصی از مدال‌های طلای یک رقابت را به دست بیاورد. معمولاً اتحادیه جهانی کشتی نیز به سمتی حرکت می‌کند که مدال‌های طلا میان تیم‌های مدعی تقسیم شود و همه طلاها به یک تیم نرسد. چنین رویکردی می‌تواند بر رقابت‌های جهانی دوره‌های بعد تأثیر بگذارد و به حفظ جایگاه کشتی در میان رشته‌های المپیکی کمک کند.
نباید فراموش کرد که حتی در المپیک نیز هیچ ابرقدرت بلامنازعی نمی‌تواند ۸۰ درصد مدال‌های طلای کشتی فرنگی را به خود اختصاص دهد. بنابراین، صعود تعداد زیادی از فرنگی‌کاران ایران به فینال این دوره از قهرمانی جهان، بیش از هر چیز نشان‌دهنده آمادگی بدنی و فنی بالای آنها بود؛ آمادگی‌ای که باعث شد، نه داوران و نه حریفان بتوانند به‌راحتی مانع پیشروی ملی‌پوشان شوند. بدن‌های آنها در جریان مسابقات زود خالی نکرد، هیچ ملی‌پوشی به نفس‌نفس نیفتاد و کسی از حال نرفت. این شرایط، بیانگر آمادگی جسمانی مطلوب و توانایی حفظ کیفیت عملکرد در مراحل مختلف رقابت‌ها بود.
همچنین روحیه خیره‌کننده فرنگی‌کاران یکی از نکات قابل توجه این قهرمانی بود. به اعتقاد بسیاری، گوش دادن به مداحی‌ها و گفتن ذکر، از تدابیر مؤثر فدراسیون برای تقویت روحیه ملی‌پوشان و آماده نگه داشتن آنها در جریان مسابقات بود.
نکته مهم دیگر، حضور تیم ملی با حداقل ضعف در ترکیب و عملکرد بود. فاصله کم میان نفرات اصلی و ذخیره‌ها نشان می‌دهد فدراسیون در زمینه پشتوانه‌سازی عملکرد خوبی داشته است؛ موضوعی که می‌تواند در مسیر المپیک ۲۰۲۸ اهمیت تعیین‌کننده‌ای پیدا کند.
البته در این بین نباید نقش مربیانی مانند مهدی علیاری، مجید رمضانی، حسن حسین‌زاده، فرشاد علیزاده و یکی،دو مربی سازنده دیگر را نادیده گرفت؛ مربیانی اخلاق‌مدار از سه نسل مختلف که خود در دوران کشتی‌گیری به حقشان نرسیده بودند، اما با عطش قهرمانی و مدال‌آوری، کمک بزرگی به افتخارآفرینی ملی‌پوشان کردند.
قهرمانی جهان پیش از المپیک ۲۰۲۸ مهم‌ترین میدان ارزیابی این نسل به شمار می‌رود. تیم ایران تاکنون در سال پیش از المپیک قهرمان جهان نشده است؛ بنابراین، کسب سهمیه‌های المپیک همراه با قهرمانی جهان می‌تواند بهترین اتفاق ممکن پیش از حضور در لس‌آنجلس باشد.
