در حافظه موقت ذخیره شد...
طلای اراده در میدان دشواری‌ها
کارشناس ورزش
عملکرد کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا را نمی‌توان تنها با تعداد مدال‌ها یا جایگاه نهایی در جدول ارزیابی کرد. برای تحلیلی منصفانه، باید کیفیت مدال‌ها، شرایط اقتصادی، محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها و آثار جنگ و ناامنی را همزمان در نظر گرفت.
ایران در ناگویا با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز، در مجموع ۵۲ مدال به دست آورد و در جایگاه ششم ایستاد؛ درحالی‌که در هانگژو ۲۰۲۲، با ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز و مجموع ۵۴ مدال، هفتم شده بود. کاهش دو مدال در مجموع، در کنار افزایش شش مدال طلا، نشان‌دهنده رشد حدود ۴۶ درصدی طلاها و بهبود کیفیت مدال‌های کاروان است.
ورزش قهرمانی برای موفقیت به تمرین مستمر، اردوهای مناسب، مسابقات تدارکاتی، تجهیزات، تغذیه، خدمات پزشکی، کادر فنی، آرامش روانی و پشتیبانی مالی نیاز دارد. فشار اقتصادی و تورم، هزینه تجهیزات، سفرهای خارجی و آماده‌سازی را افزایش می‌دهد و تحریم‌ها نیز دسترسی به برخی امکانات تخصصی و رقابت‌های بین‌المللی را دشوار می‌کنند. جنگ و ناامنی نیز با نگرانی درباره خانواده، فشار روانی و اختلال در برنامه‌های تمرینی، شرایط ورزشکاران را تحت تأثیر قرار می‌دهند. بنابراین، ارزیابی نتایج ناگویا بدون توجه به ضریب دشواری این شرایط، تصویری کامل ارائه نمی‌دهد.
البته دشواری‌های موجود نباید به پوششی برای ضعف‌های فنی و مدیریتی تبدیل شوند. لازم است مشخص شود کدام رشته‌ها فراتر از انتظار ظاهر شدند، کدام‌ها از ظرفیت خود فاصله گرفتند، چه کمبودهایی در منابع و برنامه‌های تمرینی وجود داشت و فقدان مسابقات بین‌المللی تا چه اندازه بر نتایج اثر گذاشت. شناسایی مربیان موفق، استان‌های استعدادخیز، مدل‌های آماده‌سازی مؤثر و میزان سرمایه‌گذاری در رشته‌های مدال‌آور نیز باید بخشی از این ارزیابی باشد.
درس مهم ناگویا، ضرورت تبدیل نتایج به برنامه‌ای چهار‌ساله برای آینده ورزش ایران است؛ برنامه‌ای مبتنی بر سرمایه‌گذاری هدفمند، توسعه استعدادها، پشتوانه‌سازی، حمایت از مربیان و افزایش حضور در رقابت‌های بین‌المللی. باید روشن شود
۱۹ مدال طلا حاصل کدام ظرفیت‌ها و روش‌های آماده‌سازی بوده است تا تجربه‌های موفق تکرارپذیر شوند.
ناگویا را نه باید تنها جشن گرفت و نه صرفاً نقد کرد؛ باید آن را دقیق بررسی کرد. صعود یک‌پله‌ای ایران و افزایش طلاها، در کنار محدودیت‌های اقتصادی و چالش‌های امنیتی، دستاوردی ارزشمند است. وظیفه مدیریت ورزش، تبدیل این ظرفیت انسانی از موفقیت در شرایط دشوار به موفقیتی پایدار در محیطی استاندارد است. ناگویا ایستگاهی در مسیری پرفرازونشیب است؛ مسیری که آینده روشن‌تر ورزش ایران به تصمیم‌های امروز آن وابسته خواهد بود.
