در حافظه موقت ذخیره شد...
امیر عابدینی، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
مشکل فرهنگی در استادیوم‌ها، محصول امروز و دیروز نیست
پریسا غفاری/ فوتبال ایران پس از سال‌ها برگزاری لیگ برتر، همچنان با رفتارهای حاشیه‌ساز روی سکوها و ناتوانی در برخورد مؤثر با متخلفان دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ چالشی که تداوم آن، پرسش‌های جدی درباره عملکرد مدیران باشگاهی، ضمانت اجرای قوانین و نقش آنها در حفظ حرمت ورزشگاه‌ها ایجاد کرده است. در شرایطی که محرومیت هواداران به یکی از راهکارهای تکراری کمیته انضباطی تبدیل شده، این پرسش مطرح است که چرا برخوردهای تنبیهی نتوانسته‌اند مانع تکرار اتفاقات تلخ فوتبال شوند؟
رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در گفتوگو با «ایران» با ابراز نگرانی از وضعیت فرهنگی فوتبال کشور می‌گوید: «من نگران فوتبال ایران هستم و قرار نیست هر روز در فوتبال، که می‌تواند صحنه‌ای برای ترویج اخلاق، تقویت همدلی و نمایش فرهنگ ایرانی باشد، شاهد رفتارهای خلاف شأن جامعه و حرمت مردم باشیم.» با وجود گذشت ۲۵ دوره از برگزاری لیگ برتر، ورزشگاه‌های فوتبال همچنان شاهد رفتارهای ناهنجار هستند؛ اتفاقی که نشان می‌دهد برخوردهای صورت‌گرفته تاکنون نتوانسته‌اند راهکاری پایدار برای حل این مسأله ایجاد کنند. عابدینی اساساً باعنوان «تماشاگرنما» موافق نیست و معتقد است: «من به پدیده تماشاگرنما اعتقادی ندارم، چون هواداری که به عشق تیم محبوبش به ورزشگاه می‌آید، دنبال هدفی غیرفوتبالی نیست. متأسفانه مدیران باشگاهی، غافل از اینکه همه ما ایرانی هستیم، با پنهان کردن خود پشت مسائل غیرورزشی، با این شیوه‌ها نیازهای خود را تأمین می‌کنند. یک مدیر باید در آغوش یک ملت باشد و وظیفه دارد این هیجان را به آنها منتقل کند، ولی حق ندارد فرهنگ مملکت را زیر سؤال ببرد و خلاف منافع ملی رفتار کند.»
رئیس پیشین فدراسیون فوتبال، فاصله گرفتن برخی مدیران از مســـــــئولیت‌های فرهنگی و اجتماعی را یکی از عوامل تضعیف فضای فوتبال می‌داند. او با اشاره به تجربه سال‌های مدیریتش تأکید می‌کند: «مردم با عقبه‌ای که در فوتبال از من در خاطر دارند، می‌دانند که هیچ‌وقت دنبال ایجاد دودستگی نبودم. با فتح‌الله‌زاده در رفاقت زندگی می‌کردیم، ولی حریم همدیگر را همیشه حفظ می‌کردیم. امروزه تلاش برای دستیابی به امتیاز، حرمت‌ها را شکسته است.» امیر عابدینی درباره انتقادها از بازدارنده نبودن احکام کمیته انضباطی نیز ضعف اصلی را نه در متن قانون، بلکه در نحوه اجرای آن می‌بیند و می‌گوید: «قوانین خوبی داریم، اما مجری خوب قانون نداریم. قانون در فوتبال دستخوش حق وتوی برخی جریان‌های خاص در فوتبال است.»
او درباره محرومیت گسترده تماشاگران نیز خواستار تغییر رویکرد انضباطی است و معتقد است مسئولیت کنترل هواداران باید به باشگاه‌ها سپرده شود. عابدینی در ادامه توضیح می‌دهد:«محرومیت جمعی نه به شناسایی متخلفان منجر می‌شود و نه لزوماً قدرت بازدارندگی دارد؛ بلکه می‌تواند اعتراض‌ها را تداوم ببخشد. آموزش فرهنگی، افزایش امنیت با دوربین‌های مداربسته، شماره‌گذاری صندلی‌ها، کنترل لیدرها، بهبود شرایط ورزشگاه‌ها و همکاری فدراسیون با نهادهای فرهنگی، از جمله راهکارهایی است که ما برای پیشگیری از تکرار این اتفاقات می‌توانیم از آنها کمک
بگیریم.» مدیرعامل پیشین پرسپولیس در ارزیابی اتفاقات دیدار ملوان و تراکتور نیز ریشه این رفتارها را در گذشته فوتبال جست‌وجو می‌کند و می‌گوید: «بروز مشکل فرهنگی در استادیوم‌ها محصول امروز و دیروز نیست و ریشه در رفتار و تصمیم‌گیری‌های غلط مدیران فوتبال در گذشته دارد. اگر اعتقاد داریم قانون حرف اول و آخر را می‌زند، طبیعتاً نباید به سراغ رفتارهای احساسی برویم. به هیچ عنوان نمی‌توان اتفاقات این دیدار را استاندارد و حرفه‌ای
تلقی کرد.»
