محمدمحسن فایضی
کارشناس مسائل فلسطین

ژنرال تامیر هایمن، رئیس مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS)، مقاله‌ای با عنوان «مفهوم جدید امنیت ملی اسرائیل » منتشر کرده و در آن از تغییری عمیق در منطق امنیتی اسرائیل پس از عملیات ۷ اکتبر سخن گفته؛ تغییری که به باور او، صرفاً بازنگری در شیوه جنگیدن نیست، بلکه می‌تواند نشانه‌ای از دگرگونی در هویت ملی و سیاسی اسرائیل باشد. او چندین مورد را به عنوان فرضیه‌های تازه امنیت جدید اسرائیل نام می‌برد که به طور خلاصه مرور می‌کنیم:
اولویت هویت یهودی بر دموکراسی:  اکنون باید پذیرفت هویت یهودی بر پایه‌های قومی، مذهبی و ملی استوار است و از طریق الهام از روح و سنت یهودی حفظ می‌شود. این اصل، لزوم حفظ اولویت هویت یهودی بر سایر هویت‌های ملی را دیکته می‌کند؛ حتی اگر به قیمت فرسایش ارزش‌های دموکراتیک باشد.
صلح به عنوان وسیله‌ای به جای هدف: فرض اساسی این است که هرگونه توافقی با بازیگران عرب موقتی و فریبنده است. بنابراین، تلاش برای صلح، تکرار اشتباه است، اشتباهی که علت اصل ۷ اکتبر است.
رد موجودیت مستقل کشورهای عربی: هایمن معتقد است: «اکثر کشورهای عربی، دولت-ملت‌های واقعی نیستند، بلکه مجموعه‌ای از قبایل و گروه‌های قومی فاقد تاریخ مشترک و یک دیدگاه ملی بنیادی هستند!» و نتیجه می‌گیرد که برای اسرائیل وجود کشورهای عربی تضعیف شده به منظور مدیریت روابط با آنها بهتر از وجود دولت-ملت‌های قوی است!
اتکا به خود و قطع وابستگی به ایالات متحده: این بخش صحبت‌های او جزو پربازتاب‌ترین‌ها بوده. جایی که می‌گوید: «ایالات متحده یک «قدرت رو به زوال» است و با توجه به تغییرات اجتماعی و سیاسی مداوم خود، به زودی در هر صورت اسرائیل را رها خواهد کرد. وابستگی بیش از حد به ایالات متحده، اسرائیل را در معرض نفوذ یک سیستم ارزشی آمریکایی قرار می‌دهد که با شخصیت یهودی اسرائیل ناسازگار است.»
اولویت مطلق ابتکار عمل و تهاجم بر دفاع:  رئیس مرکز مطالعات امنیت ملی اسرائیل معتقد است اکنون، حمله غافلگیرانه و پیشگیرانه به عنوان تنها راه دستیابی به پیروزی تلقی می‌شود و تهاجم را بر دفاع باید مقدم دانست.
درونی‌سازی واقعیت درگیری اسرائیل و فلسطین به عنوان یک درگیری دائمی اسرائیل و اعراب: مسأله بعدی  عبور از ممکن بودن دو دولتی است و معتقد است مبارزه فلسطینیان علیه اسرائیل و تجدید حیات دوره‌ای آن، تلاش دیگری از اعراب برای مبارزه و نابودی اسرائیل است و هیچ راه حلی امکان‌پذیر نیست.
شهرک‌سازی و غیرنظامیان به عنوان یک مؤلفه اصلی امنیت: صراحتاً می‌گوید باید به مفروضات کنشگری گروه‌های یهودی پیش از 1948 برگشت و در شرایط معاصر، امنیت به عنوان مسئولیت انحصاری نیروهای امنیتی تلقی نمی‌شود؛ بلکه غیرنظامیان بخشی از شبکه دفاعی هستند. در این گزاره حضور شهرک‌ها در کرانه، غزه، نواحی امنیتی لبنان و سوریه توصیه می‌شود.
اولویت استقلال صنعتی-دفاعی: اقتصاد دفاعی اسرائیل در برابر زنجیره‌های تأمین بسیار آسیب‌پذیر است. بنابراین، تولید داخلی و سرمایه‌گذاری در بخش فناوری‌های صنایع دفاعی، سایبری و هوش مصنوعی باید نسبت به سایر بخش‌ها در اولویت قرار گیرد.