در حافظه موقت ذخیره شد...
۶ مدال در ناگویا، بهترین عملکرد ایران در سه دوره اخیر
پاروهایی که طلایی شدند
در جاکارتا، قایق‌های ایران چهار بار روی سکو رفتند. حاصل کار سه مدال نقره و یک برنز بود و هر چهار مدال توسط زنان به دست آمد. نازنین ملایی در تک‌نفره سبک‌وزن زنان به مدال نقره رسید و در مواد دونفره سبک‌وزن و چهارنفره سبک‌وزن نیز نمایندگان ایران نقره گرفتند. یک برنز نیز در دونفره زنان به دست آمد. در بخش مردان، ایران اگرچه در چند ماده به فینال رسید، اما موفق به کسب مدال نشد.
چهار سال بعد، در هانگژو، تعداد مدال‌های روئینگ ایران به دو نشان کاهش یافت. هر دو مدال، نقره بودند و در بخش زنان به دست آمدند. مهسا جاور و زینب نوروزی در دونفره سنگین‌وزن زنان روی سکوی دوم ایستادند و ترکیب چهارنفره زنان نیز نقره گرفت. به این ترتیب، فاصله جاکارتا تا هانگژو با کاهش ۵۰ درصدی تعداد مدال‌ها همراه شد؛ موضوعی که نشان می‌داد حفظ جایگاه روئینگ ایران در سطح آسیا نیازمند برنامه‌ریزی مستمر و توجه بیشتر به پشتوانه‌سازی است.
ناگویا اما نقطه متفاوتی در این روند بود. تیم ایران با کسب 6 مدال شامل دو طلا، سه نقره و یک برنز، نه تنها تعداد مدال‌های دوره قبل را سه برابر کرد، بلکه برای اولین بار در این بازه صاحب مدال طلا شد. فاطمه مجلل در تک‌نفره سبک‌وزن زنان و کیمیا زارعی و زینب نوروزی در دونفره سبک‌وزن زنان به مدال طلا رسیدند. مجلل یک برنز دیگر نیز در تک‌نفره سنگین‌وزن زنان به دست آورد. در بخش مردان نیز امیرحسین محمودپور با کسب نقره تک‌نفره سبک‌وزن، سهم مردان را در جدول مدال‌های روئینگ ایران ثبت کرد.
اگر مجموع سه دوره را کنار هم قرار دهیم، روئینگ ایران در این بازه ۱۲ مدال شامل ۲ طلا، ۸ نقره و ۲ برنز کسب کرده است. از این تعداد، ۱۰ مدال به بخش زنان و دو مدال به بخش مردان اختصاص دارد. سهم ناگویا از این مجموعه، نیمی از کل مدال‌های سه دوره است؛ آماری که اهمیت عملکرد تیم ایران در این دوره را نشان می‌دهد.
مسیر سه دوره اخیر نشان می‌دهد روئینگ ایران ظرفیت حضور در جمع مدعیان آسیا را دارد، اما استمرار این جایگاه به همان اندازه اهمیت دارد. حفظ روند مدال‌آوری، تقویت بخش مردان، کشف استعدادهای جدید و ایجاد برنامه‌ای بلندمدت برای حضور در رقابت‌های بین‌المللی، از جمله مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این رشته است. ناگویا برای روئینگ ایران یک نقطه اوج آماری بود؛ اکنون مسأله اصلی، تبدیل این موفقیت به یک روند پایدار در سال‌های آینده است.
