عمران پورعسگر پرست
مدیر تیم‌های ملی روئینگ

قایقرانان روئینگ با درخشش تاریخی در بازی‌های آسیایی ناگویا، فعل خواستن را صرف کردند. در واقع، از جمع ۱۲ قایقران روئینگ، ۵۰ درصد تیم ۱۰ نفره زنان مدال گرفتند و تک‌مدال نقره تیم دو نفره مردان نیز سهم ۵۰ درصدی در مدال‌آوری روئینگ داشت.
هرچند زمان زیادی از استقلال روئینگ از فدراسیون قایقرانی نمی‌گذرد، اما این جدایی بارقه امیدی شد تا ملی‌پوشان مستقل کار کنند. حتی مهم نبود که فدراسیون ساختمان ندارد و کارش را از اتاقی در برج قایقرانی مجموعه آزادی شروع کرد و بعد هم به ساختمان متروکه‌ای رسید که با بازسازی، شکل و شمایل فدراسیون گرفت.
از زمان استقلال روئینگ، کار ملی‌پوشان هم بدون وقفه و تعطیلی استارت خورد و با همان قایق‌های دوره ریاست احمد دنیامالی ادامه پیدا کرد. دختران در سد شهرچای ارومیه و پسران در سد مهاباد و در روزهای سرد زمستان نیز در سد کرخه تمرین داشتند. حتی با شروع جنگ تحمیلی، شرایط تمرینی فرق کرد و پاروزنان به خانه‌های خود رفتند و به جای پاروزنی در آب، بالاجبار با ارگومتر تمرین می‌کردند، اما کار تعطیل نشد و ادامه پیدا کرد.
همه روئینگی‌ها برای کسب ۶ مدال بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا سنگ تمام که نه، از جان مایه گذاشتند و البته حمایت وزیر ورزش هم جواب داد. آنها در ناگویا سختی‌های زیادی را تحمل کردند. به عنوان مثال، فاطمه مجلل در دو روزی که مسابقه داشت، برای تصاحب مدال طلای سبک‌وزن تک‌نفره و برنز تک‌نفره سنگین‌وزن، مدام رژیم بود و یک روز دو بار پارو زد. در واقع، او مدال‌های خود را با ریاضت گرفت.
مجلل مدال برنز ماده المپیکی سنگین‌وزن تک‌نفره را در رقابت با قهرمانان المپیکی به دست آورد. البته قایقرانان روئینگ باید برای المپیک تلاش بیشتری کنند، چرا که کار بسیار سختی دارند. نازنین ملایی در المپیک توکیو با یازدهمی در فینال B، بهترین نتیجه را در المپیک برای روئینگ ایران گرفت و شاید بهترین نتیجه در المپیک ۲۰۲۸، صعود ملی‌پوش ایران به فینال A باشد.البته حالا روئینگی‌ها برای پیشرفت به امکانات و حمایت بیشتری نیاز دارند؛ قایق‌های به‌روز تا راحت‌تر تمرین کنند و رکوردهای خود را ارتقا بدهند.