شرکت مایع‌سازی گاز طبیعی ایران (Iran LNG) پس از حدود دو دهه فراز و نشیب، اکنون در مسیر ورود به مرحله اجرایی قرار گرفته است. امین نوروزی مصیر، مدیرعامل شرکت مایع‌سازی گاز طبیعی ایران، با اشاره به اقدامات انجام‌شده طی یک سال گذشته می‌گوید تأمین مالی پروژه به میزان ۱.۵ میلیارد یورو و حل مسأله خوراک، دو گره اساسی پروژه بوده که اکنون برای آنها راهکار اجرایی فراهم شده است. به گفته او، با تأمین مرحله‌ای منابع مالی، اولین train پروژه با ظرفیت تولید سالانه ۵.۲۵ میلیون تن LNG، طی ۳۶ ماه به مرحله تولید خواهد رسید.

 آقای نوروزی! ابتدا درباره اهمیت پروژه ایران LNG و جایگاه LNG در صنعت انرژی توضیح دهید.
LNG یکی از حوزه‌های مهم و راهبردی صنعت انرژی در دنیاست؛ با این حال، به نظر می‌رسد در مقایسه با برخی حوزه‌های شناخته‌شده‌تر مانند نفت، گاز و محصولات پتروشیمی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در واقع می‌توان گفت حوزه LNG و حتی هلیوم تا حدی مظلوم واقع شده‌اند، در حالی که هر زمان اتفاق مهمی در بازار انرژی جهان رخ می‌دهد، اهمیت LNG بیش از گذشته خود را نشان می‌دهد.
تحولات اخیر بازار انرژی و مسائل مرتبط با تأمین LNG مورد نیاز جهان نیز نشان داد که این محصول تا چه اندازه در امنیت انرژی کشورها نقش دارد. برای درک اهمیت LNG باید آن را در چارچوب تغییرات سبد انرژی جهان دید؛ روندی که طی آن استفاده از گاز و LNG در بسیاری از بازارها مورد توجه بیشتری قرار گرفته است.
از سوی دیگر، وضعیت عرضه و تقاضای LNG در بازار جهانی نیز نشان‌دهنده اهمیت این محصول است. بنابراین هرگونه محدودیت در ظرفیت عرضه LNG می‌تواند آثار اقتصادی قابل توجهی به همراه داشته باشد و در سطح ملی نیز توسعه ظرفیت تولید این محصول می‌تواند در ایجاد درآمدهای ارزی و تقویت جایگاه کشور در بازار انرژی مؤثر باشد.
ایران LNG حدود دو دهه با فراز و نشیب‌های مختلف مواجه بوده است. طی یک سال گذشته چه تغییری در مسیر پروژه ایجاد شد؟
امسال در حالی وارد بیستمین سال فعالیت شرکت شده‌ایم که حدود یک سال نیز از آغاز فعالیت تیم مدیریتی جدید می‌گذرد. در این مدت تلاش کردیم ابتدا مسأله را دقیق بشناسیم و سپس برای آن سناریوی اجرایی جدیدی تعریف کنیم.
از سال‌های گذشته یکی از رویکردهای موجود این بود که شرایط پروژه به تحریم‌ها گره بخورد و منتظر تغییر شرایط بیرونی بمانیم. ما از ابتدا به این جمع‌بندی رسیدیم که اگر قرار است پروژه به نتیجه برسد، باید سناریوی متفاوتی را دنبال کنیم؛ سناریویی که بر ظرفیت‌های داخلی، توان مهندسی کشور و ایجاد راهکارهای اجرایی برای مسائل موجود استوار باشد.
در روزهای اول، شناسایی چالش‌های اساسی پروژه را در دستور کار قرار دادیم. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، کاهش انگیزه در میان بخشی از مدیران و مهندسان پروژه بود که به‌مرور موجب رکود شده بود. بنابراین اولین اقدام ما بازگرداندن امید و انگیزه به مجموعه بود؛ اینکه به همکارانمان نشان دهیم اجرای پروژه و رسیدن به تولید LNG امکان‌پذیر است.پس از آن، موضوع تأمین مالی و اعتباری پروژه در کنار مسأله ناترازی انرژی کشور از مهم‌ترین چالش‌ها بود.

و اکنون وضعیت تأمین مالی پروژه به کجا رسیده است؟
امروز می‌توانم بگویم مسأله تأمین مالی پروژه حل شده است. با همکاری و حمایت سهامداران، تأمین مالی پروژه به میزان ۱.۵ میلیارد یورو و به صورت مرحله‌ای انجام شده و این منابع برای پیشبرد عملیات اجرایی پروژه اختصاص خواهد یافت.
در کنار آن، موضوع خوراک نیز که یکی از مسائل اساسی پروژه بود، در مسیر حل شدن قرار گرفته است. بنابراین امروز شرایط برای حرکت پروژه از یک دوره طولانی بلاتکلیفی به سمت اجرای واقعی فراهم شده است.

با توجه به این منابع، زمان‌بندی رسیدن پروژه به تولید چگونه خواهد بود؟
بر اساس برنامه‌ای که تدوین شده، با تأمین مرحله‌ای منابع مالی، اولین‌ ترینtrain)) پروژه در مدت ۳۶ ماه به تولید خواهد رسید.
در طراحی اولیه پروژه، ظرفیت تولید سالانه حدود ۱۰.۵ میلیون تن LNG، حدود ۸۸۰ هزار تن LPG و ۳۰ هزار تن گوگرد پیش‌بینی شده بود. در شرایط فعلی، تمرکز ما بر عملیاتی کردن یک ترین(train) با ظرفیت ۵.۲۵ میلیون تن LNG در سال است.
هدف ما این است که با استفاده از ظرفیت شرکت‌های داخلی، توان مهندسی کشور و ظرفیت‌های دانشگاهی، مسیر اجرای پروژه را پیش ببریم و به تولید برسیم.

یکی دیگر از ظرفیت‌های مطرح‌شده درباره ایران LNG، تولید هلیوم است. در این زمینه چه برنامه‌ای دارید؟
در کنار LNG، هلیوم نیز یکی از ظرفیت‌های مهم پروژه است که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است. متناسب با استاندارد گازی که دریافت خواهیم کرد، پیش‌بینی می‌شود امکان تولید حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ تن هلیوم وجود داشته باشد.
این میزان، در صورت تحقق ظرفیت پیش‌بینی‌شده، حدود سه برابر نیاز فعلی کشور خواهد بود و می‌تواند ایران را در حوزه تأمین این محصول راهبردی در موقعیت متفاوتی قرار دهد.
در مجموع، رویکرد ما این است که ایران LNG صرفاً به یک پروژه تولید LNG محدود نشود، بلکه بتواند از تمام ظرفیت‌های فنی، تجهیزاتی و زیرساختی خود برای ایجاد ارزش افزوده، کمک به اقتصاد کشور و استفاده حداکثری از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده بهره بگیرد.

اگر بخواهید مسیر یک سال گذشته را در یک جمله جمع‌بندی کنید، مهم‌ترین اتفاق چه بوده است؟
مهم‌ترین اتفاق این است که پروژه‌ای که سال‌ها با چالش‌های مختلف مواجه بود، امروز از مرحله انتظار برای حل مسائل به سمت اجرای واقعی حرکت کرده است. ما تلاش کردیم به جای اینکه شرایط موجود را مانع بدانیم، برای هر مانع یک راهکار اجرایی تعریف کنیم.
امروز با تأمین مالی ۱.۵ میلیارد یورویی، تعیین مسیر خوراک، حفاظت از تجهیزات موجود و استفاده از توان شرکت‌های داخلی و ظرفیت‌های دانشگاهی، هدف ما روشن است: بازگرداندن ایران LNG به مسیر اجرا و رساندن اولین پروژه به تولید در مدت ۳۶ ماه.