امیر واعظ آشتیانی
کارشناس مدیریت

ارتقای ورزشگاه‌های ایران برای میزبانی مسابقات آسیایی و بین‌المللی، نیازمند سرمایه‌گذاری بلندمدت، برنامه‌ریزی دقیق و رعایت استانداردهای روز دنیاست. بی‌توجهی به این الزامات می‌تواند فرصت میزبانی رویدادهای بزرگ را از فوتبال ایران بگیرد و بهانه‌ای برای عدم واگذاری میزبانی به ایران در اختیار فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار دهد.
براساس آیین‌نامه جدید استادیوم‌های کنفدراسیون فوتبال آسیا، ورزشگاه‌ها در پنج سطح طبقه‌بندی شده‌اند و حداقل سطح مورد نیاز برای میزبانی مسابقات لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا در فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۸، سطح B خواهد بود. یکی از مهم‌ترین الزامات این سطح نیز مسقف بودن جایگاه اصلی ورزشگاه است.
در حال حاضر ورزشگاه‌هایی مانند آزادی تهران، یادگار امام تبریز و شهر قدس برای میزبانی مسابقات آسیایی باشگاه‌های ایرانی مطرح هستند، اما اجرای استانداردهای جدید، نیازمند بررسی دقیق زیرساخت‌ها و در برخی موارد انجام اقدامات عمرانی و تکمیلی است.
دولت الزاماً مسئول تأمین هزینه آماده‌سازی ورزشگاه‌ها برای مسابقات باشگاهی نیست. باشگاه‌ها هنگام دریافت مجوز حرفه‌ای، در بسیاری از موارد از «استادیوم اجاره‌ای» استفاده کرده‌اند و در این میان، فولاد خوزستان شرایط متفاوتی دارد. این موضوع ضرورت بازنگری در فرآیند صدور مجوز حرفه‌ای و تعیین دقیق مسئولیت باشگاه‌ها را نشان می‌دهد.
واقعیت این است که تقریباً تمامی ورزشگاه‌های کشور با بودجه عمومی ساخته شده‌اند و فدراسیون فوتبال طی سال‌های گذشته باشگاه‌ها را به شکل جدی به ساخت ورزشگاه‌های اختصاصی با استانداردهای جهانی ملزم نکرده است. نتیجه چنین ساختاری، افزایش وابستگی ورزش به منابع عمومی و تحمیل هزینه بیشتر به دولت، وزارت ورزش و حتی مجموعه‌های صنعتی است.
وزارت ورزش برای بازسازی ورزشگاه آزادی هزینه‌های قابل توجهی انجام داده تا این ورزشگاه یکصدهزارنفری و ملی، برای میزبانی تیم ملی آماده باشد. انتظار می‌رود با مسقف شدن جایگاه‌ها و تکمیل بخش‌های باقی‌مانده، شرایط بازگشت میزبانی‌ها هرچه سریع‌تر فراهم شود.
شایسته است باشگاه‌ها نیز متناسب با مسئولیت خود در تأمین هزینه‌های سنگین بازسازی و توسعه زیرساخت‌ها مشارکت کنند تا فوتبال ایران در آینده به دلیل ضعف امکانات، با محدودیت یا از دست رفتن میزبانی‌های بین‌المللی مواجه نشود.