در حافظه موقت ذخیره شد...
معاون مبارزه با جعل و کلاهبرداری پلیس آگاهی تهران بزرگ هشدار داد
جلب اعتماد با ظاهری فریبنده برای کلاهبرداری
پلیس معتقد است یکی از مهمترین ویژگی کلاهبرداران، توانایی آنها در جلب اعتماد قربانیان است. سرهنگ مسلم میراحمدی، معاون مبارزه با جعل و کلاهبرداری پلیس آگاهی تهران بزرگ در گفتوگو با «ایران»، از شگردهای جاعلان و کلاهبرداران از جمله خطر معاملات مجازی، اسناد جعلی، لینکهای فیشینگ، آگهیهای وسوسهانگیز و شرکتهای هرمی میگوید.
از نظر شما کلاهبرداران و جاعلان چه تفاوتی با سایر مجرمان دارند؟
زمانی که صحبت از مجرم به میان میآید، اولین چیزی که به ذهن مردم خطور میکند این است که با شخصی خشن رو به رو هستند ؛ اما این مسأله درباره متهمان جعل و کلاهبرداری صدق نمیکند. اتفاقاً ما با افرادی روبهرو هستیم که ظاهر فریبندهای دارند و از همین طریق اعتماد مردم را جلب میکنند. علاوه بر این تفاوت ظاهری، تفاوت عمده دیگری نیز وجود دارد و آن این است که متهمان جعل و کلاهبرداری اغلب افراد باهوشی هستند و از همان هوش سرشاری که دارند، برای کلاهبرداریهایشان استفاده میکنند.یادم هست زمانی که در اداره جعل خدمت میکردم، پروندهای درباره جعل چکهای رمزدار بینبانکی به ما ارجاع شد. باندی مدتها بود که این کار را انجام میداد و متأسفانه تا زمانی که پرونده به دست من برسد، هیچکدام از متهمان شناسایی نشده بودند.
به صورت ویژه روی پرونده وقت گذاشتم و در نهایت متهم اصلی و سرکرده باند دستگیر شد. زمانی که با او صحبت میکردم، به من گفت برای نخستین بار که کنکور داده، با رتبه ممتاز در یک رشته خوب در بهترین دانشگاه ایران پذیرفته شده بود. بعد از حدود یک سال انصراف داده و این بار در رشته پزشکی قبول شده است. یعنی این فرد طی دو سال، در دو رشته مهم که هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشتند، پذیرش گرفته بود.
اما از رشته پزشکی هم خوشش نیامده بود و وارد کار جعل شده و کم کم به یک جاعل حرفهای تبدیل شده بود، جاعلی که حتی کسانی که برایش کار میکردند هم هویت واقعی او را نمیدانستند.
برای اینکه در دام کلاهبرداران گرفتار نشویم، چه باید کرد؟
ما سه قانون طلایی داریم که با رعایت این سه قانون، احتمال گرفتار شدن در دام کلاهبرداران بسیار کم میشود. اول اینکه به همین راحتی اعتماد نکنیم. قانون دوم، تا زمانی که مطمئن نشدهایم، پول را پرداخت نکنیم و سندی را امضا نکنیم. و سوم اینکه فریب تبلیغات وسوسهانگیز را نخوریم. اگر این سه اصل را رعایت کنیم، مطمئن باشید آمار پروندههای کلاهبرداری خیلی کم میشود.
از شیوههای کلاهبرداری در فضای مجازی بگویید؟
بسیاری از کلاهبرداران به نام سایتهای معتبر و حتی داخل همین سایتها اقدام به کلاهبرداری میکنند. برای مثال، فردی یک آگهی جعلی برای فروش خودروی پژو ۲۰۷ منتشر میکند و قیمت خودرو را حدود ۲۰۰ میلیون تومان پایینتر از قیمت واقعی اعلام میکند. فرد با دیدن این آگهی وسوسه میشود و تماس میگیرد. صاحب آگهی از او میخواهد مبلغی را به عنوان بیعانه پرداخت کند و فرد نیز بدون اینکه کالا را دیده باشد یا اصلاً بداند چه کسی پشت این آگهی است، پول را واریز میکند. تصور کنید این فرد در یک روز از چند نفر بیعانه بگیرد؛ همین مبالغ در مجموع رقم زیادی میشود.
یکی دیگر از کلاهبرداریها فیشهای جعلی پرداخت پول است که با رسیدساز درست میشود. اینجا همان قانون دوم که گفتم حکمفرماست؛ تا زمانی که مطمئن نشدهایم پول به حسابمان واریز شده، کالا را تحویل ندهیم.
درباره پیامکهای جعلی و لینکهایی که برای مردم ارسال میشود چه هشداری دارید؟
هرگز روی لینکهای مشکوک کلیک نکنید؛ خودتان به سایت اصلی مراجعه کنید. به عنوان مثال، ممکن است پیامکی حاوی لینکی با عنوان عدل ایران برای شما ارسال شود. به جای اینکه روی لینک کلیک کنید، خودتان به سایت عدل ایران بروید و موضوع را بررسی کنید. بدین صورت از منبع رسمی و سایت مورد تأیید وارد میشویم و از کلاهبرداری جلوگیری میکنیم.
در رابطه با تماسها برای درخواست رمز دوم، نیز توضیح میدهید؟
اگر کسی زنگ زد و خودش را از طرف هر مرجعی معرفی کرد و از شما رمز دوم خواست، به هیچ عنوان رمز را در اختیارش قرار ندهید. هیچ بانکی و هیچ ارگانی تماس نمیگیرد تا رمز شخصی شما را بخواهد.
برای تشخیص سند اصلی از سند جعلی باید چهکار کرد؟
هر سندی یکسری فاکتورهای امنیتی دارد. اسناد اصلی هولوگرام یا واتر مارک دارند اما اسناد جعلی ندارند. اما مهمتر از همه این است که از مرجع صادرکننده سند استعلام بگیریم. فرض کنید شخصی با وکالتنامه آمده تا قراردادی را ثبت کند. بالای برگه وکالتنامه شماره دفترخانه قید شده است. با مراجعه به دفترخانه میتوانیم از صحت و سقم وکالتنامه مطلع شویم.
در مجموع، مردم نباید فقط به ظاهر افراد و گفتههای طرف مقابل اعتماد کنند.
