گروه فرهنگی/ در روزهایی که نام جواد مجابی با یاد فقدان یکی از چهرههای مهم ادبیات معاصر ایران همراه شده است، تماشای مستند «پسرک چشمآبی» میتواند فرصتی برای نزدیکشدن دوباره به جهان فکری و ادبی این نویسنده باشد؛ مستندی که از مسیر یک داستان کوتاه، بخشی از کارنامه و جهان فرهنگی مجابی را پیش چشم مخاطب قرار میدهد. «پسرک چشمآبی» نام داستان کوتاهی از جواد مجابی است که اولینبار در سال ۱۳۵۱ توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد. داستان در طول سالها تنها در قالب کتاب باقی نماند و تجربههای دیگری نیز بر اساس آن شکل گرفت. همین پیشینه، دستمایهای برای ساخت مستندی شده است که در کنار معرفی این اثر، به آثار و کتابهای جواد مجابی نیز میپردازد. اهمیت مستند در این است که مخاطب را تنها با یک اثر ادبی مواجه نمیکند، بلکه از خلال آن به بخشی از مسیر حرفهای نویسندهای میرسد که در عرصههای مختلف ادبی و هنری فعالیت داشته است. «پسرک چشمآبی» از این منظر، بیش از آنکه یک پرتره رسمی و مستقیم از مجابی باشد، راهی برای ورود به جهان اوست؛ جهانی که ادبیات، تصویر و روایت در آن به یکدیگر نزدیک میشوند. داستان «پسرک چشمآبی» در زمان انتشار اولیه، اجرای صوتی نیز پیدا کرد و سالها بعد اقتباسی سینمایی از آن ساخته شد «پسرک چشمآبی» را میتوان دعوتی برای بازگشت به کتابها و جهان ادبی جواد مجابی دانست؛ مستندی که یک داستان کوتاه را بهانه قرار میدهد تا مخاطب را با نویسندهای روبهرو کند که بخش مهمی از عمر خود را صرف نوشتن، اندیشیدن و روایتکردن جهان پیرامونش کرد. در سوگ مجابی، شاید یکی از بهترین راههای زنده نگهداشتن نام او، بازگشت به همین روایتها و آثاری باشد که از او باقی ماندهاند.
