نوید مظفری
کارشناس داوری

قضاوت دربی، پیش از آنکه آزمونی برای اجرای چند قانون مشخص باشد، آزمونی برای مدیریت یک مسابقه پرتنش و سرنوشت‌ساز است. داور باید از دقیقه اول تا سوت پایان، آنچه را قانون بر آن تأکید دارد، با تکیه بر عقل سلیم و درک درست از شرایط مسابقه اجرا کند. نه جای لجبازی است و نه عجله؛ داور باید اجازه دهد قانون، مسیر مسابقه را تعیین کند، نه اینکه مدیریت شخصی و خارج از چارچوب قانون را به بازی تحمیل کند.
هر داوری که بتواند این اصول را در قضاوت دربی به‌طور کامل اجرا کند، در نهایت برنده واقعی میدان خواهد بود؛ حتی اگر تصمیماتش در طول مسابقه با واکنش‌هایی از سوی بازیکنان، مربیان یا تماشاگران مواجه شود.
حالا انتخاب موعود بنیادی‌فر برای قضاوت دربی ۱۰۷، نشان می‌دهد کمیته داوران با تکیه بر ارزیابی عملکرد گذشته او به این جمع‌بندی رسیده‌اند. همان‌طور که سرمربی نزدیک‌ترین فرد به بازیکنان خود محسوب می‌شود و به‌صورت روزانه عملکرد آنها را در تمرینات زیر نظر دارد، کمیته داوران نیز به دلیل ارتباط مستمر با عملکرد داوران و ارزیابی قضاوت‌های آنان، شناخت دقیق‌تری از نقاط قوت و ضعف گزینه‌های موجود دارد. بنابراین، این انتخاب را باید حاصل همین ارزیابی تخصصی دانست.
از سوی دیگر، حضور فناوری VAR می‌تواند درصد قابل‌توجهی از اشتباهات تأثیرگذار را کاهش دهد و پشتوانه‌ای برای تصمیمات حساس داور باشد. البته نمی‌توان انکار کرد که داوری فوتبال ایران در مقطع فعلی شرایط ایده‌آلی ندارد و با ضعف‌های جدی روبه‌روست؛ اما تجربه سه بار قضاوت بنیادی‌فر در دربی، بدون تردید می‌تواند در مدیریت چنین مسابقه‌ای به کمک او بیاید. او دیگر با فضای خاص این مسابقه بیگانه نیست و می‌داند چگونه تحت‌تأثیر جو ورزشگاه قرار نگیرد.
این‌بار ورزشگاه نقش جهان، میزبان دربی است؛ ورزشگاهی که از نظر ظرفیت تماشاگر با آزادی قابل مقایسه نیست. با این حال برای یک داور حرفه‌ای، محل برگزاری مسابقه نباید تفاوتی در کیفیت قضاوت ایجاد کند. دربی در هر ورزشگاهی که برگزار شود، حساسیت و فشار خاص خود را دارد.
بنیادی‌فر باید مسابقه را به‌گونه‌ای مدیریت کند که پس از سوت پایان، فارغ از نتیجه دو تیم، خودش برنده اصلی میدان باشد؛ داوری که قانون را اجرا کرده، عقل سلیم را به کار گرفته و اجازه نداده حاشیه‌ها بر تصمیماتش غلبه کنند.