برای بازار ایران، لندکروز فقط یک شاسیبلند آفرودی نیست؛ از سریهای ۴۰ و ۶۰ گرفته تا ۷۰، ۸۰، ۱۰۰ و ۲۰۰، این نام سالهاست با دوام، اعتبار و توانایی عبور از مسیرهای سخت گره خورده است. حالا سری ۳۰۰ آمده تا این میراث را وارد مرحله تازهای کند؛ نسلی که قرار است هم اصالت لندکروز را حفظ کند و هم با قواعد جدید دنیای خودرو کنار بیاید. سری ۳۰۰ در سال ۲۰۲۱ و پس از ۱۳ سال حضور سری ۲۰۰ معرفی شد و یکی از مهمترین تغییرات تاریخ این شاسیبلند را با خود به همراه داشت. تویوتا سرانجام موتورهای قدیمی ۶ و ۸ سیلندر تنفس طبیعی را کنار گذاشت و به سراغ پیشرانههای توربوشارژ رفت؛ تصمیمی که برای طرفداران سنتی لندکروز چندان ساده نبود. در نسخه بنزینی VX-R، یک موتور ۳.۵ لیتری شش سیلندر توئینتوربو قرار دارد که ۴۰۹ اسب بخار قدرت و ۶۵۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این نیرو از طریق گیربکس ۱۰ سرعته خودکار به سامانه چهار چرخ محرک منتقل میشود. سری ۳۰۰ البته فقط به موتور جدید محدود نمیشود؛ کاهش وزن، تجهیزات الکترونیکی بیشتر و سامانههای کمکی پیشرفته، لندکروز را از یک شاسیبلند ساده و سنتی به خودرویی مدرنتر تبدیل کرده است. همین موضوع البته نگهداری آن را هم پیچیدهتر کرده است. در بازار ایران، دسترسی به قطعات و وجود تعمیرکاران متخصص میتواند نقش مهمی در تجربه مالکیت این خودرو داشته باشد. در بازار جهانی، لندکروز با رقبایی مانند مرسدسبنز G کلاس، نیسان پاترول، لندروور دیفندر و رنجروور رقابت میکند. اما در ایران، محدودیت واردات باعث شده سری ۳۰۰ در عمل رقیب مستقیمی نداشته باشد؛ شرایطی که میتواند قیمت آن را به مراتب بالاتر از ارزش جهانیاش ببرد.
