اصغر مازیار
کارشناس فوتبال

فاکتور جوانی یکی از دلایل موفقیت اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ فوتبال به حساب می‌رود، اما فراتر از فاکتور سن، این کیفیت بازیکنان است که در زمین حرف اول را می‌زند. اگر اسپانیا بازیکنانی مانند یامال، کوبارسی یا پدری را با سن پایین در اختیار دارد، دلیل توجه به آنها جوانی‌شان نیست، بلکه کیفیت فنی، هوش بازی و عملکرد تأثیرگذارشان است که دیده می‌شود. در فوتبال حرفه‌ای، سن زمانی اهمیت پیدا می‌کند که با کیفیت 
همراه نباشد.
اتکای اسپانیا به بازیکنان جوان، نتیجه یک اتفاق کوتاه‌مدت نیست، بلکه حاصل سال‌ها سرمایه‌گذاری در آموزش پایه، مدارس فوتبال و آکادمی‌های این کشور است. بازیکنانی که امروز در بالاترین سطح فوتبال جهان می‌درخشند، محصول یک مسیر حرفه‌ای و برنامه‌ریزی‌ شده 
هستند. 
بسیاری از تیم‌ها از نظر میانگین سنی شرایطی نزدیک به اسپانیا داشتند، اما نتوانستند به موفقیت مشابهی برسند. بنابراین اگر سن را عامل اصلی قهرمانی اسپانیا بدانیم، مسیر تحلیل را اشتباه رفته‌ایم، چراکه ریشه اصلی موفقیت این تیم در پرورش فوتبالیست‌های باکیفیت است. عملکرد خوب تیم‌های پایه اسپانیا در رقابت‌های اروپایی و جهانی نیز این موضوع را تأیید می‌کند.
موفقیت دلافوئنته در تیم ملی اسپانیا و کسب قهرمانی لیگ اروپا تنها به دلیل اعتماد او به جوانان نبود. او علاوه بر در اختیار داشتن بازیکنان مناسب، از برنامه‌ریزی، ابزارهای حرفه‌ای و مهم‌تر از همه تفکرات درست مربیگری برخوردار بود. داشتن بهترین بازیکنان به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نیست؛ یک مربی باید توانایی شناخت، هدایت و گرفتن بهترین عملکرد را از آنها داشته باشد.
تجربه اسپانیا نشان می‌دهد که ساختن یک تیم قدرتمند حتی در مدت کوتاه شش‌ماهه امکان‌پذیر است، به شرط آنکه انتخاب بازیکنان بر اساس کیفیت واقعی باشد. جوانگرایی زمانی نتیجه می‌دهد که پشتوانه آموزشی مناسبی وجود داشته باشد. تغییر نسل نیز می‌تواند به تیم کمک کند؛ حتی انتخاب بازیکنان ۲۷ ساله با تجربه کمتر اما توانایی بالا، همراه با برنامه آماده‌سازی مناسب می‌تواند سطح عملکرد یک تیم ملی را در مدت کوتاهی
ارتقا دهد.