سبک زندگی رهبر شهید

اسماء غفاری 
روزنامه‌نگار


رهبر شیعیان جهان با تمام مشغله‌ها و مسئولیت‌های اجتماعی و سیاسی که داشتند همواره زمانی از وقت خود را به ورزش اختصاص می‌دادند و به اهمیت التزام به ورزش کردن وخصوصا علاقمندیشان به کوهنوردی به عنوان یک رشته مهم، مفید و سنگین ورزشی اشاره می‌کردند.
در گزارشی که یکی از خبرنگاران صدا و سیما هنگام کوهنوردی از آقا تهیه کرده بود،ایشان صراحتا گفتند: «هدف (از کوهنوردی)، ورزش است و هر زمان فرصت کنم به کوه می‌آیم.»
به فرموده خودشان، ریشه این علاقه به دوران جوانی و زمانی که وقت آزادتری برای کوهنوردی های طولانی که گاهی یک هفته هم به طول می انجامید،داشتند، بر می‌گشت. آقا تاکید می‌کردند که ورزش خصوصا کوهنوردی نه مختص جوان‌هاست نه محدود به جنسیت افراد است. در این باره فرموده بودند: «هربار خانم هایی را می‌بینم که از این مسیر ناهموار با چادر مشکی عبور می‌کنند یا افراد مسنی  را که این راه‌های طولانی را طی می کنند، بسیار تحسین می‌کنم.»
ایشان با فاتحان قلل مختلف ملاقات‌هایی داشتند.  در یکی از این دیدارها که بانوان فاتح قله اورست هم حاضر بودند، آقا خطاب به آنها گفته بودند: «واقعا انسان احساس افتخار می‌کند از اینکه زنان جوان با ایمان ما چنین حرکت عظیمی را می توانند به وجود بیاورند.»
یکی از محافظان ایشان که رئیس کمیته ملی پارالمپیک بود در خاطراتش با آیت الله خامنه‌ای می گوید: «من به سبب تخصصم در کوهنوردی خوب می دانستم راهپیمایی یک کوهنورد حرفه ای به چه شکل است و می دیدم که آقا کاملا حرفه ای و خیلی راحت مسیر را به سمت بالا طی می کردند.»
رهبر شهید در توصیف جوان مومن انقلابی نیز گریزی به همت بی نظیر کوهنوردان زده اند، آنجا که فرمودند: «اگر رونده با همت وجود داشته باشد نبود جاده آسفالته هم ضرر نمیزند. می بینید این کوهنوردها تا کجا می روند؟ جاده نیست اما پا هست و همت هست؛ می توان پیش رفت، می توان بالا رفت می توان گره ها را پی در پی گشود. »
  منابع  بیانات، دوم شهریور 1375،خاطرات ورزشی محمود خسروی وفا، بیست و هفتم اسفند 1391، دیدار با فاتحان اورست سی ام آبان 1384، مجموعه صوتی بیانات، جوان مومن انقلابی| دلیل نیاز  هفدهم خرداد 1393

صفحات
  • صفحه اول
  • سیاسی
  • اجتماعی
  • گفت و گو
  • اندیشه
  • گزارش
  • ایران زمین
  • فرهنگی
  • قاب
  • ورزشی
  • صفحه آخر
آرشیو تاریخی
شماره نه هزار و شصت و پنج
 - شماره نه هزار و شصت و پنج - ۱۵ تیر ۱۴۰۵