در حافظه موقت ذخیره شد...
وقتی امید در دل آوار زنده شد
روایت حضور رهبر شهید در زلزله کرمانشاه
در روزهایی که هنوز زمین آرام نگرفته بود و پسلرزهها ادامه داشت، تصویر شهرهای آسیبدیده، ترکیبی از آوار و چادرهای اضطراری، چهرههایی بود که میان بهت و داغ، به آیندهای نامعلوم نگاه میکردند. در چنین فضایی، مسأله تنها بازسازی فیزیکی نبود؛ مردم بیش از هر چیز نیاز به آرامش روانی و احساس همراهی داشتند.
در همین شرایط، حضور حضرت آیتالله سید علی خامنهای، رهبر شهید، در مناطق زلزلهزده سرپلذهاب، به یکی از مهمترین و اثرگذارترین رویدادهای پس از این حادثه تبدیل شد. این حضور در شرایطی انجام گرفت که بخشهایی از منطقه همچنان در وضعیت بحرانی قرار داشت و عملیات امداد و اسکان اضطراری همزمان در جریان بود.
بازدید از مناطق آسیبدیده، حضور در میان مردم، گفتوگو با خانوادههای داغدار و شنیدن مستقیم مشکلات مردم، تصویری متفاوت از مواجهه با بحران را در ذهن بسیاری از اهالی ثبت کرد؛ تصویری که در آن، فاصلهها در دل حادثه کمتر شده بود و مردم احساس کردند رنجشان در سطحی فراتر از منطقه دیده میشود.
در روایت مردم سرپلذهاب، این حضور تنها یک برنامه رسمی یا بازدید میدانی تلقی نمیشود؛ بلکه بهعنوان لحظهای ماندگار از بازگشت امید در آن روزهای خاص یاد میشود. بسیاری از اهالی بیش از جزئیات سفر، از حال و هوای آن روز سخن میگویند؛ از اینکه در اوج ویرانی، احساس کردند تنها نیستند و صدای رنجشان شنیده شده است.
رهبر شهید در این دیدار، ضمن ابراز همدردی با خانوادههای داغدار، بر ضرورت تسریع در امدادرسانی، ساماندهی اسکان اضطراری و آغاز فوری روند بازسازی تأکید کردند؛ موضوعی که در آن مقطع از اصلیترین مطالبات مردم و مسئولان محلی به شمار میرفت. در کنار این تأکیدها، پیام اصلی این حضور، بازگشت روحیه و تقویت امید در منطقهای بود که هنوز در شوک اولیه زلزله قرار داشت.
غرب کرمانشاه پیش از این حادثه نیز بارها در متن حوادث تاریخی کشور قرار گرفته بود؛ از سالهای دفاع مقدس که شهرهایی مانند قصرشیرین و سرپلذهاب در خط مقدم جنگ قرار داشتند، تا گیلانغرب که در حافظه جمعی مردم بهعنوان نماد ایستادگی شناخته میشود. همین پیشینه تاریخی باعث شده است مفهوم «مقاومت» در این منطقه نهتنها یک واژه، بلکه بخشی از هویت اجتماعی مردم باشد.
در چنین بستری، حضور رهبر در دل حوادث، برای مردم منطقه معنایی فراتر از یک بازدید داشت؛ این حضور در ذهن بسیاری از اهالی به نشانهای از پیوند میان مرکز و مرز تبدیل شد؛ پیوندی که در سختترین لحظات، خود را در قالب توجه مستقیم به رنج مردم نشان داد.
به گزارش ایمنا، سالها پس از زلزله ۱۳۹۶ هنوز بخشهایی از غرب کرمانشاه در مسیر بازسازی آثار آن حادثه قرار دارد، اما آنچه در حافظه جمعی منطقه پررنگتر از خسارتهای مادی باقی مانده، تجربهای از همبستگی و امید است؛ تجربهای که در آن، بحران تنها یک حادثه نبود، بلکه به صحنهای برای نمایش همراهی ملی تبدیل شد.
امروز وقتی مردم از آن روزها سخن میگویند، در کنار تصویر آوار و ویرانی، تصویری دیگر نیز زنده میشود؛ تصویری که به یکی از ماندگارترین خاطرات جمعی غرب کرمانشاه تبدیل شد.
