در حافظه موقت ذخیره شد...
ابراهیم قاسمپور، مربی اسبق تیم ملی در گفتوگو با «ایران»:
صعود میکردیم ۱۰ سال از فوتبال دنیا عقب میافتادیم
او یکی از مهمترین مشکلات را میانگین سنی بالای تیم ملی میداند و میگوید تیم ایران در جام جهانی از جمله تیمهای مسن رقابتها بوده است: «شاید ۱۰ بازیکن باید یکی دو سال پیش کنار میرفتند، اما این اتفاق نیفتاد. خبری از جوانگرایی و پشتوانهسازی نبود.» به گفته او، هرچند اردوهای آمادهسازی در ترکیه برگزار شد، اما نبود بازیهای تدارکاتی مناسب باعث شد نقاط ضعف تیم آشکار نشود و همین مسأله در سه بازی سرنوشتساز، به ضرر ایران تمام شد.
این کارشناس فوتبال همچنین معتقد است سطح تیم ملی ایران در حد انتظار نبوده است: «اگر تیم ایران از نیوزیلند ضعیفتر نبود، قویتر هم نبود. بازیها کاملاً پایاپای بود و حتی در مقاطعی دو گل خوردیم و جبران کردیم که نشان میدهد برتری خاصی وجود نداشت.»
قاسمپور در بخش دیگری از صحبتهایش حتی این دیدگاه را مطرح میکند که صعود احتمالی تیم ملی میتوانست به فوتبال ایران آسیب بزند: «اگر صعود میکردیم شاید ۱۰ سال عقب میرفتیم، چون ضعفها دیده نمیشد و کسی به فکر اصلاح نمیافتاد.» او همچنین به انتقاد از عملکرد فنی کادر مربیگری میپردازد و معتقد است فرصت کافی برای جوانگرایی داده نشده است. به گفته او، در مواردی مانند اضافه شدن دیرهنگام بازیکنانی چون مهدی طارمی یا استفاده محدود از بازیکنان جوان، تصمیمات فنی با انتقاد همراه بوده است. او از نمونههایی مانند روزبه چشمی و دیگر تغییرات ترکیب نیز به عنوان نشانههای تصمیمگیری ناهماهنگ یاد میکند.
او همچنین از نبود پشتوانهسازی در فوتبال ایران انتقاد کرده و میگوید ترس مربیان از دست دادن جایگاهشان باعث شده به جوانان کمتر فرصت برسد. قاسمپور در مقایسهای با فوتبال ژاپن، این کشور را نمونهای از پذیرش ریسک جوانگرایی معرفی میکند. این کارشناس در ادامه با اشاره به ضعف ساختاری فوتبال ایران، از نبود برنامهریزی بلندمدت، ضعف مدیریت و فاصله زیاد با فوتبال مدرن دنیا سخن میگوید: «فوتبال ما هنوز بر مبنای ۴۰ سال پیش اداره می شود. حتی کشورهایی مثل کیپورد با برنامهریزی بهتر پیشرفت کردهاند.»
او در پایان هشدار میدهد که این روند میتواند در جام ملتهای آسیا نیز ادامه داشته باشد و حتی تیم ملی در برابر رقبایی مانند اردن و بحرین دچار مشکل شود. به اعتقاد او، فوتبال آسیا نیز هنوز فاصله قابل توجهی با قدرتهای اروپا و آمریکای جنوبی دارد و تا زمانی که اصلاحات ساختاری انجام نشود، این فاصله بیشتر هم خواهد شد.
