عبدالله ویسی، مربی فوتبال در گفت‌وگو با «ایران»:

نباید به رکورد شکست ناپذیری دل خوش باشیم

پریسا غفاری/ در فوتبال، گاهی نتیجه آن چیزی نیست که روی کاغذ پیش‌بینی می‌شود؛ جایی که قرعه آسان، امیدها را بالا می‌برد اما در مستطیل سبز، تصمیم‌ها و جزئیات سرنوشت را رقم می‌زنند. تیم ملی ایران در حالی جام جهانی را ترک کرد که برخلاف برخی روایت‌ها، نه شکست خورد و نه پیروزی قاطعی به دست آورد؛ اما آنچه بیش از هر چیز به چشم آمد، فرصت‌هایی بود که یکی پس از دیگری از دست رفت. عبدالله ویسی کارشناس فوتبال، در گفت‌وگو با «ایران» به واکاوی این ناکامی پرداخته و معتقد است: «این ما بودیم که شانس‌ها را از دست دادیم.»

ویسی با اشاره به قرعه نسبتاً مناسب ایران در این رقابت‌ها، توضیح می‌دهد: «اگر به مراسم قرعه‌کشی برگردیم، تقریباً همه کارشناسان و اهالی فوتبال بر این باور بودند که ایران در یکی از بهترین گروه‌ها قرار گرفته و بیشترین شانس صعود را دارد. اما سؤال اینجاست؛ برای استفاده از این فرصت چه برنامه‌ای داشتیم؟ در همان بازی نخست برابر نیوزیلند، با سوت آغاز مسابقه، خیلی زود گل خوردیم و تا پایان، فقط برای جبران دویدیم. این در حالی بود که اولین گام، بهترین فرصت ما برای شروعی مقتدرانه بود، اما از همان ابتدا خودمان را تحت فشار گذاشتیم.»
او در ادامه به عملکرد تیم ملی در دیدارهای بعدی اشاره می‌کند و می‌گوید: «مقابل بلژیک، وقتی حریف ۱۰ نفره شد، دوباره شانس به ما رو کرد، اما به جای استفاده از این برتری، اسیر محافظه‌کاری شدیم. از ترس نباختن، به تساوی رضایت دادیم. برابر مصر نیز با وجود اینکه به نظر من بهترین ترکیب را در اختیار داشتیم، جز در ۴۶ دقیقه ابتدایی و دقایق پایانی، بیش از حد محتاط و ترسو ظاهر شدیم. تیمی که می‌تواند در چند دقیقه کوتاه سه موقعیت مسلم گلزنی ایجاد کند، چرا در تصمیم‌گیری‌های کلیدی دچار تردید می‌شود؟»
این مربی با تأکید بر نقش کادر فنی در خلق این ناکامی توضیح می‌دهد: «البته تمام تقصیر بر گردن سرمربی نیست. در لحظات حساس، دستیاران هم نتوانستند آن‌گونه که باید به او کمک کنند و تصمیمات بهتری رقم بزنند.»
ویسی درباره رکورد بدون شکست تیم ملی نیز دیدگاهی متفاوت دارد: «اینکه می‌گوییم بدون شکست حذف شدیم، نباید ما را فریب دهد. سه امتیاز در یک گروه چه ارزشی دارد؟ وقتی توان مهندسی بازی‌ها را نداریم، چرا با چنین آمارهایی افکار عمومی را همراه می‌کنیم؟ در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، ایران با وجود شکست، چهار امتیاز گرفت، اما این بار بدون باخت، فقط سه امتیاز کسب کرد و باز هم صعود نکرد. این یعنی پسرفت در مدیریت 
مسابقه.»
او در مقایسه‌ای قابل تأمل می‌گوید: «باور کنید ما از تیمی مثل کیپ‌ورد، با جمعیتی حدود ۵۷۰ هزار نفر، بی‌برنامه‌تر عمل کردیم. آنها در گروهی سخت با اسپانیا، عربستان و اروگوئه قرار داشتند، اما با برنامه‌ریزی توانستند  صعود کنند.» 
ویسی ضمن خسته ‌نباشید به بازیکنان و کادر فنی، انتقاد خود را متوجه مدیران بالادستی می‌کند: «بازیکنان تمام تلاش خود را کردند، اما مسئولان فدراسیون فوتبال باید پاسخگو باشند. نمی‌شود هر بار با حذف تیم‌های مختلف، فقط سرمربی را تغییر داد و از مسئولیت شانه خالی کرد.» او به تفاوت نگاه فوتبال ایران با برخی تیم‌های آسیایی اشاره می‌کند: «بسیاری از تیم‌های آسیایی تا همین حد صعود به جام جهانی را موفقیت می‌دانند، اما ژاپن افق‌های بزرگ‌تری برای خود ترسیم کرده است. وقتی کاپیتان آنها از قهرمانی حرف می‌زند و باور دارد می‌تواند تیم‌هایی مثل اسپانیا، برزیل و آلمان را شکست دهد، این نشان‌دهنده هدفمندی و برنامه‌ریزی دقیق است؛ چیزی که ما هنوز در مسیر رسیدن به آن هستیم.»
صفحات
آرشیو تاریخی
شماره نه هزار و پنجاه و نه
 - شماره نه هزار و پنجاه و نه - ۰۸ تیر ۱۴۰۵