آیین بزرگداشت و جشن تولد «هادی منتظری» برگزار شد
نیمقرن همراهی با کمانچه و موسیقی ایرانی
ندا سیجانی
گروه فرهنگی
شامگاه جمعه ۲۲ خردادماه، فرهنگسرای ارسباران میزبان آیین بزرگداشت و جشن تولد هادی منتظری، آهنگساز و نوازنده پیشکسوت کمانچه بود؛ هنرمندی که ۲۴ خرداد ۱۳۳۴ در کرمانشاه متولد شد و بیش از نیمقرن از عمر خود را وقف موسیقی و آموزش این هنر کرده است.
علاقه هادی منتظری به موسیقی از دوران کودکی آغاز شد. ساز اول او ویولن بود، اما پس از آشنایی با محمدرضا لطفی، بهتدریج به کمانچه نیز گرایش پیدا کرد و با همراهی و کمک مجتبی میرزاده توانست سازی برای خود تهیه کند. از آن پس، در محافل هنری و موسیقایی به نوازندگی کمانچه پرداخت. این ساز به مرور چنان جایگاهی در زندگی او پیدا کرد که مسیر هنریاش را به طور کامل تغییر داد.
در هفتادویکمین سالروز تولد این هنرمند که به همت بیستوچهارمین همایش شعر و موسیقی کانون ادبی «زمستان» با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و هنر برگزار شد، علیاکبر شکارچی، پیشکسوت موسیقی و همنواز هادی منتظری، با تأکید بر جایگاه موسیقی در زندگی انسان اظهار کرد: «موسیقی سرزمینهای مختلف، حتی سرزمینهایی که فرهنگهای بومی آنها دستخوش تغییر شده، ریشه در تاریخ و هویت مردم دارد. موسیقی به انسان کمک میکند رنجها و دشواریهای زندگی را تحمل کند و امید را زنده نگه دارد.»
او افزود: «بسیاری از هنرمندان در دورههایی فعالیت کردهاند که موسیقی با محدودیتها و دشواریهای فراوان روبهرو بوده است، اما آنان این هنر را زنده نگه داشتند. استاد هادی منتظری نیز از جمله هنرمندانی است که با تلاش و پشتکار، موسیقی را حفظ کرد و مسیر خود را ادامه داد.»
حسامالدین سراج، خواننده موسیقی سنتی نیز با اشاره به سالها آشنایی و همکاری با منتظری گفت: «او را از سالهای دور میشناسم، اما آغاز همکاری جدی ما به سال ۱۳۷۳ بازمیگردد. در آن سال استاد ذوالفنون از منتظری دعوت کرد تا در دفتر کار ما حضور داشته باشد و همانجا نطفه شکلگیری گروه «بیدل» شکل گرفت. اولین عضو این گروه هادی منتظری بود.»
او ادامه داد: «جواب آواز در نوازندگی کار هر هنرمندی نیست، اما منتظری در این زمینه توانایی ویژهای دارد و پاسخ آواز را به درستی اجرا میکند.»
ایرج راد، بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون نیز در این مراسم گفت: «موسیقی در سرزمین ما تنها یک هنر نیست،بلکه پیوندی عمیق با روح و آرزوهای انسان دارد. بزرگان موسیقی با تمام وجود و در سختترین شرایط، چراغ این هنر را روشن نگه داشتند.»
شهرام صارمی، آهنگساز و نوازنده کمانچه نیز با اشاره به سابقه شاگردی نزد هادی منتظری اظهار کرد: «از سال ۱۳۶۲ در کانون فرهنگی هنری چاوش، مرکز پژوهشهای موسیقی ایرانی و دانشگاه هنر افتخار شاگردی منتظری را داشتم. صدای ساز او همیشه در گوش من مانده است. امروز تجلیل از این هنرمند، افتخاری برای فرهنگ و هنر است.»
علیرضا فریدونپور، خواننده موسیقی سنتی، درباره سبک نوازندگی منتظری گفت: «او با سبک قدما و همان شیوه استاد علیاصغر بهاری کمانچه مینوازد و وارث آن مسیر است. امیدوارم سایه این هنرمند بر سر موسیقی ایرانی باقی بماند.»
هادی منتظری نیز در این آیین با قدردانی از حاضران و هنرمندان، یاد استاد علیاصغر بهاری را گرامی داشت و با خواندن شعری گفت: «ای صاحبان کوی وفا دم غنیمت است؛ شادی اگر نبود، غم غنیمت است.»
او در ادامه با اشاره به مفهوم غم افزود: «این غم با غصه متفاوت است؛ غم انسان را به تفکر وا میدارد و به معبود نزدیک میکند. غم معنوی است، اما غصه مادی.»
منتظری همچنین خاطرهای از همکاری با استاد علیاصغر بهاری برای حاضران روایت کرد.
در پایان این مراسم، تندیس کانون ادبی زمستان و لوحهای یادبود و تقدیر از سوی این کانون و مدیریت فرهنگی هنری منطقه ۳، به پاس سالها تلاش و فعالیت هنری، به هادی منتظری اهدا شد.
