مصطفی پوردهقان
عضو فراکسیون ورزش مجلس

جام جهانی فوتبال، تورنمنتی ورزشی است که سال‌هاست هر چهار سال یک‌بار میان کشورهای مختلف برگزار می‌شود و همواره از آن به‌عنوان نمادی برای همگرایی ملت‌ها و تا حد امکان دوری از سیاست یاد شده است. با این حال، همواره این بحث وجود داشته که ورزش تا چه اندازه می‌تواند از سیاست جدا بماند.
در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود، برخی نگاه‌ها و نقدها نسبت به نحوه تعامل میزبان با تیم‌ها، بازیکنان و عوامل اجرایی مطرح شده است. منتقدان معتقدند برخی رویه‌ها می‌تواند برداشت‌هایی سیاسی به همراه داشته باشد و بر فضای رقابتی و حرفه‌ای مسابقات سایه بیندازد.
در مقابل، برخی نیز بر این باورند که این نوع برداشت‌ها بیش از آنکه به واقعیت اجرایی رقابت‌ها مربوط باشد، ناشی از فضای سیاسی کلی میان کشورهاست و نباید آن را به‌طور مستقیم به ساختار برگزاری جام جهانی تعمیم داد.
در هر صورت، تجربه نشان داده است که میزبانی چنین رویداد بزرگی همواره زیر ذره‌بین افکار عمومی جهان قرار دارد و کوچک‌ترین رفتارها می‌تواند در سطح رسانه‌ای و عرصه بین‌الملل بازتاب گسترده پیدا کند. از همین رو، اهمیت رعایت بی‌طرفی، استانداردهای حرفه‌ای و رفتار برابر با تمامی تیم‌ها و داوران بیش از پیش مورد توجه قرار می‌گیرد.
در حالی که تیم‌های ملی معمولاً با هدف نمایش توانایی‌های ورزشی و معرفی فرهنگ خود در این رقابت‌ها حاضر می‌شوند، انتظار عمومی این است که فضای جام جهانی، فارغ از چالش‌ها، بستری برای رقابت سالم و حرفه‌ای باقی بماند.
در نهایت، با وجود تمام حاشیه‌های احتمالی، نگاه اصلی باید معطوف به عملکرد تیم‌ها در زمین مسابقه باشد؛ جایی که بازیکنان نماینده ملت‌های خود هستند و می‌توانند با بازی منسجم و قدرتمند، تصویر واقعی‌تری از توانایی‌های ورزشی کشورشان ارائه دهند.