فرهنگ ایرانی مثل «عطر» است. در مقابل، برخی ساختارهای مدرن، مثلاً آمریکا، بیشتر شبیه «پُتک» هستند. در زمان جنگ، پتک بر شیشه عطر کوبیده شد، اما نتیجه آن چه بود، پخش شدن رایحه این عطر. آنچه اثرگذار است، خود عطر است، نه ظرف آن. در آن چهل روز جنگ، نگاه بسیاری از کشورهای مختلف به ایران تغییر کرد. این تغییر، به‌ خاطر این بود که از این «عطرِ فرهنگی» کمی منتشر شد. در طول تاریخ هم همین‌طور بوده است. ما در دوره‌هایی ابزار جنگی مانند تیر و کمان و شمشیر داشته‌ایم، مثلاً در دوره اشکانی و مواجهه با رومی‌ها و حتی برخی واژه‌ها مانند «پرتاب» یا «پارتیزان» ریشه در همان «پارت»‌ها دارد اما گسترش فرهنگی ما در جهان، صرفاً از مسیر جنگ نبوده است.  

گزیده‌ای از صحبت‌های محمد بهشتی شیرازی
از چهره‌های نامدار فرهنگ و میراث فرهنگی با ایسنا