تأملی سیاسی و حقوقی درباره اتحادشکنی
سیدمحمدمهدی غمامی
معاون حقوقی و امور مجلس وزارت دادگستری
تا اینجای کار مجموع نتایج جنگ تحمیلی رمضان، ناکامی متجاوزان جنایتکار و اقتدار ملت بزرگ و تاریخساز ایران بوده است. این نتیجه هرچند بر پایه محاسبههای مرسوم جنگ دور از دسترس به نظر میرسید، اما الهیات این جنگ دفاعی چنین نتیجهای را رقم زد. اکنون باید از این نتیجه پاسداری کرد و در راستای همین پاسداری است که شکر عملی آن بر همه بهویژه افراد مؤثر و نخبگان واجب است.
اما شکر این نعمت برای استمرار و تحقق پیروزی چگونه رقم میخورد؟ پاسخ همان است که در پی پیام مقام رهبری، چندی پیش همه مقامات ما اعلام کردند:
۱. پاسداشت وحدت
۲. مقابله با عملیات روانی تفرقهافکن.
در میانه جنگ، آنچه ممکن است پاشنه آشیل پیروزی ملت باشد، تفرقه و تروریسم رسانهای است و دشمن نیز که در رسیدن به اهدافش کاملاً شکست خورده، سعی میکند از آن حداکثر استفاده را به عمل آورد. استفاده حداکثری دشمن از تروریسم رسانهای به این دلیل است که در این جنگ نه توانست به هدف خود مبنی بر تغییر نظام سیاسی دست یابد، نه نقشه ایران عزیز را تغییر دهد، نه مردم را از کشورشان متفرق کند و نه به اورانیومها دست پیدا کند. در عین اینکه این تجاوز دشمن باعث بسته شدن تنگه هرمز شده که قبلاً باز بود. به همین دلایل است که دشمن به دنبال خدشه در وحدت و امنیت ملی ایران استوار و مقاوم از طریق عملیات رسانهای است.
در چنین شرایطی، اظهارات هر کسی که نشاندهنده وجود تفرقه و دودستگی در کشور باشد، چه آنکه روایتی ناهمگون از واقعیتها را بسازد و چه همراه رسانههای تروریستی ادعاهایی را برای ناامیدی وجود نظرات متعارض در میان تصمیمگیران القا کند، خیانت به کشورِ در حال جنگ است و بعید نیست تاکتیکی همانند فریب جنگ تروا باشد تا ملت پیروز را با نفوذ و خطر درونپاشی مواجه کنند.
حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، رهبر انقلاب در پیام رسانهای خود تأکید داشتند: «در اثر عجیب وحدت بین هموطنان، در دشمن شکستگی به وجود آمده است. با شکر عملی این نعمت، انسجام بیشتر و پولادینتر شده و دشمنان خوار و خفیفتر خواهند شد. عملیات رسانهای دشمن با نشانهگیری ذهن و روان مردم، قصد خدشه در وحدت و امنیت ملی دارد؛ مبادا با سهلانگاری ما این قصد شوم محقق شود.»
حسب این پیام که به اقدامات رسانههای تروریستی با استفاده از تکنیکهای اخبار جعلی اشاره دارد، بلافاصله رؤسای قوا و بسیاری از مقامات و نهادهای حکمرانی یک پیام متحدالشکل را منتشر کردند: «در ایران ما تندرو و میانهرو وجود ندارد؛ همه ما «ایرانی» و «انقلابی» هستیم و با اتحاد آهنین ملت و دولت، با تبعیت کامل از رهبر معظم انقلاب، متجاوز جنایتکار را پشیمان خواهیم کرد. یک خدا، یک رهبر، یک ملت، و یک راه؛ آن هم راه پیروزی ایران عزیزتر از جان.»
این سلسله پیامهای یکسان مبین ضرورت وحدت در این شرایط است و اینکه نباید به اخبار کذبی که این روزها از سوی برخی نخبگان و رسانهها نیز بازنشر داده میشود توجه کرد، اخباری که بعضاً دلالت بر افتراق و فقدان همراهی برخی مسئولان در اداره کشور یا در جریان مذاکرات، یا اعلام استعفا و رفتارهای خودسرانه دارد. برخی هم با استناد به محتواهای فرضی مذاکرات دور اول اسلام آباد، ادعای انحراف از دستورکار 10 مادهای مذاکراتی ایران را مطرح میکنند که این هم اعلام کذب است زیرا همه مذاکرهکنندگان با انسجام و هماهنگی کامل، برای پیگیری طرح 10 مادهای ایران حاضر بودند و مدعیان خلاف، بر اساس برداشتهای شخصی و نه اطلاعات موثق، به دنبال همان تروریسم رسانهای و بر هم زدن امنیت روانی مردم به عنوان یک رکن حقوق عامه هستند که البته در کشور برای مقابله با چنین وضعیتی، نظام تقنینی متناسب وجود ندارد و باید با فوریت به آن توجه کرد.
با وجود این، ذیل وصف مجرمانه «تشویش اذهان عمومی» مندرج در مواد ۶۹۸ و ۷۴۶ قانون مجازات اسلامی باید اعلام جرم شود و دادستان نیز مستند به مواد ۲۲ و ۲۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری موظف به پیگیری است، چراکه وحدت امروز کشور منفعت و مصلحت ملی است و هر کسی که به هر طریقی به آن خدشهای وارد کند حتماً مرتکب خیانتی بزرگ و نابخشودنی شده است. البته این مهم، باید از سوی هیأت نظارت بر مطبوعات نیز مورد رصد جدی قرار گیرد، چراکه اظهارات تفرقهآمیز مصداق بندهای ۴و ۸ و ۱۱ ماده ۶ قانون مطبوعات است.

