روزهای اول در خیابان‌ها می‌گشتم و از داخل خودرو نظاره‌گر مردم بودم اما به‌مرور که این حجم ازخودگذشتگی مردم را آن هم در سردترین شب‌های سال دیدم، شب‌های بعد پرچم ایران را در دست گرفتم و در کنار مردم حاضر شدم تا هم به حاضران انرژی بدهم و هم کمی با حضورم خستگی را از تن آنها در کنم. وطن برای من مانند مادر است. در طول این روزها همیشه دوست داشتم کاری به‌جز موسیقی انجام دهم؛ وقتی باخبر شدم پویش «جان‌فدا» برای دفاع از وطن راه‌اندازی شده و مردم به‌عنوان داوطلب می‌توانند در آن ثبت‌نام کنند، من هم باافتخار در این پویش ثبت‌نام کردم. البته من این روزها امیدوارم سایه جنگ زودتر از سر کشورمان دور شود و کار به شدید شدن این جنگ نکشد؛ اما اگر کشید باافتخار لباس رزم می‌پوشم و جان‌فدای این کشور خواهم بود.

صحبت‌های مصطفی راغب
درباره پیوستن به پویش جان فدا