سینا حسینی / در حال حاضر، برگزار نشدن انتخابات دوازده فدراسیون ورزشی، وضعیت مدیریتی برخی از مهم‌ترین رشته‌های ورزشی ایران را بشدت پیچیده کرده است. این بلاتکلیفی که ماه‌ها به طول انجامیده، نه تنها روند عادی تصمیم‌گیری در فدراسیون‌ها را مختل کرده، بلکه نگرانی عمیقی را در میان کارشناسان، صاحبنظران، مربیان و خود ورزشکاران نیز ایجاد کرده است. بسیاری از این کارشناسان معتقدند، تداوم این وضعیت، آینده ورزش ایران، بویژه در رشته‌های مدال‌آور و المپیکی را می‌تواند با مشکلاتی مواجه کند. آنها هشدار می‌دهند که اگر انتخابات ریاست این فدراسیون‌ها در سریع‌ترین زمان ممکن برگزار نشود، عواقب این تأخیر به طور مستقیم و غیرقابل انکاری در بازی‌های آسیایی پیش‌رو و همچنین تورنمنت‌های معتبر آسیایی و جهانی پدیدار خواهد شد و ممکن است دستاوردهای سال‌ها تلاش ورزشکاران را تحت‌الشعاع قرار دهد. اهمیت برگزاری به موقع انتخابات فدراسیون‌های ورزشی از این منظر بسیار حیاتی است که تمامی فرآیندهای موفقیت‌آمیز در ورزش مدرن، مبتنی بر برنامه‌ریزی بلندمدت، منظم و استاندارد است. موضوعی که در کشورهای موفق در امر ورزش به آن توجه زیادی می شود. فدراسیون‌ها به عنوان نهادهای اصلی تصمیم‌گیرنده و اجرایی در هر رشته، وظیفه تدوین استراتژی، تأمین منابع مالی و لجستیکی، انتخاب کادر فنی توانمند، تنظیم تقویم اردوها و اعزام‌ها و ایجاد انگیزه و آرامش روانی برای ورزشکاران را برعهده دارند. در غیاب یک رئیس منتخب و دارای برنامه مشخص، هیچ یک از این فرآیندها به درستی پیش نمی‌رود. وقتی فدراسیونی ماه‌ها بدون رئیس و حتی سرپرست قطعی اداره می‌شود، نه تنها برنامه بلندمدتی وجود ندارد، بلکه حتی تصمیمات کوتاه‌مدت نیز با تردید و عدم قطعیت همراه خواهد بود. مربیان برای ادامه همکاری دچار تردید می‌شوند، حامیان مالی و بخش خصوصی اعتماد خود را از دست می‌دهند و مهم‌تر از همه، ورزشکاران انگیزه و تمرکز لازم را برای حضور در رقابت‌های بین‌المللی از دست می‌دهند. در چنین شرایطی، آماده‌سازی برای حضور در تورنمنت‌های بزرگ به صورت سلیقه‌ای، ناهماهنگ و غیرحرفه‌ای انجام می‌شود که نتیجه آن جز عملکرد ضعیف و ناکامی در میادین بزرگ نخواهد بود.
بر اساس جدول زمان‌بندی اعلام شده از سوی وزارت ورزش و جوانان، برنامه این بود که در ماه‌های منتهی به سال ۱۴۰۴ و همچنین در فروردین ماه سال ۱۴۰۵، فرآیند برگزاری انتخابات تعدادی از فدراسیون‌های ورزشی انجام شود تا تکلیف فدراسیون‌های بدون رئیس روشن شود. این برنامه‌ریزی با در نظر گرفتن تقویم مسابقات بین‌المللی و نیاز به آماده‌سازی تیم‌های ملی برای رویدادهای پیش‌رو انجام شده بود. اما درست در همین بازه زمانی، کشور با شرایط ویژه‌ای مواجه شد؛ آغاز جنگ تحمیلی جدید و حملات دشمن به خاک ایران، تمام اولویت‌ها را تحت تأثیر قرار داد.
حال که با برقراری آتش‌بس و بازگشت نسبی آرامش به فضای عمومی کشور، شرایط برای پرداختن به اولویت‌های غیرنظامی و از جمله ورزش فراهم شده است، یکی از فوری‌ترین و به حق‌ترین مطالبات جامعه ورزش، تعیین تکلیف فدراسیون‌های بدون سرپرست و برگزاری هرچه سریع‌تر انتخابات آنهاست. ورزشکاران، مربیان، پیشکسوتان و رسانه‌های تخصصی همگی بر این نکته تأکید دارند که هر روز تأخیر در این زمینه، یعنی از دست رفتن یک روز طلایی از فرصت‌های آماده‌سازی. اگر همین حالا نیز تصمیم قاطع و فوری برای برگزاری انتخابات گرفته نشود، قطعاً تبعات احتمالی آن در قالب ناکامی و کسب نتایج ضعیف در مسابقات آسیایی و جهانی خود را نشان خواهد داد. شاید در کوتاه‌مدت این تأخیرها به چشم نیاید، اما در میدان رقابت، زمانی که ورزشکار ایرانی در برابر حریفی قرار می‌گیرد که تیم ملی او ماه‌ها تحت یک برنامه منظم و با پشتیبانی یک فدراسیون قدرتمند آماده شده است، تفاوت مدیریت و برنامه‌ریزی کاملاً آشکار می‌شود.

مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها در گفت‌و‌گو با «ایران»:
انتخابات‌ ورزشی به زمان نیاز دارد

مهری رنجبر/ کامیار سلطانی، مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها، قول داده است که از اردیبهشت ماه به تدریج با برگزاری مجامع انتخاباتی، رؤسای ۱۲ فدراسیون انتخاب شوند؛ البته از بین این فدراسیون‌ها، تکلیف ناشنوایان و بدنسازی با تأخیر مشخص می‌شود. 
به گفته سلطانی، تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، تعیین تکلیف فدراسیون‌های بدون رئیس را به تعویق انداخته است. هرچند او حالا هم معتقد است هیچ جای نگرانی برای تیم‌های حاضر در بازی‌های آسیایی ناگویا وجود ندارد.
تکلیف ۱۲ فدراسیون بدون رئیس چه می‌شود؟
تکلیف مشخص است. از جمع فدراسیون‌هایی که فعلاً بدون رئیس اداره می‌شوند، انتخابات چهار فدراسیون کوهنوردی، تکواندو، کبدی و ورزش های آبی در 20، 21، 23 و 27 اردیبهشت ماه برگزار می‌شود. برای برگزاری انتخابات فدراسیون ورزش‌های دانش‌آموزی نیز باید کمیسیون‌های آن مشخص شود که ما برای آن برنامه‌ریزی کرده‌ایم. ثبت‌نام کاندیداهای فدراسیون کارگری هم اول اردیبهشت ماه آغاز می‌شود تا تیرماه با انتخابات، رئیس جدید معرفی شود. جدول ثبت‌نام کاندیداهای نابینایان و اسکیت نیز برای اول اردیبهشت ماه در حال تنظیم است.

در نظر دارید که دوره ریاست دو فدراسیون بسکتبال و تیراندازی خاتمه یافته اما چرا تاکنون برای هیچکدام حتی سرپرست هم معرفی نشده است؟ 
بله. دوره چهارساله ریاست بسکتبال و تیراندازی به ترتیب ۹ و ۱۲ اسفندماه تمام شد. قرار بود تکلیف آنها هم مشخص شود، اما با شروع تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، برنامه به هم ریخت و قرار شد با موافقت وزیر ورزش، آنها مدت کوتاهی به کار خود در فدراسیون‌ها ادامه دهند تا وزیر، سرپرست را معرفی کند.

سرپرست فدراسیون ژیمناستیک که قبل از جنگ مشخص شد، چرا هنوز تاریخ ثبت‌نام و انتخابات آن مشخص نیست؟
شرایط ژیمناستیک فرق می‌کند، به خاطر اینکه وزارت ورزش برای زهرا اینچه درگاهی حکم قضایی گرفته است. باید یک‌سری هماهنگی با فدراسیون جهانی صورت می‌گرفت که البته با کمک کمیته ملی المپیک، هماهنگی‌ها انجام شد و حتی فدراسیون جهانی با قبول ادله و استدلال‌ها موافقت کرد که نتیجه آن برگزاری مجمع فوق‌العاده برای برکناری رئیس سابق بود. با این حساب مشکلی برای مجمع انتخاباتی نداریم و یکی دو هفته دیگر ثبت‌نام کاندیداها شروع می‌شود تا بزودی انتخابات نیز برگزار شود.

برای بدنسازی و ناشنوایان برنامه ندارید؟
برنامه دو فدراسیون ناشنوایان و بدنسازی فرق می‌کند، به خاطر اینکه در بازی‌های آسیایی نیستند، حساسیتی روی آنها وجود ندارد. البته رئیس فدراسیون ناشنوایان به خاطر یک‌سری مشکلاتی که داشت استعفا داد و بدنسازی هم بابت حاشیه‌هایی که دارد باید کار را محکم پیش ببریم تا دیگر به مشکل نخورد. به همین خاطر برنامه‌ریزی برای انتخابات آنها زمان‌بر است.

دوره انتقال و اداره فدراسیون‌ها توسط سرپرست، نتایج تیم‌های ملی و ورزشکاران را در بازی‌های آسیایی تحت تأثیر قرار نمی‌دهد؟
از نظر ما این قضیه صادق نیست. هرچند مدیریت فدراسیون‌ها با سرپرست ثبات ندارد، اما جای نگرانی هم نیست. ما ترجیح می‌دهیم دوره سرپرستی کوتاه باشد و حتی جدول زمان‌بندی از ثبت‌نام کاندیداها تا برگزاری انتخابات را بر همین مبنا می‌چینیم. البته بعضی بندهای اساسنامه یک‌سری فدراسیون‌ها ما را محدود کرده است؛ مثلاً اینکه هیأت رئیسه باید ۴۵ روز قبل از برگزاری مجمع مطلع شوند. اگرچه اولویت ما برگزاری مجمع انتخاباتی در اسرع وقت است، اما به خاطر شرایط استعلام‌ها، انتخابات را نمی‌توان زودتر از سه ماه برگزار کرد. از طرف دیگر تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی برنامه‌های ما را عقب انداخت. اما شک نکنید ما طوری برنامه‌ریزی کرده‌ایم که به عملکرد فدراسیون‌ها خللی وارد نشود.

چطور؟
ما همه فدراسیون‌هایی که با سرپرست اداره می‌شوند را رصد می‌کنیم تا مشکلی پیش نیاید. البته در عین حال انتخابات را هم برگزار می‌کنیم. ما سعی کردیم حتی جنگ هم برنامه‌های ورزشکاران را مختل نکند. به هر طریقی بود تلاش کردیم تا کارها طبق روال پیش برود و به همین خاطر در روزهای جنگی وزیر ورزش، اسبقیان و من در وزارت ورزش مشغول بودیم تا کاروان ساحلی از بازی‌های آسیایی ساحلی جا نمانند. به خاطر همین بعضی از ورزشکاران در شهرهای امن شمال و بعضی‌ها هم در مشهد اردو زدند.

نمی‌شد انتخابات را قبل از سال جدید حتی به صورت آنلاین برگزار کرد؟
 شروع جنگ همه برنامه‌های ما را تحت تأثیر قرار داد، چرا که شرایط عادی نبود و یک‌سری مسائل هم اجتناب‌ناپذیر است. البته ما با در نظر گرفتن وظایف به عنوان حاکمیت در ورزش، کارها را پیش می‌بریم. به عنوان نمونه، اطلاع‌رسانی به اعضای مجمع که ۴۵ روزه بود، با اختیارات وزیر در شرایط جنگی ۳۰ روزه شد تا انتخابات زودتر برگزار شود. همه مسئولان پای کار هستند تا کارها با قوت انجام شود.

سید محمد پولادگر، نایب‌ رئیس کمیته ملی پارالمپیک در گفت‌و‌گو با «ایران»:
برگزاری بموقع انتخابات فدراسیون‌ها یک ضرورت مهم است

پریسا غفاری/ ورزش ایران در حال حاضر با چالش تعیین‌تکلیف تعدادی از فدراسیون‌ها مواجه است. با احتساب فدراسیون ورزش‌های دانش‌آموزی، دوره ریاست ۹ فدراسیون به اتمام رسیده است. علاوه بر این، ابطال انتخابات مهرماه فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام، کنار گذاشتن رئیس فدراسیون ژیمناستیک و استعفای رئیس فدراسیون ورزش‌های ناشنوایان، موجب شده تا ۱۲ فدراسیون در وضعیت بلاتکلیفی قرار گیرند. این شرایط در حالی رقم خورده که بازی‌های آسیایی و پاراآسیایی ناگویا در پیش است و ضرورت ساماندهی سریع‌تر وضعیت فدراسیون‌ها بیش از پیش احساس می‌شود.
سید محمد پولادگر، نایب‌ رئیس کمیته ملی پارالمپیک، در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید:«بهتر بود قبل از پایان دوره چهار ساله ریاست فدراسیون، روند ثبت‌نام انجام می‌گرفت تا با برگزاری انتخابات، دوره انتقالی طولانی‌مدتی ایجاد نشود.»
او با اشاره به اینکه در دوره سرپرستی فدراسیون‌ها شرایط تصمیم‌گیری سخت است، تأکید می‌کند:«قطعاً در شرایط سرپرستی، ثبات قبلی و تصمیم‌گیری در فدراسیون دشوار می‌شود. ضمناً انتخاب آدم اصلح و توانمند در رشته مورد نظر بسیار مهم است. به نظر من دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان باید در این مورد یک تصمیم جدی بگیرد و کار اساسی و اصولی انجام دهد و تشکیلات، قائم به فرد در معاونت ورزش قهرمانی نباشد تا سرپرستان را با سلیقه شخصی خود انتخاب کند. طبق تعریف اساسنامه فدراسیون‌ها، وقتی دوره مدیریت چهار ساله تمام می‌شود، خود مجمع باید درباره سرپرست تصمیم بگیرد. کاش بشود در همان دوره ریاست شخص، روند ثبت‌نام صورت گیرد تا امور به سرپرستی سپرده نشود. نکته جالب برای من این است؛ مگر انتخابات ریاست‌جمهوری به همین روش برگزار نمی‌شود؟ قبل از پایان دوره، ثبت‌نام‌ها صورت می‌گیرد و انتخابات انجام می‌شود و تا زمان دوره انتقال کابینه دولت قدیم به دولت جدید، یک تا دو ماه زمان می‌برد؛ انتخاباتی که حداقل ۶۰ میلیون نفر در آن دخالت دارند. آن‌وقت چطور نمی‌شود این کار را در یک جامعه کوچک با مجمع حداقلی ۴۰ تا ۶۰ نماینده انجام داد؟ به خاطر دارم این کار در زمان معاونت بنده در وزارت ورزش برای چند فدراسیون انجام شد، مانند فدراسیون تنیس روی میز. در این مورد اساسنامه جلوی ما را نگرفته است.»
نایب‌ رئیس افتخاری اتحادیه تکواندوی آسیا در خصوص تأثیر تعویق انتخابات برای رشته‌های مدال‌آور در بازی‌های آسیایی ناگویا می‌گوید:«این امر تأثیر بسیاری دارد و مهم این است که افراد آگاه به رشته در دوره سرپرستی باشند تا بتوانند امور کار را در دست بگیرند؛ همانند مهدی نوایی در تکواندو که خودش  با بسیاری از قهرمانان این رشته هم‌دوره بود و زمانی، مدیر تربیت بدنی آذربایجان را برعهده داشت. حضور فرد آشنا در رأس می‌تواند کمک شایانی کند.»
سید محمد پولادگر همچنین درباره رد صلاحیت خود برای شرکت در مجمع انتخاباتی فدراسیون تکواندو به این نکته اشاره می‌کند که هنوز پاسخ اعتراض خود را نگرفته است:«من خودم از سال ۱۳۵۶ تکواندو را شروع کردم و سال‌های زیادی از عمرم را صرف خدمت به جامعه تکواندو کرده‌ام. اگر هم به کارزارانتخابات وارد شدم، بنا به درخواست یک‌سری از پیشکسوتان این رشته بود که نمی‌توانستم جواب منفی به آنها بدهم. اما با همه این موارد، نمی‌دانم چطور رد صلاحیت شدم؛ چرا که در این خصوص به ‌بندی از اساسنامه اشاره کردند مبنی بر اینکه کسانی که سه دوره ریاست فدراسیون را پشت سر گذاشته‌اند، برای حضور مجدد باید عضو هیأت اجرایی فدراسیون جهانی یا اتحادیه آسیا باشند؛ بندی که در زمان صالحی‌امیری در اساسنامه تصویب شد و اطلاعی از آن نداشتم. ضمن اینکه من ۱۵ سال عضو اتحادیه آسیا بودم و اکنون نیز نایب ‌رئیس افتخاری اتحادیه تکواندوی این قاره هستم. در این‌باره اعتراض کردم. به هر حال وظیفه‌ای داشتم و بر اساس آن وارد شدم.»

در جلسه فراکسیون ورزش موضوع فدراسیون ها را بررسی می‌‌کنیم

عباس صوفی
نایب رئیس فراکسیون ورزش

فدراسیون‌های ورزشی نباید حتی برای یک روز بلاتکلیف بمانند؛ چراکه به دلیل زمانبندی مسابقات، ضرورت تصمیم‌گیری‌های کلان و ارتباط با فدراسیون‌های جهانی، نیاز دارند رئیس داشته باشند. اداره آنها بدون رئیس، نه‌تنها کارها را عقب می‌اندازد، بلکه بعید نیست در امورشان اختلال ایجاد کند. این مسأله بویژه اکنون که تنها چهارماه‌ونیم تا افتتاح بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ باقی مانده و فدراسیون‌ها باید درگیر آماده‌سازی تیم‌ها و ورزشکاران خود باشند، حساسیت دوچندان پیدا می‌کند.
بنابراین وزارت ورزش باید تکلیف فدراسیون‌هایی را که دوره چهار ساله ریاست آنها به پایان رسیده، روشن کند و برگزاری انتخابات را در دستور کار خود قرار دهد. در واقع تعیین‌تکلیف فدراسیون‌های بدون رئیس، بویژه آنهایی که باید در ناگویا حضور داشته باشند، اظهر من الشمس است؛ چراکه با عدم برگزاری انتخابات و تعویق در معرفی رئیس جدید، ورزشکاران لطمه می‌بینند. حتی سرپرست فدراسیون که تنها در دوره انتقال، برای رتق‌ و فتق امور تعیین می‌شود نیز نمی‌تواند جای رئیس را پر کند. از سوی دیگر، انتقادی که به وزارت ورزش وارد است، به برکناری رئیس فدراسیون با پایان دوره چهار ساله‌اش و سپردن کار برای حداقل شش ماه به سرپرست بازمی‌گردد؛ در حالی که شاید بهتر باشد انتخابات را همان رئیسی که دوره چهار ساله‌اش تمام شده، با نظارت دقیق وزارت ورزش برگزار کند تا هیچ وقفه‌ای در انجام امور فدراسیون‌ها به وجود نیاید. در اولین جلسه فراکسیون ورزش، موضوع بلاتکلیفی دوازده فدراسیون را بررسی خواهیم کرد.

خلأ مدیریتی در ورزش می‌تواند دردسرساز شود 

علی کفاشیان
کارشناس مدیریت

بدون شک فدراسیون‌های ورزشی بدون رئیس، دچار خلأ مدیریتی می‌شوند و لطمه بزرگی به آنها و اهدافشان وارد می‌آید. این آسیب به ویژه زمانی تشدید می‌شود که سرپرست جدید با فدراسیون قبلی هماهنگ نباشد و اطلاعات دقیقی از شرایط و وضعیت آن رشته نداشته باشد. آن هم حالا که فرصت زیادی تا بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا باقی نمانده و برنامه فدراسیون‌های ورزشی برای بازی‌ها مشخص است، ولی بی‌اطلاعی سرپرست از برنامه‌ها و هدف‌گذاری فدراسیون، دردسرساز می‌شود. بهترین کار، اصلاح قانون برگزاری مجمع انتخابات ریاست فدراسیون‌هاست تا از تبعات منفی و ضربه به فدراسیون‌ها جلوگیری شود. وقتی انتخابات خیلی زود برگزار شود، فدراسیون‌ها دیگر سردرگم نیستند. از طرفی کارهای برگزاری مجمع انتخاباتی طی یکی دو ماه جمع‌وجور می‌شود. البته می‌توان جور دیگری هم عمل کرد. به این معنا که وقتی وزارت ورزش می‌داند کدام کاندیدا با اکثریت آرا رأی می‌آورد، شاید بد نباشد که سرپرست فدراسیون با رئیس قبلی در ارتباط باشد و حتی برای اجرای برنامه‌ها از او مشورت و کمک بگیرد؛ نه اینکه رئیس قبلی حق امضا داشته باشد، اما به خاطر اینکه صاحب نفوذ است، با همفکری به سیستم فدراسیون کمک کند و حتی در تصمیم‌گیری‌های فدراسیون مشارکت داشته باشد تا برنامه‌های فدراسیون تا بازی‌های آسیایی اجرا شود و تیم ملی و ورزشکاران مسافر ناگویا لطمه نبینند. به نظر می‌رسد وزارت ورزش برای پیشبرد کار، حتی می‌توانست انتخابات فدراسیون‌هایی که به خاطر جنگ به تعویق افتاده بود را به صورت آنلاین برگزار کند.

چالش قدیمی  در انتخابات فدراسیون‌ها

امیر واعظ آشتیانی
کارشناس مدیریت

در بحث انتخابات ریاست فدراسیون‌ها، حلقه گمشده میان وزارت ورزش و فدراسیون‌ها، دبیر فدراسیون است که وظیفه اجرایی امور را بر عهده دارد.
با توجه به شرایطی که نه جنگ است و نه صلح، انتخابات به تأخیر افتاده است. اما در این میان وزارت ورزش باید دبیرکل فدراسیون را تقویت کند تا کار زمین نماند؛ بحثی که اصلاً به آن اهمیت داده نمی‌شود. حداقل پیشنهاد می‌دهم وظایف رئیس، دبیر و کمیته‌ها را هر یک از مدیران وزارت ورزش و رؤسای فدراسیون‌ها مطالعه کنند.
کار رئیس فدراسیون اجرایی نیست، او باید سیاست‌گذاری کند، مراقبه‌های سازمانی و بیرونی فدراسیون و حتی بین‌الملل را انجام دهد. 
ولی اجرای سیاست‌ها، امور اداری و مالی، همه بر عهده دبیر است. دبیر حتی مسئول برگزاری انتخابات است و هرگز نباید این را فراموش 
کرد.
بحث من تعویق نیست، بلکه اشتباهاتی است که در این وسط اتفاق می‌افتد. در این مدت جنگ اگر نتوانستند مجمع‌ها را برگزار کنند، حداقل از دبیرها برنامه می‌خواستند، از کمبودها و نیازهایشان مطلع می‌شدند و آنها را در راستای برنامه‌های از پیش تعیین شده هدایت می‌کردند.
در این باره که تعویق انتخابات به ضرر رشته‌های مدال‌آور خواهد شد، به این اعتقاد ندارم؛ چون استراتژی‌ها را هر چهار سال یک بار نباید تغییر داد و اینکه یک فرد از فدراسیون رفت، همه چیز تمام شود. وقتی دبیر فدراسیون محور شود، برنامه هر فدراسیون پیگیری می‌شود و دیگر نیازی به انتظار برای رئیس بعدی 
نیست.
اشکال ما در بحث انتخابات این است که قوانین آن مال امروز نیست و از گذشته تا اکنون تداوم داشته است. موردی که اعتقاد بسیار به آن دارم این است که باید در همان دوره ریاست چهارساله، ثبت‌نام کاندیداها صورت بگیرد و انتخابات انجام شود تا در پایان موعد مقرر، صندلی به نفر بعدی یا همان شخص واگذار گردد؛ مثل انتخابات ریاست‌جمهوری. مسئولین ما با فضای ورزش و انتخابات ناآشنا هستند و قوانینی که می‌گذارند، باعث محدودیت و برنامه‌ریزی‌های‌طولانی‌مدت برای هر رشته می‌شود.

ورزش ما  قائم به فرد نیست

حمید سجادی
کارشناس ورزش

به احمد دنیامالی، وزیر ورزش، مهلت بدهید؛ او خودش رئیس فدراسیون بوده و نسبت به امور فدراسیون‌ها بی‌تفاوت نیست.
به عنوان یک پیشکسوت، داشتن سرپرست در فدراسیون‌ها اشکال ندارد و کادر فنی تیم ملی وظایف خود را دنبال می‌کند و برای بازی‌های آسیایی ناگویا، مشکلی برای هر رشته و ۱۲ فدراسیونی که انتخاباتشان به تعویق افتاده است، پیش نخواهد آمد. یک فدراسیون ساختار و تشکیلات خود را دارد و قائم به فرد نیست.
در هر فدراسیون، دبیرکل، هیأت رئیسه و کمیته‌ها وجود دارند که به دنبال اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های شخص رئیس هستند. پس با خروج آن فرد نباید مشکلی به وجود آید. رئیس فدراسیون در همان ابتدا باید سیاست‌گذاری و برنامه‌های خود را ارائه کند و با تهیه منابع، اجرای آن را به مجموعه‌اش بسپارد. ضمن اینکه این مجموعه را به نحوی اداره و آماده کند که در نبودش یا در دوران سرپرستی، مشکلی در اجرای برنامه‌ها پیش نیاید.
اگر انتخاباتی هم به تأخیر افتاده است، به دلایل شرایط جنگی است که در کشور پیش آمده و این دور از انتظار نیز نبود. مطمئن باشید وزیر ورزش در اسرع وقت مجامع را برگزار می‌کند و بیشتر از هر فردی به دنبال اجرای قوانین در زیرمجموعه‌اش است.