جهان در بیش از 30 روز گذشته شکسته شدن هیمنه نظامی یک ابرقدرت را در برابر اراده یک ملت تحت تحریم به تماشا نشسته است؛ رویدادی خارج از محاسبات و پیش‌بینی‌های رایج که صرفاً حاصل قدرتنمایی موشک‌های پیشرفته ایران بر فراز سرزمین های اشغالی رژیم صهیونیستی و پایگاه های نظامی آمریکا در منطقه نبوده و نیست. طی یک ماه گذشته در سراسر ایران، از کلانشهرهایی چون تهران، اصفهان و شیراز گرفته تا شهرهای مرزی و نقاط کوچک‌تر، خیابان‌ها و میدان‌های اصلی در شب‌های متوالی میزبان حضور گسترده و خودجوش مردمی بوده که با به اهتزاز درآوردن پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران و تشکیل کاروان‌های خودرویی، نشان دادند در سخت‌ترین شرایط، پشتیبان حاکمیت ملی و نیروهای مسلح اند. ایرانیان در این تجمعات خودجوش فارغ از هر عقیده سیاسی و مرام اجتماعی پدیده ای را رقم زده‌اند که به معنای واقعی کلمه حماسه همبستگی اراده یک ملت برای ایستادگی است.  چه اینکه این موج از حضور، که از اواسط  اسفندماه  سال گذشته و در واکنش به ترور و تجاوز دشمن آمریکایی-صهیونیستی آغاز شد، نه یک حرکت سازمان‌یافته حزبی یا دولتی، بلکه واکنشی خودانگیخته از سوی اقشار مختلف جامعه بود. آنچه در این شب‌ها در خیابان‌ها به چشم می‌خورد، تنوع اجتماعی چشمگیر شرکت‌کنندگان است؛  از خانواده‌های جوان با کودکان خردسال تا پیشکسوتان دوران دفاع مقدس، از کارگران و بازاریان تا دانشجویان و ورزشکاران، همگی در یک صف واحد، اراده ملی برای حفظ امنیت و اقتدار کشور را به تصویر کشیده اند.

پرچم؛ نماد وحدتی فراتر از همه رنگ‌ها
یکی از ویژگی‌های برجسته این حضور مردمی قرار گرفتن پرچم جمهوری اسلامی ایران در جایگاه حقیقی اش یعنی نماد یگانه وحدت است. در این چند هفته اخیر، پرچم ایران روی هزاران خودرو نصب شد و مردم با پوشاندن بدنه ماشین‌ها و موتورسیکلت‌های خود به رنگ پرچم، پیام وحدت ملی را فریاد زدند. این نمادگرایی، فراتر از هر دسته‌بندی سیاسی، معطوف به مفهوم «میهن» و حراست از امنیت ملی در برابر تهدیدات خارجی است.  زمانی که مردم از هر قشر و  با هرعقیده هرگونه اختلاف نظر را کنار گذاشته و بر اصالت «امنیت ملی» و ضرورت «حمایت از مدافعان مرزها» پافشاری دارند و حضور نسل جوان و به ویژه متولدین دهه‌های هشتاد و نود در این کاروان‌ها، نشان‌دهنده  استمرار روحیه میهن‌دوستی در نسل‌های جدید و پیوند عمیق آنان با مفاهیم ملی و انقلابی است.  در حاشیه خیابان ها هم بسیاری از کسبه و اصناف با توزیع شربت، چای و شیرینی میان عزیمت‌کنندگان، روحیه همبستگی اجتماعی را تقویت می‌کنند.
نکته قابل تأمل برگزاری این تجمعات و کاروان های شبانه  برقراری کامل نظم و آرامش کامل اجتماعی است. برخلاف تصور برخی رسانه‌های خارجی که تلاش داشتند فضای کشور را ملتهب نشان دهند، این کاروان‌ها در کمال آرامش و با رعایت نظم ترافیکی برگزار شده اند و نیروی انتظامی نیز با تسهیل حرکت آن‌ها، نقش تسهیل‌گر را ایفا کرده است.
در سطح تحلیل، این حضور گسترده را می‌توان در چند بستر مهم ارزیابی کرد. نخستین وجه این تجمعات ارزیابی آن از جایگاه یک واکنش ملی به تهدید امنیت و تمامیت ارضی است. طی ماه‌های گذشته حضور مردم در میدان پا به پای افزایش تهدیدات و فتنه‌انگیزی‌های خارجی علیه امنیت ایران افزایش یافت و پاسخ عملی به این تهدیدات و اعلام آمادگی برای پشتیبانی معنوی از نیروهای مسلح در هر شرایطی بود. وجه دیگر این حضور نیز بازتولید سرمایه اجتماعی و تقویت همبستگی ملی است. این حضور نشان داد که علیرغم فشارهای اقتصادی و برخی نارضایتی‌ها، در موضوعات کلان امنیت ملی و تمامیت ارضی، میان مردم و حاکمیت اجماعی راسخ وجود دارد و در نهایت این حرکت‌ مردم پیامی شفاف برای همه بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی داشته است؛ اینکه ملت ایران در برابر هرگونه ماجراجویی نظامی یا تجاوز به حریم کشور، متحد و یکپارچه ایستاده‌اند.
انتشار گسترده تصاویر و ویدئوهای کاروان‌های خودرویی در رسانه‌ها و شبکه های اجتماعی، فضایی از امید و اعتماد به نفس ملی را تقویت کرده است. همچنانکه در نقطه مقابل، رسانه‌های معاند که پیش‌تر تحلیل‌هایی از «شکاف عمیق میان مردم و نظام» ارائه می‌دادند، عملاً با این تصاویر غافلگیر شدند و در انعکاس واقعیت میدانی ناتوان ماندند.

یادداشت

وحدت کلمه میان ملت و حکومت 
فداحسین مالکی
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی

تاریخ معاصر بارها ثابت کرده است که بزرگترین نقطه ضعف بدخواهان ایران، از مقامات کاخ سفید گرفته تا اتاق‌های فکر رژیم صهیونیستی، «فقدان درک درست از واقعیت جامعه ایران» است. تحلیل‌های نادرست و شتاب‌زدگی در سیاست خارجی، به‌ویژه در دوران چهره‌هایی چون ترامپ، آنها را به ورطه‌ای کشانده که فرجام آن جز شکست‌های پیاپی نبوده است. امروز نیز در میانه نبردی که پس از یک دوره مذاکرات فشرده بر کشور تحمیل شده، بار دیگر شاهد همان خطای محاسباتی هستیم؛ خطایی که قدرت نیروهای مسلح و اراده پولادین ملت ایران را نادیده گرفته است.
تفاوت بنیادین نبرد فعلی با تجربه‌های گذشته، از جمله جنگ دوازده‌روزه، در بلوغ همه‌جانبه دفاعی و دیپلماتیک ماست. در حالی که تیم دیپلماسی با صلابت در مسیر احقاق حقوق ملت گام برمی‌داشت، نیروهای مسلح با اشراف کامل، گزینه‌های متعددی را برای پاسخ به شرارت‌ها روی میز داشتند. این اقتدار چنان عیان بود که حتی فرماندهان باسابقه آمریکایی به سران خود هشدار داده بودند که با وجود نیروهای دریایی باانگیزه و آماده‌باش ایران، هرگونه جسارت به این خاک، پیامدهای جبران‌ناپذیری برای ناوگان‌های آنها خواهد داشت.
اما آنچه این قدرت نظامی را به یک سد نفوذناپذیر تبدیل کرده، «حضور پرشور مردم در میدان‌ها» است. امروز شاهد یک هم‌افزایی بی‌نظیر و دوجانبه هستیم؛ از یک سو، وقتی ملت در خیابان‌های تهران و سراسر ایران با شکوه تمام راهپیمایی می‌کنند، دلگرمی و قوتی مضاعف به رزمندگان در یگان‌های موشکی، پدافندی و مرزبانی می‌بخشند. از سوی دیگر، جوانی که پشت سامانه‌های دفاعی آماده شلیک به سمت دشمن است، وقتی می‌بیند میدان و خیابان پشت سر اوست، با اطمینان خاطری صدچندان دست بر ماشه می‌برد. این پیوند میان «مردم» و «نیروهای مسلح»، رمز ماندگاری و پیروزی ماست. در این میان، وظیفه دولت و دستگاه‌های اجرایی در شرایط جنگی، سنگین‌تر از هر زمان دیگری است. نباید اجازه داد سایه جنگ، بهانه‌ای برای توقف خدمات‌رسانی به مردم شود. انتظار برحق ملت این است که طعم شیرین خدمت را درست در همین روزهای سخت بچشند. تسهیل در پرداخت وام‌های ازدواج جوانان، واگذاری زمین به بی‌خانمان‌ها و کاهش بوروکراسی‌های اداری برای ضامن و مالیات، اقداماتی است که نباید به «بعد از جنگ» موکول شود.
حضور میدانی مسئولانی چون معاون اول رئیس‌جمهور در میان مردم و نظارت مستقیم بر اجرای مصوبات، گام مثبتی است که باید با جدیت بیشتر در تمامی استان‌ها دنبال شود. دولت  با حضور مستقیم در میدان خدمت رسانی به مردم اطمینان می دهد که در کنار اقتدار نظامی، معیشت و رفاه جامعه نیز خط قرمز نظام است.
امروز ایران به مدد مدیریت هوشمندانه و انسجام ملی، توانسته است افکار عمومی دنیا را با خود همراه کند و حتی بسیاری از کشورهای دوردست را در برابر جنایات رژیم صهیونیستی به هم‌صدایی وادارد. اگر این وحدت کلمه میان ملت و حاکمیت حفظ شود و دولت با تمام توان در مسیر حل مشکلات مردم گام بردارد، فریب‌ها و بازی‌های سیاسی دشمن در باتلاقی که خود ساخته‌اند، غرق خواهد شد. شکوه حضور مردم در خیابان، بهترین تضمین برای امنیت ملی و بزرگترین پشتوانه برای غرش موشک‌های ما در میدان است.

اولویت همه ایران است 
مصطفی هاشمی طبا
معاون رئیس‌جمهوری در دولت اصلاحات

 در شرایطی که کشور با چالش‌های امنیتی و تهدیدات خارجی مواجه است، مردم و نیروهای مسلح با ایستادگی و فداکاری، نمونه‌ای برجسته از شجاعت و وفاداری به میهن را نشان داده‌اند. دفاع از خاک خود از مهم‌ترین ارزش‌هایی است که در این روزها به‌خوبی به چشم می‌خورد. این امر نه تنها نشان‌دهنده اراده ناب و مقاومت مردم است، بلکه گواهی بر این است که در برابر زورگویی و تجاوز، هیچ چیز نمی‌تواند این مردم را شکست دهد. نیروهای مسلح و مردم با همکاری و همدلی، نشان داده‌اند که می‌توانند با هر حمله‌ای مواجه شوند و با استقامت و عزم، به دفاع از کشور بپردازند. این فداکاری‌ها و ایستادگی‌ها، نه تنها در داخل کشور، بلکه در سطح جهان نیز ستوده شده است. مردم با وجود خطرات و بمب‌های بالای سرشان، با هر ابزاری که داشتند، در خیابان ها و میدان ها حضور  یافته‌ و نشان داده‌اند که عشق به وطن در قلب هر فرد جان‌گیر است.
تاریخ همیشه از کسانی که در برابر دشمن ایستادند و به میهن خود وفادار بودند، به خوبی یاد می‌کند. مانند نادر شاه و شاپور ساسانی  که به عنوان نماد مقاومت و فداکاری در تاریخ ایران به یاد می‌آیند. در مقابل، افرادی که در برابر دشمن تسلیم شدند، مثل شاه سلطان حسین، به بدی یاد می‌شوند. بنابراین، این ایستادگی و وحدت مردمی، نه تنها یک پایمردی برای کشور است، بلکه گواهی بر این است که ایران اسلامی در برابر هر چالشی قدرتمند است.
در این شرایط، همه باید به این نکته مهم توجه کنند که اولویت اصلی آنها باید ایران باشد. مردم این را درک کرده‌اند و اکنون همه چیز را برای حفظ و ارتقای این کشور مهم می‌دانند. هیچ جناح سیاسی یا گروه فکری نمی‌تواند در این مسیر پالس منفی ایجاد کند. وحدت، همدلی و همراهی مردم و مسئولان، راه حل اصلی برای پیشرفت و امنیت کشور است. از دوران باستان تا کنون، یکی از مهم‌ترین عواملی که سرزمین‌ها را از گزند دشمنان و تجاوزگران حفظ کرده، اتحاد و همدلی مردم بوده است. تاریخ اسلام، ایران و دیگر ملت‌ها گواهی می‌دهد که هرگاه مردم به یکدیگر متصل باشند و حول محور وطن و میهن متحد شوند، هیچ قدرتی نمی‌تواند آنها را شکست دهد. این اتحاد، نه تنها در جنگ‌ها، بلکه در برابر فشارهای اقتصادی، فرهنگی و سیاسی نیز نقش بسزایی داشته است. در دوران اسلامی هم، نهضت اسلامی به‌خوبی نشان داد که چگونه مردم از طریق وحدت و همبستگی می‌توانند یک نظام جدید را بنا و در برابر قدرت‌های بزرگ ایستادگی کنند. در دوران جنگ ایران و عراق نیز، این اتحاد مردمی بود که اجازه نداد دشمنان، کشور را از میان ببرند. در تاریخ ایران، اتحاد مردم در برابر تجاوزات امپراطوری‌های بزرگ مثل روم، عثمانی و سایر قدرت‌های خارجی، نقش تعیین‌کننده‌ای داشته است. این همراهی و همدلی، گاهی با فداکاری‌های بزرگ همراه بوده، اما همیشه گواهی بر قدرت وحدت بوده است. این وحدت، نه تنها در برابر دشمنان، بلکه در برابر چالش‌های داخلی نیز زمینه ساز قدرتمندی است. بنابراین، حفظ این اتحاد و تقویت آن، یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های همه افراد جامعه است. 

 بعثت مردمی در خیابان‌
محمدکاظم انبارلویی
عضو شورای مرکزی موتلفه اسلامی 
نزدیک به یک ماه است که ملت ایران در برابر تجاوز وحشیانه‌ آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستاده است و ایران با مقاومت جانانه و با هدف گرفتن پایگاه‌های آمریکا در منطقه، شگفتی و حیرت جهانیان را برانگیخته است. ملت ایران از ابتدای حادثه به خیابان‌ها آمدند و برای تضمین پیروزی خود، پشتیبان نیروهای مسلح بودند.
امروز یک سؤال کلیدی در جهان مطرح است و آن اینکه این پدیده‌ نادر، یعنی برداشته شدن فاصله‌ دولت و ملت، از کجا پدید آمده است. این وضع را امامِ شهیدمان، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای پیش‌بینی کرده بودند؛ این‌که اگر چنین اتفاقی بیفتد، هم جنگ جنبه‌ منطقه‌ای پیدا می‌کند و هم مردم به نوعی مبعوث می‌شوند برای دفاع از کشور. اکنون شاهد یک بعثت مردمی در کف خیابان‌ها هستیم. در این مدت نزدیک به یک ماه، هیچ‌گاه مشاهده نکرده‌ایم که مردم میدان را ترک کنند. در عین حال، شدتِ «بارش» و شلیک نیروهای مسلح، چه از موشک و چه از پهپاد، نه‌تنها کاهش پیدا نکرده، بلکه افزایش هم یافته است. این وضعیت باعث شده که دشمن به‌دنبال یک «پنجره‌ فرار» باشد؛ به‌دنبال راهی برای خروج از این بن‌بست است و یکی از این راه‌ها را طرحِ بحث گفت‌وگو و مذاکره قرار داده است.
طبیعی است که در این شرایط، کسی به این درخواست دشمن پاسخ مثبت نخواهد داد. دشمن تا زمان تنبیه به‌عنوان متجاوز، باید زیر ضربات (ملت و نیروهای مقاومت) باقی بماند. در این جنگ، مسأله‌ استفاده‌ ایران از تنگه‌ هرمز به‌عنوان یک اهرم قدرت و اثرگذار بر بازارهای جهانی و قیمت نفت نیز مطرح است. ما پیش از این، از این ظرفیت به این شکل استفاده نکرده بودیم. تمام استراتژیست‌های جهان معتقدند که در این جنگ، ایران از این مزیت جغرافیایی برخوردار است و می‌تواند تأثیر دقیق و جدی بر روند نبرد و بر شرایط منطقه بگذارد.
همه‌ اقوام و لایه‌های اجتماعی کشور، در میدان حاضر هستند و این اتحاد مثال‌زدنی ملت ما، موجب شگفتی جهانیان شده و یکی از دلایل مشخص پیروزی ماست. به‌هر صورت، مردم تا رسیدن به نتیجه‌ نهایی این نبرد، در صحنه خواهند ماند.
شرط مردم برای پایان‌دادن به جنگ این است که آمریکا مسئولیت این تجاوز را بپذیرد، متجاوز طبق قوانین بین‌المللی تنبیه شود و غرامت جنگ را بپردازد.