ای مهربانترین میزبان!
اکنون که لحظه وداع فرا رسیده، دلم گرفته است؛ نه از رفتن رمضان، که از ترس آنکه مبادا نتوانسته باشم میهمان خوبی برای تو باشم.
ای خدای رحمت! آنچه از من کوتاهی بود ببخش و آنچه از من بندگی بود بپذیر. بگذار اثر این ماه در جانم بماند و رد پای آن در رفتار و اخلاقم دیده شود. کمکم کن بعد از رمضان نیز بندهای رمضانزیسته باشم؛ با دلی روشن، نیتی پاک و قدمی استوار. مرا تا رمضان دیگر، در پناه مهر خود نگه دار. همین!
عبدالرحیم سعیدیراد
