مناجات روز بیست و هشتم

چراغ امید من تویی
ای رفیق آن کس که خودش رفیقی ندارد! در تاریکی‌های جهان، چراغ امید من تویی. وقتی زمین و زمان دست به دست هم می‌دهند تا دلم را بلرزانند، یاد توست که مرا دوباره استوار می‌کند. ای خدای وعده‌های روشن! من به فردایی ایمان دارم که به دست منجی تو رقم خواهد خورد؛ روزی که عدالت بر جهان سایه خواهد افکند و مهربانی، زبان مشترک آدم‌ها خواهد شد. کمکم کن از منتظران واقعی باشم؛ با قلبی پاک، عملی درست و ایمانی زنده. دلم را برای آمدن آن روز بزرگ آماده کن و مرا از یاران صادق حق قرار بده... همین!
عبدالرحیم سعیدی‌راد