ای تکیهگاه خستگان!
در این روزهای پایانی، دلم بیش از همیشه محتاج نوازش توست. گویی هرچه به پایان ضیافت نزدیکتر میشوم، عطش حضور تو در جانم بیشتر شعله میکشد.
ای خدای مهربانی! مرا به خاطر غفلت روزهای گذشته ببخش و فرصت دوبارهای برای ساختن خویش عطا کن. کمکم کن باقیمانده این ماه را آگاهانهتر زندگی کنم و از هر لحظه، پلی به سوی تو بسازم. دلم را لبریز از نور و آرامش کن و مرا برای ادامه راه، مجهز به صبر، یقین و امید گردان. بگذار رمضان در جانم بماند، نه فقط در تقویم روزهایم. همین!
عبدالرحیم سعیدیراد
