محمود شمس الواعظین، روزنامه نگار با سابقه در تحلیل کیفیت کار رسانه‌ها در جنگ با بیان اینکه رسانه های داخلی به نسبت جنگ 12 روزه پیشرفت‌های قابل توجهی داشته‌اند، گفت که رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور به واسطه عملکرد خود به حاشیه رانده می‌شوند.
شمس‌الواعظین در گفت و گو با ایرنا، افزود: «دروازه بانی شبکه‌های تلویزیونی داخلی مانند صدا و سیما کم شده و بر اطلاع رسانی و تولید خبر مسلط شده‌اند و بلافاصله مردم را در جریان اخبار و اتفاقات قرار می‌دهند. کم و بیش نیز در این زمینه موفق هستند و آرام آرام برای خودشان مخاطب جمع می‌کنند یا مخاطبان خود را بازمی‌یابند و این نقطه مفیدی در عملکرد این شبکه‌ها است.»
عضو شورای اطلاع رسانی دولت ادامه داد: «شبکه‌های خبری داخلی از لحاظ سطح برخورد خبری با حوزه رسانه‌ای رقیبان و دشمنان برابری می‌کنند و این نکته مهمی است؛ اگرچه هنوز بخش‌هایی از دیدگاه‌های کارشناسی جامعه در ارتباط با جنگ در صدا و سیما غایب است اما در مجموع می‌توان گفت وضعیت نسبتاً بهتری در مقایسه با جنگ ۱۲ روزه داریم؛ بویژه اینکه پروتکل‌های دوران جنگ هم در دستور کار قرار گرفته است.»
وی در تحلیل عملکرد رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور در دوران جنگ گفت: «به قدری سقف این بازی و به اصطلاح رویارویی‌ها بالا رفته است که رسانه‌های کوچک فارسی زبان خارج از کشور در مقایسه با بزرگی رویدادی که در جریان است، کم آورده‌اند و آهسته  آهسته به حاشیه رانده می‌شوند. زیرا اولاً حجم بازی بزرگتر شده است و ثانیاً در رسانه‌های داخلی تولید محتوا با رویدادها هم‌رکابی می‌کند. انتظار مخاطب از یک رسانه این است که وی را در جریان مجموعه‌ای از رویدادها و اطلاعات قرار دهد و این مطالبه تا حدودی برآورده شده است.»
شمس‌الواعظین ادامه داد: «برآورده شدن این مطالبه منجر به کاهش اقبال نسبت به رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور می‌شود و این رویداد کاملاً ملموس است. ثانیاً نگاه مردم نسبت به حمله به مراکزی مانند مدارس، کودکان، مراکز پزشکی، پلیس محلی و پست‌های بازرسی منفی است و رسانه‌های فارسی آن سوی مرزها وقتی از این‌گونه اقدامات دشمنان بویژه اسرائیل حمایت می‌کنند، وارد یک دایره خصومت می‌شوند و به مثابه خصم به آنها نگریسته می‌شود و در نتیجه افکار عمومی از آنها رویگردان می‌شود.»
این روزنامه نگار پیشکسوت با تأکید بر اینکه رسانه‌های فارسی زبان آن سوی مرز دیگر محتوای رسانه‌ای تولید نمی‌کنند بلکه آنچه تولید می‌کنند، داده‌های جنگ روانی برای تضعیف موقعیت حریف است، گفت: «آنها سیستمی را تولید می‌کنند تا با ضعیف کردن مردم ایران بتوانند از آنها انتقام بگیرند که چرا به خیابان نیامدید! چرا مردم آنگونه که بیگانگان فکر می‌کردند، عمل نکردند! حالا که این انتظارات برآورده نشده است، به جای اینکه خودشان را ادیت کنند، درصدد حذف کردن مردم و خارج کردن آنها از دستور کار هستند و به «اتاق جنگ روانی» دشمن که در ارتش‌ها علیه ارتش و نیروهای مسلح حریف استفاده می‌شود، تبدیل شده‌اند.»
عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت چهاردهم در تحلیل علت گسترش جنگ روانی از سطح رسانه‌ها به مقامات سیاسی مانند وزیر جنگ آمریکا گفت: «وقتی در افکار عمومی موازنه جنگ‌های روانی به سود تهاجم‌پذیر یا مظلوم یعنی طرف ایرانی در حال شکل‌گیری است، ژنرال‌ها به ویژه وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا ناچار هستند برای برقراری موازنه وارد عمل شوند، منتها پاسخ خود را از مقام‌های ایرانی دریافت می‌کنند و این مقامات با آگاهی از وضعیت حریف و اعمالی که انجام می‌دهد، واکنش نشان می‌دهند.»
وی ادامه داد: «مثلاً هنگامی‌ که وزیر جنگ آمریکا می‌گوید مقام‌های ایرانی از ترس جانشان به پناهگاه رفته‌اند، ساعتی بعد سران کشور از رئیس‌ جمهوری تا رئیس پلیس بدون محافظ به خیابان‌ها می‌آیند و با مردم عکس می‌گیرند، در حالی که برای سرشان جایزه تعیین شده است! واکنش‌هایی از این دست منجر به آبروریزی بیشتر برای مقام‌های آمریکایی از جمله وزیر جنگ آنها می‌شود؛ زیرا مردم در رسانه‌های گروهی آمریکا می‌پرسند «این وزیر جنگ کجا درس خوانده و اصلا چگونه این حرف‌ها را می‌زند، آیا از حوزه حریف و آنچه در خیابان‌های تهران می‌گذرد، اطلاعاتی ندارد؟!»