پیکرهای مطهر ۸۴ ملوان شهید به آغوش وطن برگشت
دردانههای «دنا»
پیکرهای مطهر ۸۴ شهید جاویدنام ناو دنا روز گذشته پس از ورود به کشور، وارد معراج شهدای تهران شد تا آماده تشییع شود.
در طول مدتی که از آغاز جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران میگذرد، دو حادثه بیش از دیگر موارد در افکارعمومی ایران و جهان بازتاب پیدا کرده است؛ نخست حمله جنایتکارانه به مدرسه دخترانه در میناب که به شهادت بیش از ۱۷۰دانشآموز انجامید؛ دومین حادثه، هدف قرار گرفتن ناو ایرانی دنا در آبهای دوردست اقیانوس هند است. حملهای که به دلیل شرایط وقوع آن، حتی در میان ناظران خارجی نیز به عنوان اقدامی غیرمتعارف و خارج از چهارچوبهای معمول جنگ مورد بحث قرار گرفته است.
ناو دنا زمانی هدف قرار گرفت که اساساً در منطقه جنگی حضور نداشت. این ناو در مسیر بازگشت از یک مأموریت آموزشی و شرکت در رزمایشهای بینالمللی دریایی قرار داشت و در نزدیکی سواحل سریلانکا، یعنی حدود دوهزار مایل دورتر از آبهای سرزمینی ایران حرکت میکرد.
دنا در رزمایش بینالمللی «میلان ۲۰۲۶» به میزبانی هند و همچنین در برنامه «بررسی ناوگان جهانی ۲۰۲۶» شرکت کرده بود؛ برنامهای که با حضور دهها شناور از کشورهای مختلف برگزار میشود و هدف آن تقویت همکاریهای دریایی و اعتمادسازی میان نیروهای دریایی است.
مطابق پروتکلهای این برنامهها، شناورهای شرکتکننده اجازه حمل مهمات رزمی ندارند تا ماهیت رزمایش کاملاً آموزشی و نمایشی باقی بماند. به همین دلیل، ناوشکن دنا در زمان حمله، عملاً فاقد مهمات و غیرمسلح بود.
با وجود این شرایط، یک زیردریایی آمریکایی با شلیک دو اژدر این ناو ایرانی را هدف قرار داد؛ حملهای که در نهایت به غرق شدن آن انجامید و یکی از تلخترین حوادث دریایی سالهای اخیر را نه برای ایران، که برای دنیا رقم زد.
بنابر اعلام ارتش جمهوری اسلامی ایران، در پی این حمله جنایتکارانه، ۱۰۴ نفر از خدمه ناوشکن دنا به شهادت رسیدند. از میان آنان، پیکر ۸۴ نفر شناسایی شده و به کشور بازگردانده شده است، اما ۲۰ نفر دیگر از ملوانان بهرغم تلاش برای جستوجو، برای همیشه در اعماق اقیانوس هند جاویدالاثر شدند. غواصان سریلانکایی و گروههای امدادی با وجود تلاشهای گسترده نتوانستهاند پیکر آنان را پیدا کنند.
در کنار این شهدا، ۳۲ نفر از ملوانان ناو نیز مجروح شدهاند.
اما آنچه این حمله ناجوانمردانه را تلختر میکند، ترکیب خدمه ناو است. بسیاری از ملوانان حاضر در دنا دانشجویان و افسران جوان نیروی دریایی ارتش بودند که در قالب یک مأموریت آموزشی و به منظور کسب تجربه در رزمایشهای بینالمللی در این سفر حضور داشتند. به بیان دیگر، ناوی که هدف قرار گرفت نه تنها در میدان نبرد نبود، بلکه بخشی از خدمه آن را نسل جوان و دانشجویان نظامی تشکیل میدادند.
دنا با فرماندهی شهید ناخدا امید مغانی در کنار ناوبندر مکران ناوگروه ۸۶ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را تشکیل میداد. ناوگروهی که در سال ۱۴۰۱ مأموریتی کمسابقه را آغاز کرد و پس از ماهها دریانوردی، در سال ۱۴۰۲ با موفقیت به ایران بازگشت.
در این مأموریت، ناوگروه ۸۶ با عبور از اقیانوس هند، اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس، از مسیرهای طولانی دریایی عبور کرد و در نهایت یک سفر کامل به دور دنیا را به ثبت رساند؛ سفری که «فتح اقیانوسها» بود.
این مأموریت نه تنها از نظر نظامی بلکه از نظر نمادین اهمیت زیادی داشت، زیرا نشان میداد نیروی دریایی ایران توان حضور در آبهای دوردست و انجام عملیات طولانیمدت دریایی را دارد.
از همین رو، غرق شدن ناو دنا برای بسیاری از ایرانیان تنها یک حادثه نظامی نیست، بلکه پایان تراژیک شناوری است که پیشتر نماد یک مأموریت تاریخی دریایی بود و حالا با سلحشوری، ایستادگی و مظلومیت ملوانانش در یک جنگ نابرابر، برای همیشه در حافظه جمعی ایرانیان زنده خواهد ماند.
