«ایران» از وضعیت کودکان مجروح بیمارستان مفید تهران گزارش می دهد
صورت های زخمی، چشمان بهت زده
گروه اجتماعی
واقعیت جنگ در هر سطحی سیاهی، تباهی، نابودی، فشار روانی و فقدان عزیزان از دست رفته است. واقعیتی که در چشمان پرسوال کودکان روی تخت بیمارستان مفید هم به وضوح دیده می شود. واقعیتی که در کلیپ منتشر شده از بیمارستان دیده می شود این است که تخت های ICU حالا نقطه امنی برای مجروحان کم سن و سال است. در این ویدیو پدر کنار تخت پسرش ایستاده و حال روزش را شرح می دهد، حالی که در چشمان پسر نیست.
او غرق در افکار کودکانه اش با هزاران سوال بی پاسخ گیر افتاده است. فرشاد همراه مادرش سوار بر ماشین بوده که ترکش های یک انفجار در همان نزدیکی به خودروی آنها اصابت می کند، در ماشین سوراخ می شود و دو ترکش به شکم و پهلوی کودک برخورد می کند. شدت انفجار به حدی است که مادرش هم دچار خونریزی داخلی می شود و نیروهای امدادی آنها را به مراکز درمانی منتقل
می کنند. اما در بخش ICU کودکان مجروح از تجاوز وحشیانه صهیونی- آمریکایی، کودکان دیگری هم هستند که غمی سنگین تر بر دل و جان نحیف شان نشسته است.
خانم دکتر هاشمی یکی از پزشکان بیمارستان مفید درباره وضعیت جسمی و روحی یکی از این کودکان توضیح می دهد: «بیمار خردسالی داریم که مادر و برادرشیرخوارش را در حملات وحشیانه آمریکای - صهیونی از دست داده و خودش هم دچار آسیب شدید شده است. زمانی که شرایط روحی اش را دیدم به او پیشنهاد کردم پسرم را برای بازی با او بیاورم، اما آنقدر در شوک حادثه بود که قبول نکرد، انگار در دنیای دیگر فرو رفته، حتی حاضر نیست دوستانش را ببیند.»
به گواه شواهد در تمام طول تاریخ و در همه جای دنیا، جنگ همیشه ویرانگر است. آسیبی که به روح و روان این کودکان وارده شده است نه یک حادثه که برگی از تقویم قساوت دژخیمانی است که اشتهای سیری ناپذیرشان تنها با خون کودکان معصوم آرام می گیرد.
همان طور که در گزارش های رسمی هم آمده است، حدود 30 درصد شهدای جنگ تحمیلی صهیونی- آمریکایی کودکان هستند.
دکتر شمس اله نوری پور رئیس بیمارستان کودکان مفید درباره مجروحان بستری در این مرکز درمانی به «ایران» می گوید: «بیمارستان مفید تا امروز میزبان بیش از پنج کودک مجروح از شیرخوار تا 8 سال برای درمان بوده است که تعدادی از آنها ترخیص شده اند، اما تعدادی هنوز به علت شدت جراحات بستری هستند. در بین مجروحان چند روز اخیر کودک 14 ماهه ای داشتیم که دچار آسیب شدید مغزی شده بود و متاسفانه به دلیل شدت جراحات به درجه رفیع شهادت نائل شد. همچنین در میان مجروحان پسری حدود 8 ساله داشتیم که از زیر آوار بیرون کشیده بودند. مادر و برادر کوچکش شهید شده بودند و با آسیب شدید به بیمارستان ما منتقل شدند. بعد از بهبودی ، روز گذشته ترخیصش کردیم ولی حال روحی خوبی نداشت. سرو صورت این بچه های معصوم پرشده از زخم و خراشی که این رژیم کودک کش برای شان به یادگار گذاشته است. اما عمیق تر از زخم صورت، دردی است که بر
روح شان نقش خواهد بست. کودکانی که با چنین تروماهایی دچار آسیب می شوند، به رغم صدمات جسمی، صدمات روحی شدیدی را تجربه می کنند که تا سال های سال همراه آنها خواهد بود.»
او درباره رسیدگی به شرایط روحی کودکان می گوید: «در صف اول رسیدگی به تروماهای کودکان، پزشکان و پرستاران بیمارستان هستند و با آگاهی که دارند، تلاش می کنند آنها را از فرو رفتن به عمق حادثه ای که برای شان رخداده است، نجات بدهند. البته تیم روانشناسی هم در بیمارستان مستقر هستند و همواره تلاش می کنند شرایط کودکان را بهبود بخشند. همچنین به بستگان کودکان آموزش می دهند که یاد بگیرند چگونه با آنها رفتارکنند تا از عمق فاجعه ای که برای شان اتفاق افتاده، کاسته شود.»
