سید عطاءالله  مهاجرانی

بدیهی می‌نمود که آمریکا و اسرائیل در تدارک حمله به ایران هستند. وقتی جنگ ۱۲ روزه شکست خورد نتانیاهو گفت: «همچنان به «صلح با قدرت» باور دارم. اگر با قدرت نشد با قدرت بیشتر ادامه می‌دهیم.» جنگ ۱۲ روزه آزمون قدرت بود. حوادث دی‌ماه و تروریسم شهری فضا‌سازی برای حمله مجدد و تحقق قدرت بیشتر. منتها همانند جنگ
۱۲ روزه در اتفاقات دی ماه که در حقیقت کودتایی خیالی بود؛ باز شکست خوردند.
تجمیع تمامی امکانات نظامی آمریکا در منطقه و حرکت ناو جرالد فورد، انباشت هواپیماهای بمب افکن در پایگاه‌های آمریکا در منطقه، ‌جنگ روانی و تبلیغاتی بسیار سنگین علیه ایران، نشان می‌داد که آمریکا و اربابش اسرائیل تصمیم به جنگ گرفته‌اند. طرح مذاکرات ابتدا عمان و ژنو و وعده ادامه مذاکرات در وین طرح فریب و پوشش جنگ بود. چنان که در نوبت پیش نیز از طرح مذاکرات به عنوان طرح فریب استفاده کردند. حتی ترامپ به صراحت گفت حمله به ایران از سال‌ها پیش برنامه‌ریزی شده بود. در صفحه توئیترم شب قبل از حمله نوشتم:
گر تیغ بارد در کوی آن ماه
گردن نهادیم الحکم لله!
ماه در این بیت الغزل حافظ می‌تواند نماد ایران و انقلاب و ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی باشد. ملت ما تجربه جنگ ۸ ساله را با ۳۰۰ هزار شهید و ده‌ها هزار جانباز و اسیر در حافظه خود دارد. در جنگ هشت ساله برای اولین بار ناتو و ورشو  هم پیمان بودند. آمریکا و شوروی در یک صف در برابر ایران و ملت ایران ایستاده بودند. حتی آمریکا از ساقط کردن هواپیمای مسافربری خود‌داری نکرد. اما به نتیجه نرسیدند. کدام نتیجه مورد نظر آنان بوده و هست؟ نتیجه در جنگ تحمیلی ۸ ساله و جنگ ۱۲ روزه و جنگ فعلی چند وجه دارد:
یکم: سقوط نظام جمهوری اسلامی ایران
دوم: پایان پدیده انقلاب اسلامی با آرمان آزادی و استقلال و اعمال اراده ملی
سوم: تجزیه ملت ایران
چهارم: تجزیه سرزمین ایران
ترامپ که از همه رؤسای‌جمهوری آمریکا صراحت بیشتری دارد گفته است: «بایست ایران را از سر راه برداریم.» حرف آخر را اول زده است. ماجرای نظام جمهوری اسلامی و دفاع از حقوق ملت ایران و حمایت از تظاهرات کنندگان، دقیقاً همانند پروژه مذاکرات طرح فریب بوده و هست. مشکل برای آمریکا و اسرائیل و سیطره آنان بر منطقه وجود و حضور و مقاومت ایران در برابر اعمال اراده آنهاست. فهمی هویدی، نویسنده و روزنامه نگار مصری که ایران و مسائل ایران و منطقه را بسیار خوب می‌شناسد گفته است: «‌اگر آمریکا و اسرائیل بتوانند ایران را به زانو در بیاورند؛ تمام کشور‌های منطقه در برابر آمریکا و اسرائیل زانو خواهند زد.»‌البته بسیاری زانو زده‌اند. منتها بعداً در صورت حذف ایران سرنوشت دیگری خواهند داشت. در هر کدام از کشور‌ها نمونه جولانی را پیدا می‌کنند. تا ترامپ گردنش را راست بگیرد و بگوید: «من جولانی را به عنوان رئیس‌جمهوری تعیین کردم.»
حمله صبح روز شنبه دهم اسفند- روز تعطیل یهودیان!ـ نشان داد که همچنان آمریکا و اسرائیل همه جوانب امر را نسنجیده‌اند.
اگر در حمله ۱۲ روزه با ترور فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته‌ای شوک ویران کننده‌ای به ایران وارد کردند این بار به جای فاصله هشت تا ده ساعت پاسخ ایران، ‌ظرف یک ساعت نیروهای مسلح ایران، سپاه و ارتش پاسخ دادند. این پاسخ از جهات مختلف شایسته تأمل و عبرت آموز است:
یکم: فرماندهی سیاسی و نظامی کشور اداره امور را به خوبی در دست دارد. هر چند از طریق شبکه‌های وابسته شایع کردند که برخی مسئولان ارشد ترور شده‌اند. مثل همان شایعه قدیمی که سال هاست می‌گویند مسئولان به روسیه گریخته‌اند.
دوم: فاصله حدود یک ساعت برای پاسخگویی نشان داد که ایران کاملاً با هشیاری تمام صحنه را مراقبت کرده و زیر نظر داشته است. انگشتش روی ماشه بوده است. حجم و گستره و عمق مراکز و پایگاه‌هایی که هدف قرار گرفت و نقاط مختلف در فلسطین اشغالی و پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشور‌های منطقه نشان می‌دهد برنامه‌ریزی برای پاسخ و عملیات وعد صادق ۴ قبلاً بسیار دقیق تنظیم شده بوده است.
سوم: دقت در هدف قرار گرفتن بخش‌ها یا مراکز و بخش‌هایی از پایگاه‌های آمریکایی مانند مرکز لجستیک پایگاه ناوگان پنجم آمریکا در بحرین، ‌نشانه دقت مضاعف سپاه و ارتش ایران در شناسایی اهداف بوده است.
چهارم: گمان می‌کردند همان گونه که در فضای مجازی با حساب‌های فیک و لایک‌های کذب از حمله آمریکا به ایران حمایت می‌کنند در دنیای واقع هم مردم به حمایت از حمله خواهند آمد. نیامدند. بار دیگر بر آفتاب افتاد که آمریکا و اسرائیل مردم ایران را نمی‌شناسند. این بار نیز دانشجویان دانشگاه تهران و صنعتی شریف در برابر دانشگاه‌ها اجتماع کردند. مردم حضور یافتند و جنگ و تجاوز به ایران را محکوم کردند.