مدارس کشور با کمبود جدی مشاور روبه‌رو هستند، به گونه‌ای که در حال حاضر نظام آموزشی کشور حدود ۳۰ هزار مشاور کم دارد. موضوعی که به گفته معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش، تلاش شده با افزایش ساعات ارائه خدمات مشاوره‌ای و برنامه‌ریزی برای جذب نیروهای جدید از طریق دانشگاه فرهنگیان و هماهنگی با سازمان اداری و استخدامی، بخشی از کمبودها در زمینه ارائه خدمات مشاوره‌ای به دانش‌آموزان جبران شود.
صادق حسین‌زاده درباره کمبود مشاور در مدارس به «ایران» می‌گوید: «در حال حاضر اگر بخواهیم به شرایط مطلوب و استاندارد در حوزه مشاوران مدرسه نزدیک شویم، به حدود ۳۰ هزار مشاور نیاز داریم. این عدد نشان می‌دهد در حال حاضر ما با وضعیت ایده‌آل فاصله داریم و باید اقدامات جدی‌تری انجام شود.»
ملکی با اشاره به افزایش ساعات ارائه خدمات مشاوره‌ای به دانش‌آموزان می‌گوید: «علاوه بر تلاش برای جذب نیرو، ساعات موظفی کار مشاوران در مدارس را نیز افزایش داده‌ایم تا دانش‌آموزان بتوانند خدمات بیشتر و باکیفیت‌تری دریافت کنند. سال گذشته مجموع ساعات ارائه خدمت مشاوران به دانش‌آموزان ۴۰۳ هزار ساعت در هفته بود که این رقم در حال حاضر به ۴۸۴ هزار ساعت در هفته رسیده است. این افزایش نشان می‌دهد که دسترسی دانش‌آموزان به خدمات مشاوره‌ای نسبت به گذشته بیشتر شده است. البته مذاکراتی با سازمان اداری و استخدامی در حال انجام است. همچنین ظرفیت دانشگاه‌های فرهنگیان نیز افزایش خواهد یافت تا بتوانیم نیروهای متخصص بیشتری تربیت کنیم. البته نتیجه این مذاکرات به تعامل میان معاونت منابع انسانی وزارت آموزش و پرورش و سازمان اداری و استخدامی بستگی دارد، اما برنامه ما این است که در کمتر از چهار سال آینده بتوانیم بخش عمده کمبود مشاوران را جبران کنیم.»
او با تأکید بر اهمیت عدالت آموزشی می‌گوید: «ما معتقدیم در مسیر توسعه عدالت آموزشی باید سهم مشاوران و مربیان در مدارس ارتقا پیدا کند. در این مدت گام‌های قابل توجهی برداشته شده، اما همچنان با نقطه مطلوب فاصله داریم. در حال حاضر تعداد مشاوران مدارس به ۱۸ هزار نفر رسیده که نسبت به سال گذشته افزایش چهار هزار نفری داشته است.»
ملکی به افزایش بهره‌مندی دانش‌آموزان از خدمات مشاوره‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید: «امکان استفاده نزدیک به یک میلیون دانش‌آموز از خدمات مشاوره‌ای افزایش پیدا کرده است، یعنی یک میلیون دانش‌آموز بیشتر نسبت به قبل توانسته‌اند از این خدمات بهره‌مند شوند. در تلاش هستیم ساعات استفاده دانش‌آموزان از خدمات مشاوره را بیشتر کنیم. همچنین سعی می‌کنیم از ظرفیت مشاوران در بخش‌های دیگر نیز استفاده شود و از امکانات دستگاه‌هایی که خدمات مشاوره‌ای مؤثری ارائه می‌دهند، کمک بگیریم. این موضوع از طرف وزیر آموزش و پرورش نیز پیگیری می‌شود.»
 او در پاسخ به این سؤال که دانش‌آموزان بیشتر برای چه مسائلی به مشاوران مراجعه می‌کنند، می‌گوید: «بخش قابل توجهی از مراجعات مربوط به مسائل تحصیلی و پرسش‌های مرتبط با روند آموزش و آینده تحصیلی دانش‌آموزان است. به غیر از این موارد، مهم‌ترین چالشی که بسیاری از دانش‌آموزان با آن روبه‌رو هستند، مخاطرات و مسائل خانوادگی است. کوچک‌ترین مسأله در سطح خانواده می‌تواند تأثیر مستقیم بر روحیه و عملکرد تحصیلی دانش‌آموز بگذارد. موضوعاتی مانند طلاق یا اختلافات خانوادگی نیز از جمله مسائلی است که بیشترین تأثیر منفی را بر کودک و نوجوان می‌گذارد و دانش‌آموزان زیادی برای صحبت کردن یا حل‌وفصل این مسائل به مشاوران مراجعه می‌کنند.»
او درباره اهمیت مشاوره در ارتباط گرفتن دانش‌آموزان با همسالان خود می‌گوید: «علاوه بر موضوعات تحصیلی و خانوادگی، بخشی از مراجعات نیز به مسائل مرتبط با دوست‌یابی و ارتباطات در گروه همسالان مربوط می‌شود. خوشبختانه مشاوران مدارس فقط در حوزه آسیب‌شناسی فعالیت نمی‌کنند، بلکه در زمینه راهنمایی، مشورت دادن و کمک به رشد مهارت‌های فردی و اجتماعی نوجوانان نیز نقش فعالی دارند.»
معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش در پاسخ به این سؤال که آیا مشاور تحصیلی و مشاور خانواده در مدارس به صورت جداگانه به بچه‌ها مشاوره می‌دهند، توضیح می‌دهد: «هر دو نوع مشاوره در مدارس وجود دارد. در برخی مدارس به‌صورت تخصصی، هم مشاور تحصیلی حضور دارد و هم مشاور با رویکرد روان‌شناختی. در مواردی نیز مشاورانی فعالیت می‌کنند که در هر دو زمینه تخصص لازم را کسب کرده‌اند و می‌توانند به شکل جامع به دانش‌آموزان خدمات ارائه دهند.»