دعــای روز پنجم

ای امید بی‌انتها برای دل‌های ناامید!

امروز به کرامت و بزرگواری و بخشش تو فکر می‌کنم؛ به آن لحظه‌ای که انسان می‌فهمد سنگینی گذشته از دوشش برداشته شده است. گفته‌اند که بخشش، پیش از پشیمانی می‌آید و راه را هموار می‌کند. گاهی که اشتباه یا خطایی از من سر می‌زند، بیش از اندازه خودم را ملامت و سرزنش می‌کنم، اما همیشه تو مرا به سمت امیدواری و بخشندگی فرا می‌خوانی. ای خدای بزرگ و بنده‌نواز! امروز از تو می‌خواهم دستم را بگیری و از همه کوتاهی‌ها و لغزش‌هایم درگذری و کمکم کنی تا بتوانم خودم و دیگران را ببخشم…، همین.
عبدالرحیم سعیدی‌راد