امروز به پوشیدگی و بخشش فکر میکنم؛ به اینکه اگر پردهای نبود، من چگونه تاب میآوردم؟ در دعاها شنیدهام که تو گناهان و لغزشهای ما را میبینی اما فاش نمیکنی و همین بزرگترین بخشش است.
اعتراف میکنم که بارها افتادهام و با امید دوباره برخاستهام بیآنکه کسی به رویم بیاورد. این را نه از شایستگی خودم که از مهربانی تو میدانم.
پس ای خدای بسیار بخشنده! از تو میخواهم نهتنها خطاهایم را پاک کنی، بلکه راه برگشت به آنها را در دلم ببندی. دل مرا به سمت پاکی مایل کن تا پاک بودن و پاک ماندن برایم دشوار نباشد…، همین.
