سیامک رحیم پور
مربی فوتبال

 در چهار دهه اخیر، به‌دلیل عدم همکاری مناسب با تیم‌های جوانان و امید، با وجود جذب مربیان خارجی و ایرانی، هیچ خروجی مطلوبی برای فوتبال ما حاصل نشده است و در شرایط فعلی هم فکر نمی‌کنم تیم امید بتواند در بازی‌های آسیایی ناگویا کار خاصی انجام دهد.
متأسفانه در ایران، باشگاه‌ها همکاری لازم را با تیم‌های پایه ندارند و اولویت با خودشان است. این خودخواهی به‌نحوی است که در اردوی امارات، روانخواه با 8-7 بازیکن تمریناتش را آغاز کرد. فدراسیون فوتبال نیز به لحاظ مالی و سخت‌افزاری با مشکل روبه‌روست. حتی به‌دلیل نداشتن بودجه، تیم نوجوانان را به فولاد سپاهان سپرد و هدایت تیم به مربی اصفهانی رسید. او هم بیش از نیمی از تیم را از بازیکنان سپاهان انتخاب کرد و نتیجه آن شد که تیم رفت و سرافکنده بازگشت. به‌ نظر من، بزرگ‌ترین اشتباه فدراسیون همین است که تیم‌های پایه را به‌دلیل مشکلات مالی به باشگاه‌ها واگذار می‌کند. حتی حضور یک تیم باشگاهی به‌عنوان تیم ملی در یک مسابقه رسمی کاملاً خلاف و اشتباه است.
از طرفی، افرادی به‌عنوان سرمربی نوجوانان، جوانان و امید انتخاب می‌شوند که اولین تجربه‌شان در کار پایه است. نمونه آن روانخواه است که انتخابش کاملاً غلط بود. حالا هم شنیده می‌شود که به‌دنبال افشین قطبی هستند؛ فردی بدون هیچ سابقه مربیگری در رده‌های پایه و کسی که مدت‌هاست در ایران نیست و مسلماً انتخاب او نیز اشتباهی دیگر به‌دنبال خواهد داشت.
اما نکته‌ای که قابل بحث است اینکه در کشور ما اغلب بازیکنان رده‌های پایه در باشگاه‌های تهران بازی می‌کنند، پس به‌واسطه آن، مربیان شاغل در پایتخت از نظر فنی کاملاً بازیکنان را می‌شناسند. چه‌بسا فوتبالیست‌هایی هستند که در بازی‌های معمولی بسیار خوش‌تکنیک ظاهر می‌شوند، اما در شرایط حساس آن‌قدر کیفیت بدی از خود نشان می‌دهند که قابلیت حضور در تیم ملی را ندارند. حالا تصور کنید در چنین شرایطی فدراسیون هدایت تیم‌هایش را به مربیانی بسپارد که نه در ایران هستند و نه در تهران؛ آیا در چنین حالتی می‌توان انتظار صعود در جام ملت‌ها و کسب سکو در بازی‌های آسیایی را داشت؟
با توجه به شرایط فعلی، زمان کم و نامشخص بودن سرمربی، کار برای حضور موفق در ناگویا دشوارتر می‌شود. تنها حسنی که در تیم‌های پایه می‌توان به آن تکیه کرد، امکان بازی با تیم‌های لیگ برتری است که می‌تواند کمک شایانی به هماهنگی تیم کند؛ کاری که در زمان حمید علیدوستی، مناجاتی و پیروانی نیز انجام می‌شد.
از زمانی که کمیته ملی المپیک مسئولیت تیم امید در بازی‌های آسیایی را به‌طور کامل به خود فدراسیون سپرده، یک امتیاز بزرگ ایجاد شده است. امیدوارم از این شرایط استفاده کنیم، پله‌ها را یکی‌یکی طی کنیم و با شایسته‌سالاری، تیم‌های پایه را همیشه آماده نگه داریم. اگر فدراسیون نیز از مجلس بودجه‌ای جداگانه دریافت کند، دیگر نیازی به همکاری باشگاه‌ها نخواهد داشت.
به خاطر دارم پیش از انقلاب، تیم‌های جوانان ما در تورنمنت‌ها و کمپ‌های فرانسه حضور پیدا می‌کردند و با تیم‌های برزیل، آرژانتین و فرانسه بازی می‌کردند؛ اما اکنون نهایت تدارکات ما کافاست و بازی با قرقیزستان، افغانستان و تاجیکستان. در مجموع، معتقدم کار باید از زیربنا درست انجام شود، وگرنه فوتبال ما به‌زودی محو خواهد شد.