ابراهیم قاسم‌پور
کارشناس فوتبال

۷ ماه فرصت خوبی برای موفقیت تیمی است که فدراسیونی کارآمد داشته باشد، نه تیمی مانند تیم امید و فوتبال ایران که با مشکلات زیادی دست ‌و پنجه نرم می‌کند. البته با توجه به اینکه بازیکنان امید در لیگ برتر بازی می‌کنند، اگر برنامه‌ریزی صحیحی انجام شود، امکانات لازم فراهم گردد و اردوها و بازی‌های تدارکاتی مناسبی در نظر گرفته شود، می‌توان به موفقیت تیم در بازی‌های آسیایی ناگویا امیدوار بود. فوتبال ایران استعدادهای فراوانی دارد و تنها با برنامه‌ریزی درست و تأمین امکانات می‌تواند به‌راحتی بدرخشد. شاید بهترین راهکار برای آمادگی تیم امید، هماهنگی جهت برگزاری دیدارهای تدارکاتی با تیم‌های ترکیه، روسیه یا کشورهای عربی باشد.
در حال حاضر مشخص نیست تغییرات در تیم امید تنها در کادر فنی انجام می‌شود یا ترکیب تیم نیز دستخوش تغییر خواهد شد. شاید برای پشتوانه‌سازی فوتبال، بهتر باشد تعدادی از بازیکنان جوان در کنار بازیکنان امید برای ناگویا آماده شوند. معمولاً مربی تیم‌های پایه از میان مربیان کارآمد و باتجربه رده‌های پایه انتخاب می‌شود، اما مشخص نیست چرا هدایت تیم را به فردی می‌سپارند که هیچ تجربه‌ای ندارد؛ درست مانند زمانی که علی دایی بدون تجربه، سرمربی تیم ملی شد و به‌دلیل ناکامی به مهره‌ای سوخته تبدیل شد. وقتی بعدها باتجربه‌تر شد، به‌خاطر همان سابقه ناکامی دیگر از او استفاده نشد.
در فوتبال ایران همواره انتخاب‌های نابجا، غیرمنطقی و سفارشی کار را خراب می‌کند. متأسفانه این اتفاقات نه‌تنها در انتخاب مربی، بلکه در انتخاب مدیر و حتی بازیکنان هم وجود دارد. وقتی مدیریت ضعیف است نباید از آن انتظار معجزه داشت. تیم‌های پایه که اساس تیم ملی هستند، زیرساخت مناسبی ندارند و حتی تیم‌های پایه باشگاه‌ها نیز از زیرساخت استاندارد برخوردار نیستند. اگر از تیم‌های بزرگ لیگ برتر مانند استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور آمار بگیرید، متوجه می‌شوید که تنها دو تا سه درصد از بازیکنان این تیم‌ها از تیم‌های پایه به تیم بزرگسالان راه یافته‌اند.
به نظر می‌رسد برای سرمربیگری تیم فوتبال امید گزینه‌ای بهتر از افشین قطبی نیز وجود داشته باشد، هرچند معمولاً فدراسیون بر مبنای ضعف‌ها و کمبودها دست به انتخاب می‌زند.