«عنایت بخشی» با صدای پرطنین، بدن کنترل‌شده و نگاهی نافذ، در سال‌های اول فعالیتش بیشتر در نقش‌های اقتدارگرا و ضدقهرمان دیده شد؛ اما ویژگی مهم او این بود که هرگز در یک قالب و نقش تثبیت نشد. بخشی در پیله یک موفقیت نپوسیده است. کاملاً تصادفی بخشی به ما سر زد؛ وقتی بهش گفتم نقشی هست که در خور او نیست و به همین دلیل بهش پیشنهاد نمی‌کنم آن را ندید پذیرفت. خب، این عاطفه سال‌های سال ما بود که گفت‌و‌گو می‌کرد نه خود ما. بخشی مثل کسی بود که به خانه خودش برگشته باشد. زبان مشترکش را بازیافته بود. اشاره‌ها را گفته و نگفته گرفته بود و در اولین تمرین‌ها می‌شد همه اینها را دید. حضور او در سینمای تجاری نه گسست از هویت تئاتری، بلکه استمرار همان رویکرد حرفه‌ای در بستری متفاوت است. او از نسلی است که بازیگری را از «ستاره‌سازی» به «شخصیت‌سازی» منتقل کرد و میراث تئاتر نوین را به سینمای ایران آورد.

بازخوانی گفت‌وگوی بهرام بیضایی درباره عنایت‌الله بخشی/ صبا