از انتشار لیست ۱۰۰ نفره تیم ملی فوتبال برای حضور در جام جهانی متعجب شدم. اگر ذهنیت کادر فنی این بوده که در صورت صادر نشدن ویزا برای ۲۶ بازیکن منتخب خود از سایر نفرات استفاده کند، این موضوع هیچ توجیهی ندارد؛ چرا که در آن شرایط، شاید بهتر باشد تیم ملی اساساً در این رویداد شرکت نکند. چندین سال است که کادر فنی تیم ملی فوتبال تصمیماتی می‌گیرد که در عمل قابل بحث و بررسی نیست.  به نظر من، اعلام یک لیست ۳۵ نفره منطقی‌تر و قابل دفاع‌تر بود. تیم ملی ارزش دارد و نباید آن را به حراج گذاشت تا قبح و نام آن خدشه‌دار  شود.  نفرات اصلی تیم ملی تا حد زیادی مشخص شده‌اند و حتی جوانان نیز در این فهرست جایگاهی ندارند؛ چرا که آنها در تیم ملی امید نشان دادند چرخه فوتبال ما با ایرادهایی جدی مواجه است. اکنون زمان جوانگرایی نیست و باید با همان استراتژی پیشین به جام جهانی برویم. البته دست امیر قلعه‌نویی نیز بسته است. لیگ برتر فوتبال ما آن‌قدر پتانسیل ندارد و شاید تنها ۴ یا ۵ بازیکن بتوانند از دل آن به تیم ملی برسند. فوتبال ایران نیز در مقایسه با روند پیشرفت این رشته در جهان، فاصله زیادی دارد و عقب مانده است. نام بردن از فرزاد طیبی‌پور، دروازه‌بان ملوان انزلی در لیست ۱۰۰ نفره تیم ملی نیز بیشتر جنبه فرمالیته دارد؛ چرا که کادر فنی و فدراسیون انتخاب خود را با معرفی بیرانوند، نیازمند و حسینی از قبل انجام داده‌اند.  با این حال به نظر من طیبی‌پور در نیم‌فصل عملکرد خوبی داشته و اگر این روند را ادامه دهد، می‌توان در فیفادی‌ها از او استفاده کرد تا عملکردش در یک رویداد بین‌المللی مورد بررسی قرار گیرد. در فوتبال ایران عادت داریم بازیکنان را بیش از حد بزرگ کنیم، اما همان بازیکنان در میدان ملی نمی‌توانند درخشش لیگ را تکرار کنند. امیدوارم ویزای ۲۶ بازیکنی که از قبل مشخص شده‌اند صادر شود و تیم ملی بتواند در جام جهانی ۲۰۲۶ عملکرد درخشانی  داشته باشد.