مدیر سابق تیم فوتبال استقلال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

هنوز زیرساخت‌ استاندارد برای مدیران باشگاه‌ها دغدغه نیست

مهری رنجبر / ایمان عالمی، مدیر سابق تیم فوتبال استقلال، با تأکید بر اینکه داشتن ورزشگاه اختصاصی یکی از شروط اصلی حرفه‌ای‌گری برای تیم‌های لیگ برتری است، دلیل محرومیت سرخابی‌ها از این امتیاز را نبود ورزشگاه‌های استاندارد در تهران می‌داند و می‌گوید: «تهران برخلاف بسیاری از شهرستان‌ها با کمبود و ضعف زیرساخت‌های ورزشی دست‌وپنجه نرم می‌کند. در واقع، اگر هم ورزشگاهی وجود دارد، با مشکلات متعددی مواجه است. به‌عنوان مثال، اگر استقلال بخواهد در ورزشگاه دستگردی بازی کند، امکان حضور تماشاگران زن فراهم نیست و حتی تماشاگران مرد نیز برای حضور با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند. از سوی دیگر، کیفیت زمین چمن نیز استاندارد لازم را ندارد. به همین دلیل، سرخابی‌ها ناچار می‌شوند در شهر قدس بازی کنند یا حتی میزبانی را به شهر دیگری بسپارند؛ به‌ طوری‌ که استقلال ترجیح می‌دهد در یزد بازی کند یا پرسپولیس در اراک. در مجموع، زیرساخت‌های ورزشی تهران نیازمند به‌روزرسانی جدی است.»
مدیر سابق تیم فوتبال استقلال، واگذاری ورزشگاه تختی به این باشگاه را تصمیمی نادرست می‌داند و تصریح می‌کند: «نمی‌دانم این تصمیم بر چه مبنایی گرفته شده است. به‌جای اینکه ورزشگاه تختی به استقلال واگذار شود و ورزشگاه دیگری به پرسپولیس، باید ورزشگاه آزادی برای هر دو تیم آماده شود. وقتی سرخابی‌ها مدعی حضور در کورس قهرمانی آسیا هستند، امکانات زیرساختی آنها نیز باید مطابق با پروتکل‌های AFC برای برگزاری مسابقات باشد.»
عالمی همچنین دخالت سرمربیان در تصمیمات عمرانی باشگاه‌ها را اشتباهی محض می‌داند و می‌گوید: «فوتبال حرفه‌ای ساختار مشخصی دارد و متأسفانه دخالت سرمربی در تصمیمات باشگاه، بویژه در امور عمرانی، اشتباهی است که بارها تکرار شده و نتیجه‌ای جز عقبگرد نداشته است. زمانی که در باشگاه حضور داشتم و با سیدورف صحبت می‌کردم، او به‌دنبال اداره باشگاه با تمرکز بر ساختار بود، اما در بسیاری از مواقع سرمربی به‌جای تمرکز بر مسائل فنی تیم، در امور عمرانی، ساخت‌وسازها و حتی تیم‌های پایه نیز دخالت می‌کرد. این در حالی است که نتیجه‌گیری برای تیم‌ها اهمیت بالایی دارد و اگر نتیجه‌ای حاصل نشود، همه چیز زیر سؤال می‌رود؛ حتی زیرساخت‌ها نیز دستخوش تغییر می‌شوند. با آمدن هر سرمربی جدید، تفکر تازه‌ای وارد می‌شود و همین مسأله، مشکلات را تشدید می‌کند. در حالی که مدیر باشگاه باید تصمیم‌گیرنده اصلی باشد و سرمربی صرفاً بر نتایج و عملکرد فنی تیم تمرکز کند.»
او در ادامه، تفاوت دو تیم بزرگ تهرانی با تیم‌های شهرستانی را در میزان حمایت‌های استانی می‌داند و می‌گوید: « یکی از دغدغه‌های تیم‌های بزرگ با هواداران فراوان، بستن قرارداد با بازیکنانی است که بتوانند در لیگ عملکرد خوبی داشته باشند و در کورس قهرمانی باقی بمانند. به همین دلیل، در یکی دو سال اخیر بانک‌ها و هلدینگ‌ها به‌عنوان اسپانسر وارد عمل شده‌اند تا از نظر مالی به این تیم‌ها کمک کنند. در مقابل، تیم‌های شهرستانی مانند ذوب‌آهن، فولاد، سپاهان و چادرملو تحت پوشش کارخانه‌ها و صنایع شهر خود هستند و از نظر مالی و حتی زیرساختی شرایط بهتری دارند. در واقع، حمایت استان‌ها باعث می‌شود این باشگاه‌ها با خیال آسوده‌تری تمام تمرکز خود را روی استعدادیابی بگذارند، در حالی که دو تیم بزرگ تهران از چنین ساختاری محروم‌اند.» عالمی در پایان توضیح داد: «تردیدی نیست که یک باشگاه حرفه‌ای، نیازمند زیرساخت‌های اختصاصی و حرفه‌ای است؛ همانند بایرن مونیخ که چندین زمین تمرینی و یک ورزشگاه اختصاصی در اختیار دارد. اما در تهران، متأسفانه هنوز خبری از ورزشگاه اختصاصی نیست و تیم‌ها بیشتر در رقابت برای جذب بازیکن قرار دارند تا اینکه به‌صورت ریشه‌ای در مسیر توسعه زیرساخت‌ها گام بردارند و متاسفانه هنوز زیرساخت‌ استاندارد برای مدیران باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس 
دغدغه نیست .»