خانیکی در مراسم بزرگداشت اشرف بروجردی:

فرهنگ، میدان گفت‌وگو است نه ابزار تزئین یا توجیه

روز گذشته مراسم بزرگداشت چهلمین روز درگذشت اشرف بروجردی در مرکز اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد. در این مراسم حجت‌الاسلام و المسلمین سعید بروجردی، علاءالدین بروجردی، فائزه هاشمی، هادی خانیکی، غلامرضا ظریفیان، مرتضی نبوی، محمدعلی نادعلی‌زاده، متین رمضانخواه، فخرالسادات محتشمی‌پور، ملوک السادات بهشتی، خانواده و خویشاوندان اشرف بروجردی حضور داشتند.
هادی خانیکی استاد دانشگاه و فعال سیاسی به عنوان یکی از سخنرانان این مراسم گفت: «این ایام برای ایرانیان یادآور شخصیتی است که آموخته بود چگونه در رنج لبخند بزند و چگونه با همدردی، درد دیگران را درد خود بداند. تلاش می‌کنم با نگاهی فشرده، به طرح یک عنوان با نگاه به آینده بپردازم.» این استاد بازنشسته دانشگاه افزود: «خانم دکتر بروجردی مرز میان دانش، فرهنگ و کنش سیاسی و مدنی را برداشت. او نه فقط صاحب موقعیت علمی و مدیریتی، بلکه نماد کنشگری اخلاقی بود و از ما انتظارهایی داشت که می‌توان آن را در سه معیار اصلی خلاصه کرد.» خانیکی با اشاره به نگاه بروجردی به تاریخ و تمدن گفت: «او نه به کج‌خوانی تاریخ روی آورد و نه به لج‌خوانی آن؛ نه تصویری وارونه، خشن و متصلب ارائه داد و نه همراه فراموشی و تخطئه میراث شد. انتظار او از ما این است که نسبت به منابع، روایت‌ها و حافظه جمعی بی‌تفاوت نباشیم، چرا که این بی‌تفاوتی شکلی نرم از خشونت فرهنگی است و می‌تواند تهدیدی جدی برای جامعه ایرانی باشد. همچنین از نگاه او، فرهنگ باید به روی جامعه گشوده شود و در نهادها و بایگانی‌ها حبس نشود؛ فرهنگ میدان گفت‌وگو است، نه ابزار تزیین یا توجیه.»
این استاد بازنشسته ارتباطات ادامه داد: «باید بگویم که اشرف بروجردی از ما «دانش‌ورزی مسئولانه، کنشگری فرهنگی و سیاست‌ورزی اخلاقی» انتظار داشت. انتظار او ادامه دادن راهی است که در آن علم، فرهنگ، سیاست و جامعه از هم جدا نیستند؛ راهی که در اندیشه ایران و اسلام ریشه دارد، برای دردهای مردم بیش از دردهای خود می‌گرید و در عین حال، با زندگی تاب‌آورانه لبخند می‌زند. شاید آخرین انتظار او همین بود که «با دل خونین، لب خندان بیاور».
فخرالسادات محتشمی‌پور، فعال سیاسی و اجتماعی از دیگر سخنرانان این مراسم بود. این فعال حوزه زنان با اشاره به طرح ملی مقابله با خشونت خانگی علیه زنان گفت: «این طرح در دوران معاونت اجتماعی خانم بروجردی اجرا شد. در آن زمان، ظرفیت‌های پژوهشی در وزارت کشور محدود بود و برای تخصیص بودجه نیاز به دفاع جدی وجود داشت. با وجود آنکه سهم زنان همواره اندک بود، اما با استفاده از امکانات جمعی و فراتر از بودجه‌های محدود، این پروژه به‌خوبی مدیریت شد. خانم شجاعی و خانم بروجردی نقش مهمی در پیشبرد این طرح داشتند.»
صفحات
آرشیو تاریخی
شماره هشت هزار و نهصد و چهل و هشت
 - شماره هشت هزار و نهصد و چهل و هشت - ۰۹ بهمن ۱۴۰۴