«ایران» ضرورت بازنگری در نحوه توزیع پاداش‌ مدال‌آوران توسط فدراسیون‌ها را بررسی می‌کند

حمایت جدی از نخبگان نیاز ضروری ورزش

سینا حسینی| مؤلفه پرداخت پاداش‌ به قهرمانان و مربیان ورزشی به‌واسطه افتخارآفرینی در میادین بین‌المللی، یکی از عناصر اثرگذار در خلق، تثبیت و تداوم موفقیت‌های ورزشی به شمار می‌رود. اهدای پاداش به قهرمانان و نام‌آوران عرصه ورزش، رویه‌ای پذیرفته‌شده و رایج در سراسر جهان است؛ اقدامی که با هدف حفظ انگیزه نخبگان ورزشی و فراهم‌سازی شرایط لازم برای استمرار مسیر موفقیت آنان انجام می‌شود.
نحوه توزیع پاداش‌ها در کشورهای مختلف از فرمولی واحد پیروی نمی‌کند و فرآیند پرداخت، میزان و نوع این پاداش‌ها از تنوع قابل توجهی برخوردار است.
با وجود این تفاوت‌ها، یک اصل مهم و مشترک در تمام دنیا برای اختصاص پاداش به ورزشکاران و مربیان وجود دارد؛ اصلی که بر مبنای آن، سطح کیفی رقابت‌ها و میزان اهمیت تورنمنت‌ها نقشی تعیین‌کننده در جزئیات پاداش ایفا می‌کند. به عنوان نمونه، در کشورهایی نظیر ژاپن، هنگ‌کنگ، سنگاپور، اندونزی، قزاقستان و ازبکستان قهرمانان ورزشی در صورت کسب موفقیت در رقابت‌های المپیک، پاداش‌هایی منحصر‌به‌فرد و قابل‌توجه دریافت می‌کنند؛ پاداش‌هایی که در بسیاری از موارد می‌تواند آینده مالی آنان را تا حد زیادی تأمین کند.
در مقابل، میزان پاداش موفقیت در بازی‌های آسیایی در مقایسه با پاداش المپیک، تفاوتی محسوس و معنادار دارد؛ اما با وجود این اختلاف، مبالغ در نظر گرفته‌شده به گونه‌ای تعیین می‌شود که ورزشکاران قهرمان بتوانند با دریافت آن، بخشی از هزینه‌های جاری و شخصی خود را جبران و مدیریت کنند.
در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، نظام توزیع پاداش‌ تنها به پرداخت‌های مقطعی پس از کسب مدال محدود نمی‌شود. فدراسیون‌ها در کنار پاداش‌های نقدی، بسته‌های حمایتی بلندمدتی را برای ورزشکاران نخبه در نظر می‌گیرند که شامل حقوق ماهانه، بیمه‌های درمانی و بازنشستگی، تأمین مسکن، بورسیه‌های تحصیلی و حتی تضمین شغلی پس از پایان دوران قهرمانی است. به عنوان مثال، در کشورهایی مانند ژاپن و سنگاپور، فدراسیون‌ها با همکاری بخش خصوصی، شرایطی را فراهم می‌کنند که قهرمانان دغدغه معیشت و آینده شغلی نداشته باشند و بتوانند تمام تمرکز خود را معطوف به آمادگی ورزشی و رقابت‌های پیش‌رو کنند.
حال پرسش اساسی اینجاست که ورزشکاران ایرانی که قرار است در سال ۲۰۲۶ در رویدادهای مختلف جهانی و آسیایی برای کشورمان به میدان بروند، با چه میزان و چه نوع پاداشی از سوی فدراسیون‌های ورزشی روبه‌رو خواهند شد؟
اینکه وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک، بر اساس آیین‌نامه‌های مصوب، به قهرمانان و مدال‌آوران ایران پاداش «پای سکو» پرداخت می‌کنند، اقدامی قابل قبول است؛ اما پرسش کلیدی و بنیادین این است که برنامه فدراسیون‌های ورزشی برای حمایت مستمر و اهدای پاداش‌های هدفمند به قهرمانان خود چیست؟
به اعتقاد کارشناسان و صاحب‌نظران حوزه ورزش، ورزشکاران و مدال‌آوران ایرانی بدون تردید نیازمند حمایت‌هایی استاندارد، منطقی و معقول هستند. این مسئولیت در وهله اول بر عهده رؤسای فدراسیون‌های ورزشی قرار دارد تا با برنامه‌ریزی صحیح و آینده‌نگرانه، نیازهای اولیه قهرمانان خود را برآورده سازند و شرایطی فراهم کنند که انگیزه آنان برای تداوم مسیر قهرمانی حفظ شود. بی‌تردید، اگر مدیران فدراسیون‌های ورزشی به آثار مثبت این مسأله توجه داشته باشند، می‌توانند زمینه تکرار موفقیت و مدال‌آوری ورزشکاران را فراهم آورند؛ اما بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند پیامدهای تلخی برای ورزش ایران به همراه داشته باشد و در نهایت به از دست رفتن سکوهای بین‌المللی منجر شود.