در حافظه موقت ذخیره شد...
حمیدرضا طیبی رئیس اداره بیمه سلامت شهرستان شازند
از پوشش هزینه تا حمایت از مسیر فرزندآوری؛ ضرورت خرید راهبردی خدمات ناباروری
رویکرد راهبردی در خرید خدمات، این امکان را فراهم می‌کند که منابع محدود، بر اساس نیازهای واقعی جمعیت و با تمرکز بر خدمات اثربخش، هدفمندتر تخصیص یابد.بر این اساس، پیشنهاد می‌شود سازمان بیمه سلامت ایران در چارچوب سیاست‌های حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، «مدل ملی خرید راهبردی خدمات ناباروری» را با محوریت چند مؤلفه اساسی توسعه دهد؛ از جمله پیشگیری و آموزش سلامت باروری، تشخیص زودهنگام، تقویت نظام ارجاع و مدیریت مسیر درمان، پوشش مالی خدمات مبتنی بر شواهد، حمایت از داروها و خدمات ضروری، کاهش نابرابری جغرافیایی در دسترسی، توجه به حمایت‌های روانی ـ اجتماعی و ارزیابی مستمر کیفیت و پیامدهای درمان.در چنین مدلی، منابع بیمه‌ای صرفاً به پرداخت هزینه پس از وقوع بیماری یا آغاز درمان اختصاص نمی‌یابد، بلکه از ابتدا در مسیر پیشگیری، شناسایی به‌موقع، درمان مؤثر و مدیریت صحیح خدمات به کار گرفته می‌شود. این رویکرد می‌تواند ضمن افزایش اثربخشی هزینه‌کرد بیمه‌ای، از تحمیل هزینه‌های غیرضروری به زوجین و نظام سلامت نیز جلوگیری کند.
از سوی دیگر، حمایت بیمه‌ای از درمان ناباروری را نمی‌توان صرفاً یک اقدام مالی دانست. کاهش فشار اقتصادی ناشی از هزینه‌های درمان، فراهم کردن دسترسی عادلانه به خدمات و حمایت از زوجین در مسیر درمان، بخشی از مسئولیت اجتماعی نظام سلامت و بیمه‌ای کشور است. دسترسی به خدمات ضروری نباید بیش از اندازه به توان مالی یا محل سکونت افراد وابسته باشد.این موضوع با مفهوم پوشش همگانی سلامت نیز ارتباط مستقیم دارد؛ زیرا یکی از اهداف اصلی این رویکرد، فراهم کردن دسترسی مردم به خدمات ضروری و باکیفیت، بدون تحمیل فشار مالی نامتناسب بر خانوارهاست.
بنابراین، توسعه پوشش خدمات ناباروری، در صورت طراحی مبتنی بر شواهد و ارزیابی مستمر، می‌تواند در چارچوب حمایت از سلامت خانواده و کاهش نابرابری‌های دسترسی دنبال شود.در این مسیر، سازمان بیمه سلامت ایران می‌تواند از رویکرد صرفاً «پرداخت هزینه درمان ناباروری» به سمت «خرید راهبردی خدمات باروری و حمایت بیمه‌ای از مسیر فرزندآوری» حرکت کند. چنین تغییری به معنی استفاده هدفمندتر از منابع، تقویت نظام ارجاع، توجه به کیفیت خدمات و سنجش نتایج درمان است؛ به‌گونه‌ای که پرداخت بیمه‌ای با میزان اثربخشی و ضرورت خدمات ارتباط بیشتری پیدا کند.
در نهایت، موفقیت این رویکرد زمانی معنی پیدا می‌کند که زوجین، فارغ از سطح درآمد و محل سکونت، بتوانند به خدمات پیشگیرانه، تشخیصی و درمانی مؤثر، باکیفیت و قابل پرداخت دسترسی داشته باشند. در این چارچوب، بیمه سلامت تنها نهادی برای جبران بخشی از هزینه‌های درمان نخواهد بود، بلکه می‌تواند در کنار سایر ارکان نظام سلامت، به عنوان یکی از ابزارهای مهم حمایت از سلامت خانواده، کاهش نابرابری و پشتیبانی از سیاست‌های جمعیتی کشور ایفای نقش کند.
