اصغر حسینعلیفرد مسئول روابط عمومی بیمه سلامت استان البرز کارشناس بیمهگری و درآمد
سواد بیمهای؛ حلقه گمشده در مسیر سلامت شهروندان
وقتی شناخت حقوق بیمهای، بخشی از مراقبت از سلامت است
وقتی از «سواد سلامت» سخن میگوییم، معمولاً آگاهی از تغذیه سالم، پیشگیری از بیماریها و نحوه استفاده صحیح از خدمات درمانی به ذهن میرسد؛ اما بخشی از تصمیمهای مؤثر بر سلامت، پیش از مراجعه به پزشک و حتی پیش از مواجهه با بیماری، در میزان شناخت افراد از حقوق و پوششهای بیمهای آنان شکل میگیرد. از این منظر، «سواد بیمهای» را باید یکی از مؤلفههای مهم سواد سلامت دانست.سواد بیمهای به زبان ساده، یعنی فرد بداند بیمه درمانی او چه خدماتی را پوشش میدهد، چه محدودیتها و استثناهایی دارد، تفاوت بیمه پایه و تکمیلی چیست و در زمان دریافت خدمت یا بروز مشکل، از چه مسیر و مراجعی باید پیگیری کند. این آگاهی میتواند نقش مهمی در انتخاب آگاهانه مسیر درمان و مدیریت هزینههای سلامت داشته باشد.
ناآگاهی؛ هزینهای فراتر از یک مسئله اداری
داشتن دفترچه یا پوشش بیمهای، لزوماً به معنای بهرهمندی کامل از مزایای آن نیست. گاهی فرد به دلیل ناآگاهی از حقوق بیمهای خود، خدمت را در مسیری دریافت میکند که هزینه بیشتری برای او به همراه دارد یا اساساً به دلیل تصور نادرست از هزینههای درمان، مراجعه به پزشک را به تعویق میاندازد.در چنین شرایطی، ضعف سواد بیمهای تنها یک مسئله اداری نیست؛ بلکه میتواند بر رفتار سلامت افراد نیز اثر بگذارد. تأخیر در مراجعه، استفاده نکردن از خدمات تحت پوشش و پرداخت هزینههای غیرضروری، در نهایت هم خانوار و هم نظام سلامت را با هزینههای بیشتری مواجه میکند.
سواد بیمهای و عدالت در سلامت
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم همه شهروندان به یک اندازه به اطلاعات بیمهای دسترسی ندارند. سالمندان، خانوارهای کمدرآمد، ساکنان مناطق روستایی و افرادی که دسترسی محدودتری به منابع اطلاعاتی دارند، ممکن است بیش از دیگران در معرض پیچیدگیهای فرایندهای بیمهای قرار گیرند.اگر شهروندی از پوششهای بیمهای خود اطلاع نداشته باشد یا نتواند مسیر دریافت خدمت را بهدرستی تشخیص دهد، صرف داشتن پوشش بیمهای الزاماً به معنای دسترسی عادلانه او به خدمات سلامت نخواهد بود. بنابراین، ارتقای سواد بیمهای میتواند بخشی از مسیر تحقق عدالت در سلامت باشد.
پیچیدگی اطلاعات؛ مانعی برای استفاده از حق بیمه
تنوع صندوقها و شرکتهای بیمهای، تفاوت میان بیمههای پایه و تکمیلی، تغییرات در تعرفهها و ضوابط پوشش خدمات و همچنین وجود فرایندهای مختلف برای دریافت برخی خدمات، موجب شده است درک وضعیت بیمهای برای بسیاری از شهروندان ساده نباشد.در چنین شرایطی، صرف انتشار اطلاعات کافی نیست. اطلاعات بیمهای زمانی اثربخش خواهد بود که ساده، شفاف، بهروز و متناسب با نیاز مخاطب ارائه شود. شهروند باید بتواند در کوتاهترین زمان پاسخ پرسشهای اساسی خود را پیدا کند: چه خدمتی تحت پوشش است؟ کجا میتوانم آن را دریافت کنم؟ چه میزان از هزینه بر عهده بیمه و چه میزان بر عهده من است؟ و در صورت بروز مشکل، از چه مسیری باید پیگیری کنم؟
از اطلاعرسانی تا توانمندسازی
ارتقای سواد بیمهای، مسئولیتی فراتر از یک سازمان یا یک نهاد است و نیازمند همکاری مجموعهای از بازیگران نظام سلامت است. سازمانهای بیمهگر میتوانند با سادهسازی پیامها، توسعه ابزارهای اطلاعرسانی و ارائه خدمات غیرحضوری، دسترسی شهروندان به اطلاعات را آسانتر کنند.نظام ارائه خدمات سلامت نیز میتواند از ظرفیت پزشکان خانواده، مراکز بهداشتی و کارکنان سلامت برای آگاهیبخشی به بیمهشدگان استفاده کند. از سوی دیگر، مدارس، دانشگاهها و رسانهها نیز میتوانند در شکلگیری نگرشی صحیح نسبت به بیمه درمانی و حقوق بیمهشدگان نقش داشته باشند.در این میان، رسانهها و فضای مجازی ظرفیت مهمی برای تبدیل مفاهیم پیچیده بیمهای به محتوای ساده و کاربردی دارند؛ البته به شرط آنکه اطلاعرسانی دقیق، مسئولانه و مبتنی بر مقررات روز باشد.
سخن پایانی
سلامت شهروندان تنها به کیفیت پزشک، بیمارستان و دارو وابسته نیست؛ توانایی فرد برای شناخت و استفاده از حقوق خود نیز بخشی از مسیر سلامت است. سواد بیمهای میتواند فاصله میان «داشتن پوشش بیمه» و «بهرهمندی واقعی از آن» را کاهش دهد و به شهروندان کمک کند در زمان نیاز، انتخاب آگاهانهتر و کمهزینهتری داشته باشند.از این منظر، سرمایهگذاری بر سواد بیمهای را باید بخشی از سرمایهگذاری در سلامت جامعه دانست؛ سرمایهگذاریای که میتواند هم از هزینههای غیرضروری خانوارها بکاهد و هم زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیتهای نظام بیمهای و درمانی کشور را فراهم کند.