در حافظه موقت ذخیره شد...
آزمون زمان و تجربه
مربی فوتبال
تغییر نسل در تیم ملی فوتبال ایران ضرورتی است که سالها درباره آن صحبت شده، اما تحقق آن به تصمیمهای مقطعی و دعوت چند بازیکن جوان محدود نمیشود. مهمتر از ورود چهرههای تازه، فراهم کردن شرایطی است که این بازیکنان بتوانند جایگاه خود را در ترکیب اصلی تثبیت کنند و پاسخگوی انتظارات کادر فنی باشند. در کنار این روند، حفظ بازیکنان باتجربه و استفاده درست از توانایی آنها نیز اهمیت زیادی دارد؛ چراکه موفقیت در تورنمنتهای بزرگ به ترکیبی متوازن از جوانی و تجربه نیازمند است.
برای ارزیابی میزان موفقیت این تغییر نسل باید منتظر عملکرد جوانان در اردوها و مسابقات پیش رو ماند. تیم ملی برای حضور در رقابتهای مهم به بازیکنان باتجربهای نیاز دارد که همچنان توانایی حضور مؤثر در میدان را داشته باشند. حضور نامهایی مانند سردار آزمون و سعید عزتاللهی در فهرست جدید نیز نشان میدهد که تجربه همچنان بخشی از برنامههای کادر فنی است. ورزش متعلق به جوانان است، اما جوانان برای رسیدن به بلوغ فوتبالی به همراهی باتجربهها نیاز دارند. بازنگری در عملکرد این بازیکنان در تیمهای باشگاهی میتواند معیار مناسبی برای سنجش آمادگی و توانایی آنها باشد.
امیر قلعهنویی همواره نشان داده که به استفاده از بازیکنان جوان اعتقاد دارد. او در دوران حضورش در استقلال نیز هفت تا هشت بازیکن جوان را به ترکیب تیم اضافه کرد که تعدادی از آنها بعدها به مهرههای تأثیرگذار فوتبال ایران تبدیل شدند و سالها برای تیم ملی به میدان رفتند. اگر نفرات تازهدعوتشده بتوانند در فیفادیها تواناییهای خود را به نمایش بگذارند، میتوان به شکلگیری یک نسل جدید امیدوار بود.
در کنار جوانگرایی، تقویت کادر فنی نیز اهمیت دارد. مهدی تاج وعده داده است یک مربی خارجی باکیفیت به تیم ملی اضافه شود. انتظار میرود این مربی در کوتاهترین زمان شناخت دقیقی از بازیکنان شاغل در لیگ ایران و لژیونرها پیدا کند و همکاری مؤثری با قلعهنویی داشته باشد.
فوتبال ایران سالهاست در دو پست مهاجم نوک و بازیساز با کمبود مهرههای درجه یک مواجه است؛ ضعفی که در باشگاههای بزرگ کشور نیز دیده میشود. دنیس اکرت و حسینزاده، بازیکن تراکتور، میتوانند گزینههایی امیدوارکننده برای تقویت این دو بخش باشند.
ایران زمانی قدرت اول آسیا بود، اما امروز ژاپن فاصله محسوسی با سایر رقبا ایجاد کرده و ازبکستان نیز به حریفی دشوار تبدیل شده است. هند هم با سرمایهگذاری گسترده، توسعه زیرساختها و جذب مربیان مطرح در مسیر پیشرفت قرار دارد. در مقابل، فوتبال ایران در پرورش استعدادهای جوان، توسعه زیرساختها و حفظ امکانات با کمبودهای جدی روبهروست؛ تا جایی که حتی ورزشگاه آزادی را نیز برای مدتی طولانی از دست دادهایم.
تا زمانی که این کمبودها برطرف نشود، بازگشت به قله فوتبال آسیا دشوار خواهد بود. امیدوارم انتخابهای جدید قلعهنویی به نتیجه برسد و دستکم پنج تا شش بازیکن جوان این فهرست بتوانند در جام ملتهای آسیا به ترکیب اصلی راه پیدا کنند. این اتفاق میتواند آغاز واقعی تغییر نسل در فوتبال ایران باشد.

