گروه حوادث: مرضیه همایونی/ اوایل آبان امسال نماینده سفارت افغانستان راهی دادسرای امور جنایی تهران شد و زمانی که در مقابل بازپرس شعبه نهم دادسرای امور جنایی قرار گرفت، گفت: چند روز قبل خانواده مردی افغانستانی به نام مراد به سفارت مراجعه کردند و مدعی شدند پسرشان را که به صورت غیرقانونی برای کار به ایران آمده بود، ربوده‌اند. به گفته آنها آدم‌ربایان درخواست 40 هزار دلار کرده و با ارسال عکس و فیلم‌هایی از شکنجه مراد، خانواده او را تحت فشار قرار داده‌اند تا پول را پرداخت کنند وگرنه وی را می‌کشند. از آنجا که خانواده‌اش در افغانستان زندگی می‌کنند و امکان آمدن به ایران را ندارند از طریق سفارت خواهان پیگیری سرنوشت وی شده‌اند.
به دنبال مراجعه نماینده سفارت، بازپرس عظیم سهرابی دستور تحقیقات را برای بررسی این شکایت صادر کرد و کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی تهران وارد عمل شدند. در تحقیقات اولیه مشخص شد که خانواده مراد 4 هزار و 500 دلار به عنوان پیش پرداخت از طریق یک صرافی برای آدم‌ربایان پول واریز کرده‌اند. دلارهایی که بررسی‌ها نشان می‌داد از صرافی در ترکیه برداشت شده است. بنابراین امکان ردیابی متهمان در این شاخه از تحقیقات کارآگاهان با بن‌بست مواجه شد.
در ادامه بررسی‌ها این فرضیه مطرح شد که آدم‌ربایان به احتمال زیاد گروگان و خانواده او را می‌شناخته‌اند و از توانایی آنها برای پرداخت این پول مطمئن بوده‌اند که درخواست مبلغ 40 هزار دلار کرده‌اند. با این فرضیه بستگان و آشنایان مراد مورد بررسی قرار گرفتند.
در میان بستگان این خانواده، مرد جوانی بود به نام نظیف که در تهران کارگری می‌کرد اما موضوعی که توجه تیم تحقیق را به خود جلب کرد این بود که چند روز قبل مبلغی پول به حساب نظیف واریز شده و وضع مالی او که یک کارگر ساختمانی ساده بود به شکل واضحی بهتر شده بود. بنابراین تحقیقات روی او متمرکز شد و پلیس در استعلام سوابق این مرد افغانستانی دریافت که او چند سال قبل توسط پلیس امنیت تهران بازداشت شده بود. اتهام او همدستی در ربودن یکی از همولایتی‌هایش بود. همین مسأله احتمال دست داشتن نظیف در این آدم‌ربایی را نیز پررنگ کرد. بررسی‌ها نشان می‌داد وی به عنوان کارگر ساختمانی در تهران مشغول به کار است. بنابراین پس از هماهنگی‌های قضایی، افسر پرونده در پوشش مدیر یک پروژه ساختمان‌سازی بزرگ در شمال تهران و با این بهانه که برای کارهای ساختمانی نیاز به کارگر دارد و یکی از همکارانش او را معرفی کرده است با نظیف قرار ملاقات گذاشت. اما درست در روزی که افسر پرونده با نظیف قرار ملاقات داشت به وی خبر دادند همسرش که باردار است برای وضع حمل راهی بیمارستان شده است. افسر جوان که در حال انجام مأموریت بود با اینکه نگرانی زیادی بابت وضعیت همسر و فرزندش داشت اما مأموریت خود را منتفی نکرد و به جای حضور در بیمارستان راهی محل قرار با نظیف شد، چرا که تمامی مدارک نشان می‌داد او در این آدم‌ربایی خشن نقش دارد و هرگونه تأخیر در دستگیری مرد افغانستانی می‌توانست به قیمت جان گروگان تمام شود. 
 در نهایت نظیف سر قرار بازداشت شد اما در تحقیقات اولیه اظهارات ضدونقیضی داشت، او ابتدا منکر آدم‌ربایی بود اما در ادامه تحقیقات ادعای عجیبی مطرح کرد و گفت مراد خودش طراح این آدم‌ربایی بوده و در آن نقش داشته است. با این حال در نهایت محل نگهداری مراد و مخفیگاه همدستانش را برملا کرد.
با اعتراف متهم، بلافاصله اکیپی از کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی راهی محل در محدوده خیابان خاوران شدند و با وجود مقاومت آدم‌ربایان، آنها را بازداشت کرده و مرد افغانستانی را که در کارگاهی دست و پا بسته نگهداری می‌شد 4 روز پس از اعلام شکایت و تشکیل پرونده از اسارت و شکنجه آزاد کردند.
سه متهم دستگیر شده که در مقابل مدارک و شواهد پلیسی قرار گرفته بودند به آدم‌ربایی 40 هزار دلاری اعتراف کردند. اما بررسی‌ها نشان داد مراد تنها گروگان اعضای این باند نبوده است، چراکه در تحقیقات پلیسی کارآگاهان پی بردند چند مرد افغانستانی دیگر نیز که از سوی این باند ربوده شده بودند بعد از آزادی به پلیس شهرستان‌های اطراف تهران مراجعه کرده و از ربودنشان توسط هم‌ولایتی‌های خود خبر داده بودند. آنها در اظهاراتشان مدعی شده بودند که گروگانگیران آنها را در کارگاهی نگهداری کرده و با انتشار فیلم شکنجه قربانیان از خانواده‌های آنها اقدام به اخاذی کرده و در یک مورد نیز 15 هزار دلار اخاذی کرده بودند. با توجه به شیوه و شگرد ربایش قربانیان و اخاذی اعضای این باند، تحقیقات برای برملا شدن راز آدم‌ربایی‌های احتمالی دیگر اعضای این باند که همگی افغانستانی هستند، ادامه دارد. 

گفت‌و‌گو با طراح اصلی باند
نظیف، مغز متفکر و سردسته اعضای باند اخاذی است؛ متهمی که نقشه آدم‌ربایی و گروگانگیری فامیل و هم‌ولایتی‌اش را طراحی کرده است. او درخصوص اینکه چه مدت است نقشه آدم ربایی را در سر داشته، می‌گوید: تاریخ دقیق که نمی‌توانم بگویم اما دو ماهی می‌شد که تصمیم گرفته بودیم مراد را بدزدیم.

چرا وقتی دستگیر شدی ادعا کردی او خودش طراح آدم‌ربایی است؟
چون می‌خواستم خودم را تبرئه کنم، از طرفی می‌دانستم که برادرهای مراد در خارج از کشور هستند و وضع مالی خوبی دارند. خودش هم تصمیم داشت برای کار به ترکیه برود و برای این کار نیاز به پول داشت می‌خواستم وانمود کنم او با من هماهنگ کرده که او را برباییم و از خانواده‌اش اخاذی کنیم تا پولی را که از این راه به دست می‌آوریم، تقسیم کرده و او به ترکیه برود و من هم سروسامانی به روزگار خودم بدهم اما دروغ گفتم و او نقشی در این ماجرا نداشت. 

از نقشه‌ات برای آدم‌ربایی بگو.
ما از اقوام دور مراد هستیم. یک روز با او تماس گرفتم اما صدای مرا نشناخت به او گفتم نیاز به کارگر ساختمانی دارم. مراد هم که دنبال کار بود و به تازگی از افغانستان به ایران آمده بود بلافاصله قبول کرد. در یکی از میدان‌های جنوب تهران با او قرار گذاشتم اما از آنجایی که احتمال می‌دادم مرا شناسایی کند وقتی به محل قرار رفتم خودم را نشان ندادم. مراد زمانی که سوار خودروی همدستانم شد، با تهدید سر او را زیر صندلی کرده و دست‌ها، پاها و چشم‌هایش را بستند و به کارگاهی که برای این کار در نظر گرفته بودیم منتقل کردند. بعد هم شماره خانواده‌اش را گرفتیم و درخواست پول کردیم. 4 هزار و 500 دلار اول گرفتیم به آنها گفتیم پول را به یک صرافی در ترکیه واریز کنند اما این پول فقط به عنوان بیعانه بود که یکی از همدستانم از صرافی در ترکیه دریافت کرد و بعد از برداشتن سهمش مابقی را به حساب ما در تهران واریز کرد.

40 هزار دلار مبلغ بالایی برای اخاذی از یک کارگر نیست؟
این مبلغ برای کسی که خانواده‌اش در خارج از کشور زندگی می‌کند و درآمد دارند مبلغ بالایی محسوب نمی‌شود. گفتیم برادرانش اگر بفهمند او گروگان گرفته شده برای آزادی‌اش پول را می‌دهند. از آنجایی که مراد از اقوام دور ما بود تا حدودی از وضعیت آنها باخبر بودم و به همین دلیل نقشه آدم‌ربایی را کشیدم. در گروگانگیری‌های دیگر همولایتی‌هایم هم همین طور است کسانی که اقدام به آدم ربایی می‌کنند می‌دانند که شخص می‌تواند به‌واسطه خانواده‌اش این پول را تأمین کند به همین دلیل اقدام به آدم ربایی می‌کنند.

تصورش را می‌کردید دستگیر شوید؟
نه، چون بیشتر ما بدون هویت و قاچاقی به ایران می‌آییم و قاچاقی هم از کشور خارج می‌شویم. اسم‌هایی هم که خودمان را معرفی می‌کنیم اسم‌های مستعار است و من هر جا که برای کار می‌رفتم خودم را با یک هویت جدید معرفی می‌کردم. خیلی از افغانستانی‌هایی که غیرقانونی به ایران می‌آیند همین کار را می‌کنند و اگر جرمی مرتکب شوند شناسایی و دستگیری آنها راحت نیست و زود هم از کشور خارج می‌شوند وقتی هم هویتی نباشد دستگیری سخت می‌شود. الان هم باورم نمی‌شود اینقدر زود لو رفته و دستگیر شده باشم.