در حافظه موقت ذخیره شد...
مسئولیت فرهنگ و هنر در روایت فاجعه مدرسه شجره طیبه
هنرمندان پای کار روایت میناب
بابک خواجهپاشا، کارگردان سینما با اشاره به ضرورت ماندگاری این واقعه در حافظه تاریخی کشور، اظهار کرد: «ما در اینجا شاهد یک سوگواری معمولی و روزمره نیستیم؛ این یک سوگواری حماسی و عمیق است که باید در حافظه تاریخی این سرزمین ماندگار شود. من برنامهها و طرحهایی برای تدوین و تولید یک اثر سینمایی و هنری اختصاصی پیرامون شهدای مدرسه شجره طیبه میناب دارم تا بتوانیم مظلومیت، معصومیت و در عین حال عظمت این دانشآموزان و معلمان شهید را برای نسلهای آینده روایت کنیم. هنر سینما بهترین و رساترین ابزار برای جاودانهسازی این ارزشها و انتقال پیام مظلومیت کودکان ایران به جهانیان است.»
انوش معظمی بازیگر سینما و تلویزیون، با حضور در محل شهادت دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب حال خود را توصیفناپذیر خواند و گفت: «تحت تأثیر این صحنه و فضای گلزار شهدا قرار داریم، پدران و مادران داغدار را میبینیم که هنوز هم بر سر مزار عزیزانشان اشک
میریزند.»
وی گفت: «به یاد آیه شریف «بای ذنب قتلت» میافتم، خداوند چه طاقتی به این پدران و مادران داده است، این خودش معجزه خون این عزیزان است، از همان لحظه تولد خداوند شهادتشان را رقم زده بود.»
معظمی گفت: «آنان ندای «هل من ناصر ینصرنی» سیدالشهدا را پاسخ دادند.»
وی با اشاره به حضورش در میادین گفت: «هدفم لبیک گفتن به شهدا و انعکاس این مظلومیت در رسانههاست و تا جایی که توان دارم مظلومیت مردم ایران و مردم میناب را فریاد بزنم.»
انسیه شاهحسینی، کارگردان سینما نیز با ابراز تأثر از واقعه میناب، گفت: «وقتی به جایگاه و مقام شامخ این شهدا فکر میکنم، جز غبطه خوردن به حال آنها چیزی نمییابم. دردی که بر میناب رفت، دردی مشترک برای تکتک آحاد ملت ایران و جامعه هنری است. من در کارهای آتی خود، حتماً بخش و تمرکز ویژهای را به روایت داستان زندگی، منش، معصومیت و شهادت این کودکان معصوم اختصاص خواهم داد تا نسل آینده بداند که قهرمانان واقعی این خاک چه کسانی بودند و چگونه در راه دانایی و آگاهی، مظلومانه به شهادت رسیدند.»
علیرضا استادی، بازیگر سینما و تلویزیون نیز با اشاره به تجربه حضور در این رویداد و دیدار با خانوادههای شهدا، بیان کرد: «در این سفر و در جریان این رویداد، آنچه بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، نجابت، صبر و صلابت خانوادههای شهدا و عمق انسانی این تراژدی بزرگ بود. ما نباید این موضوع را تنها یک رویداد خبری زودگذر بدانیم؛ بلکه این یک تلنگر تاریخی است برای بازنگری در آنچه از دست دادهایم و آنچه باید با همت ملی برای آینده بسازیم. هنر و بازیگری وظیفه دارد این لایههای عمیق انسانی و عاطفی را تا سالها بعد منعکس کند تا یاد این عزیزان در ضمیر ناخودآگاه این مرز و بوم زنده بماند.»
سونیا پوریامین، مجری و تهیهکننده پیشکسوت رسانه نیز بر مسئولیت رسانهها در بازتاب این واقعه تأکید کرد و گفت: «ما در دنیایی زندگی میکنیم که حقیقت، گاه در هیاهوی رسانههای استکباری و پروپاگاندای دروغین گم میشود. رسانهها وظیفه ملی و استراتژیک دارند که صدای راستین میناب و تصویر معصومیت ازدسترفته این دانشآموزان را به گوش جهانیان برسانند. این تنها یک رویداد محلی نیست؛ این روایتی جهانی از مقاومت، ظلمستیزی و مظلومیت ملتی است که با وجود همه فشارها ایستاده است. رسانهها باید پلهای محکمی باشند میان این درد ملی و حافظه جهانی بشریت.»
آتش تقیپور، بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون نیز با بیان همدردی خود با خانوادههای شهدای میناب اظهار کرد: «من در این روزها، حتی برای لحظهای احساس نکردم که غریبهام؛ من خودم را یکی از داغداران اصلی این ماجرا میدانم. انگار خودم در آن لحظات سخت، همراه با آن دانشآموزان معصوم در کلاس درس حضور داشتم. این وحدت عاطفی و همبستگی ملی که امروز در این سالن ایجاد شده، قدرت اصلی ماست. وقتی هنرمند در کنار مردم سوگوار و داغدیده مینشیند، دردی که میکشد، دردی یگانه، مقدس و تحولآفرین است که همه ما را به هم پیوند
میدهد.» در این آیین همچنین جمعی دیگر از چهرههای فرهنگی و هنری کشور از جمله مریم معترف، داوود فتحعلیبیگی، بهرام ابراهیمی، محمود گبرلو، سپیدهسادات حاجیپور، محمد فرشتهنژاد، سیدسعید سیدزاده، علیرضا حسینی، مهدی کوهیان، میثم زندی، علی شیرمحمدی و سارا روستاپور حضور داشتند و همراهی خود را با اهداف این یادواره اعلام کردند.

