در حافظه موقت ذخیره شد...
هنگامه هادیانی، عضو تیم ملی ژیمناستیک بانوان در گفت‌و‌گو با «ایران»:
می‌خواهم راه را برای نسل بعدی دختران هموار کنم
دختر ۲۰ ساله مشهدی برای رسیدن به این لحظه، مسیر ساده‌ای را پشت سر نگذاشته است. خودش درباره شیرین‌ترین خاطره‌اش از ناگویا به «ایران» می‌گوید: «با وجود همه این دشواری‌ها، شیرین‌ترین خاطره من از ناگویا همان لحظه‌ای بود که اجرایم تمام شد و همه چیز خوب پیش رفت. این لحظه بهترین خاطره را برایم به همراه داشت، چرا که توانستم به‌عنوان نماینده دختران ژیمناستیک، بعد از ۵۲ سال آرزوی همه را برآورده کنم. اما این پایان کار من نیست، چرا که می‌خواهم این بار به مسابقات جهانی بروم و بعد از آن برای المپیک 2028 سهمیه بگیرم. هرچند سخت است، اما امیدوارم.»
هادیانی برای رسیدن به ناگویا در انتخابی تیم ملی ۱۰ ژیمناست را شکست داده بود. او درباره مسیری که طی کرده است، می‌گوید: «من مسیر سختی را تا به اینجای کار پشت سر گذاشته‌ام. مشهد امکانات بسیار کمی دارد؛ به نحوی که از خرک ۲۰ سال پیش استفاده می‌کنیم. تشک فرود نداریم و حتی آسیب‌های زیادی هم دیدم. چهار ماه آخر و سختی را در یک اتاق ۳ در ۴ خوابگاه زندگی کردم. در ناگویا مربی نداشتم. همین موضوع استرس زیادی هم به من وارد کرد، چون حضور یک مربی در کنار ورزشکار و دلگرمی دادن، شرایط را بهتر می‌کند.»
او ادامه می‌دهد: «در کل، برای چیزی که شاید از نگاه دیگران فقط ۳۰ ثانیه اجرا بود، حدود ۶ ماه، هر روز دو بار و گاهی سه تا چهار ساعت تمرین کردم. بارها افتادم و بارها شکست خوردم، اما در نهایت تمرین‌ها جواب داد و تلاشم به نتیجه رسید؛ چون آرزو و هدف برایم بسیار مهم‌تر بود.»
هنگامه هادیانی همچنین به سطح بالای مسابقات ژیمناستیک در ناگویا اشاره می‌کند: «آسیا مهد ژیمناستیک جهان است و کشورهای چین، ژاپن و کره صاحب‌نامان این رشته هستند. در ناگویا رقبای من بیشتر المپیکی بودند، پس رقابت‌ها در سطح بالایی برگزار شد. برخورد مسئولان برگزاری این رشته برایم بسیار جالب بود. از همان ابتدا خوشحالی‌شان را از حضور ژیمناست دختر ایرانی نشان دادند و حتی بابت اینکه ایران پس از این همه سال توانسته به این سطح برسد، تبریک گفتند. تقریباً هیچ‌کس انتظار چنین حضوری را نداشت و واکنش‌های بسیار خوبی در سالن و فضای مجازی گرفتم.»
حالا هنگامه به آینده امیدوار است و معتقد است با تمرین بیشتر می‌تواند در مسابقات آینده مقام کسب کند: «تا همین چند وقت پیش، بزرگ‌ترین رویای دختران ژیمناست ایرانی تنها تجربه یک سفر برون‌مرزی بود، اما حالا رؤیاها بزرگ‌تر شده‌اند. من امروز المپیک را درست جلوی چشمانم می‌بینم و مطمئنم روزی به آن خواهم رسید. هدف من کسب افتخارات بیشتر برای کشورم و هموار کردن راه برای نسل‌های بعدی دختران ژیمناست است. باور کنید اگر صد بار هم به عقب برگردم، باز هم این رشته را انتخاب می‌کنم و پذیرای سختی‌هایش نیز
هستم.»
