سناریوی ترکیبی فشارافزایی در مرزی‌ترین فازهای میدان مشترک پارس جنوبی

افت فشار در میدان مشترک پارس جنوبی و ریسک مهاجرت گاز، پروژه فشارافزایی را به یکی از حیاتی‌ترین طرح‌های انرژی کشور تبدیل کرده است. در همین راستا، مطالعات مهندسی پایه و پایه پیشرفته (FEED) طرح فشارافزایی «هاب ۱» در مرزی‌ترین فازهای این مخزن مشترک، بر اساس یک «سناریوی ترکیبی خشکی-دریا» توسط گروه پتروپارس آغاز شد؛ الگویی که هدف آن تلفیق راهکارهای زودبازده در کوتاه‌مدت با توسعه زیرساخت‌های عمیق‌تر در بلندمدت است.
فاز اول؛ تمرکز بر خشکی برای مهار سریع ناترازی
جزئیات این طرح نشان می‌دهد عملیات فشارافزایی در دو مرحله زمان‌بندی‌شده اجرا خواهد شد. در فاز اول که به عنوان راهکار کوتاه‌مدت و میان‌مدت طراحی شده، ۹ دستگاه کمپرسور (هر یک با ظرفیت ۳۳۳ میلیون فوت مکعب استاندارد در روز) به همراه تأسیسات جانبی در پالایشگاه خشکی فاز ۱۲ نصب می‌شود.
این اقدام در واقع جایگزین مرحله اول فشارافزایی (MP) در دریاست. منطق فنی این تصمیم، سرعت‌بخشی به اجرای پروژه، کاهش هزینه‌های ساخت در دریا، بهره‌گیری حداکثری از توان ساخت داخل و در نهایت افت ناترازی گاز بویژه در فصول سرد سال عنوان شده است؛ اقدامی که مانع از هدررفت سرمایه و خروج گاز به سمت بخش قطری مخزن می‌شود.
فاز دوم؛ انتقال فشارافزایی به دریا در افق ۳ ساله
راهکار بلندمدت این طرح (فاز دوم)، سه سال پس از عملیاتی شدن فاز خشکی کلید می‌خورد. در این مرحله، عملیات فشارافزایی به خود دریا (LP) منتقل شده و در قالب دو مجموعه «مینی‌هاب ۱-۱» و «مینی‌هاب ۱-۲» پیگیری خواهد شد. هر یک از این مینی‌هاب‌ها ظرفیتی معادل هزار میلیون فوت مکعب در روز خواهند داشت تا از این طریق، ضریب بازیافت نهایی مخزن در طول زمان تضمین شود.
نخستین گام‌های اجرایی و وضعیت قراردادها
ارزیابی روند اجرایی پروژه نشان می‌دهد اولین گام عملیاتی آن در ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ برداشته شد؛ جایی که قرارداد ساخت جکت چهارپایه رایزر پلتفرم «RP-1» با وزنی حدود ۲۵۰۰ تن به شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران (IOEC) ابلاغ شد.
این سازه قرار است در مجاورت سکوی SPD12A نصب شود و کاربری مشترکی نیز با طرح توسعه میدان گازی بلال خواهد داشت. بر اساس طراحی صورت‌گرفته، وظایف فنی این سکو عبارت است از:
دریافت گاز تولیدی از سکوی SPD12A و ارسال آن به مجموعه فشارافزایی «مینی‌هاب ۱-۱».
دریافت گاز فشارافزایی‌شده از «مینی‌هاب ۱-۱» و انتقال آن از طریق خط لوله ۳۲ اینچ زیردریا به تأسیسات خشکی فاز ۱۲.
انتقال هم‌زمان گاز میدان بلال به پالایشگاه فاز ۱۲ از طریق همین خط لوله زیردریا.
همچنین طبق برنامه‌ریزی‌ها، قرارداد ساخت عرشه (Topside) این سکو تا پایان تیرماه به پیمانکار داخلی واجد شرایط واگذار می‌شود. با پیشرفت مطالعات مهندسی، انتظار می‌رود قراردادهای مربوط به خرید اقلام دیرتحویل (Long-lead Items) و ساخت تأسیسات اصلی فشارافزایی نیز در پاییز ۱۴۰۵ به سازندگان و پیمانکاران نهایی ابلاغ شود.
صفحات
آرشیو تاریخی
شماره نه هزار و هشتاد و سه
 - شماره نه هزار و هشتاد و سه - ۰۴ مرداد ۱۴۰۵