در حافظه موقت ذخیره شد...
یک عرضه اولیه در بورس از جنس انرژیهای تجدیدپذیر
شرکت تولید نیروی برق سبز منجیل دارای نیروگاههای بادی در محدوده منجیل و ضلع شرقی دریاچه سد سپیدرود است. این مجموعه از دو سایت منجیل و پسکولان تشکیل شده و با ظرفیت تولیدی حدود ۹۲ مگاوات، از واحدهای شناختهشده در حوزه برق بادی کشور به شمار میرود. سابقه فعالیت این نیروگاه به طرحهای توسعهای دهه ۷۰ بازمیگردد و همین سابقه بهرهبرداری، آن را از برخی پروژههای جدید و در مرحله ساخت متمایز میکند.
از منظر بازار سرمایه، آنچه این عرضه را قابل توجه میکند، بیش از هر چیز ماهیت عملیاتی دارایی و الگوی درآمدی آن است. بخش مهمی از درآمد این شرکت بر پایه قراردادهای خرید تضمینی برق شکل گرفته؛ مدلی که در مقایسه با برخی کسبوکارهای وابسته به نوسانات شدید قیمتهای جهانی یا مواد اولیه، از ثبات نسبی بیشتری برخوردار است. البته این موضوع به معنای نبود ریسک نیست و متغیرهایی مانند هزینههای تعمیر و نگهداری، وضعیت تولید و نحوه تسویه مطالبات نیز در ارزیابی نهایی سهام اثرگذار خواهند بود.
ورود این نیروگاه بادی به فرابورس را میتوان از زاویهای دیگر نیز بررسی کرد؛ بازار سرمایه ایران در سالهای اخیر بیشتر میزبان صنایع بزرگ سنتی بوده و حضور شرکتهای مرتبط با انرژیهای تجدیدپذیر هنوز محدود است. در چنین شرایطی، عرضه «منجیل» میتواند به متنوعتر شدن ترکیب صنایع حاضر در بازار کمک کند و در عین حال تصویری روشنتر از ظرفیتهای اقتصادی پروژههای انرژی پاک ارائه دهد.
