در حافظه موقت ذخیره شد...
روایتی متفاوت از مشارکت نهادهای ورزشی در مراسم وداع با رهبر شهید
وقتی خیابان، میدان همدلی شد
مهری رنجبر/ از اولین ساعات روز شنبه، خیابانهای پایتخت در هالهای سنگین از اندوهی مضاعف فرو رفته؛ غمی که نه فقط در چهرهها، بلکه در ریتم حرکت آدمها نیز نمایان است. هر رهگذر، گویی حامل روایتی از فقدان رهبر شهید است. با وجود گرمای هوا ، آنچه بر فضای خیابانهای اطراف مصلای امام خمینی(ره) حاکم است، نه تابش شدید نور آفتاب، که غم فقدان رهبر شهید است.
در این میان، حضور نهادهای ورزشی جلوهای متفاوت به این روایت بخشیده؛ حضوری که بیش از هر چیز یادآور روحیه تیمی و مسئولیتپذیری در میدانهای بزرگ است. اولین موکبی که به رهگذران خدمترسانی میکند، موکب فدراسیون نجات غریق و ورزشهای آبی است که با چینشی هدفمند خدمات خود را ارائه میدهد. خدمتگزاران حاضر در این موکب، با دقتی شبیه به اجرای یک مأموریت ورزشی، آب، چای و شیرینی توزیع میکنند.
در ادامه، موکبی بزرگتر با ساختاری متفاوت و سایبانی زردرنگ همانند یک «ایستگاه ریکاوری» در میانه مسیر خودنمایی میکند؛ جایی برای بازیابی توان جسمانی در گرمای سوزان تابستان. در این مکان، سالمندان روی صندلیهای تعبیه شده در سایه مینشینند، جرعهای آب خنک مینوشند و با خوردن بستنی، خستگی مسیر را از تن میزدایند. بر بنر این موکب، پنج حلقه المپیک در کنار نماد مشت گره کرده رهبر شهید نقش بسته است؛ نشانهای روشن از حضور
کمیته ملی المپیک.
کارکنان این موکب با پوششی یکدست و تیشرتهای مشکی مزین به تصویر رهبر شهید، همچون اعضای تیمی هماهنگ در حال خدمترسانی هستند. این موکب طی دو روز مراسم وداع در خیابان عربعلی فعال است و در روز بدرقه نیز با ساختاری سیار در داخل مصلی به ارائه خدمات ادامه خواهد داد. علاوه بر این، برنامهریزی برای برپایی موکب در مشهد، همزمان با آیین خاکسپاری، نشان از تداوم این رویکرد دارد.
در انتهای کوچه ششم خیابان عربعلی، موکب کمیته ملی پارالمپیک قرار گرفته؛ موکبی که اگرچه در موقعیتی خلوتتر مستقر شده، اما کیفیت خدمات آن بازتابی از همان روحیه استقامت و بیادعایی است که در ورزشکاران پارالمپیکی مشاهده میشود.
آنچه در این مسیر شکل گرفته، فراتر از یک آیین سوگواری است؛ صحنهای از همافزایی اجتماعی که در آن مفاهیمی چون کار تیمی، انضباط، تابآوری و خدمت، در بستری غیررقابتی اما به همان اندازه جدی و معنادار بازتولید شدهاند. ورزشیها مانند بسیاری دیگر، به خیابان آمدهاند تا در این میدان نقش خود را ایفا کنند.
